Tarot

 

Een paar jaar geleden kocht ik mijn eerste pakje tarotkaarten. Het waren kleine Rider-Waite kaartjes. Ik had ze mee op vakantie genomen om ze te leren kennen. Dat doe ik wel even dacht ik. Nu een aantal jaren en een aantal spellen verder. Leer ik nog dagelijks over en door de tarot.

Aanvankelijk legde ik de kaart voor mijn gezinsleden en vermaakte en verbaasde hen ermee. Toch wilde ik meer. Mijn hart ging niet zozeer uit naar het voorspellende aspect van de tarot dus na een tijdje belandden ze in de kast. Toen kwam ik als surfend op de site van Nina Lee Braden: journeys to selfdiscovery ( http://www.geocities.com/Athens/Acropolis/2282/index.htm)

Daar wordt tarot gezien als een instrument om jezelf beter te leren kennen. Door ieder dag een kaart te trekken en te zien hoe deze in je dag past leer je en heel veel over de kaarten en over jezelf. Ook gebruik ik tarot in rituelen. Je zoekt dan een paar kaarten die je intentie visueel maken en gebruik ze om je in je ritueel te focussen. Een boek wat mij erg gestimuleerd heeft in deze richting is het boek “Tarot van dag tot dag” van Mary Greer. Zij beschrijft veel oefeningen hoe je door  middel van de tarot jezelf beter kan leren kennen een voorbeeld:

Neem het spel door met de beeldzijde van de kaarten naar u toegekeerd. Kies verscheidene kaarten die afbeelden hoe u zich momenteel voelt.

Kies vervolgens uit bovenstaande de kaart die het beste uitdrukt hoe u zich voelt.

Verbeeld u dat u een van de figuren op de door u gekozen Tarotkaart bent en beschrijf, in de eerste persoon tegenwoordige tijd (ik ben ... ), wat er op de kaart gebeurt en hoe u zich, als de figuur op de kaart, voelt.

De volgende fase bestaat erin dat u vijf kaarten kiest die dingen afbeelden welke u zou moeten of willen doen, als u willekeurig wat zou kunnen doen, wat u wilt. Beschrijf bondig maar treffend wat dat is.

Uit het bovenstaande kies ik………….: Doe het nu meteen!

                                                                                                                               

 

Wat ik nog aardig vind om te vermelden is dat ik  toch steeds teruggrijp naar de traditionele Rider-Waite. Waarom? Misschien wel het vertrouwde gevoel dat ze me geven. Natuurlijk zijn er veel kunstzinnigere decks vandaag de dag. Maar als je een deck zoveel gebruikt hebt dan worden de beelden een deel van je. Dat gevoel heb ik niet bij andere decks, hoewel ik daar wel van kan genieten.

Neem ook eens een kijkje bij de uitleg van de kaarten.