registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Feministisch protest van 230 jaar geleden.

Omdat ik het niet kon laten, ben ik na vaderdag - toen ik de Haydn Songs van Elly Ameling cadeau kreeg - toch maar weer begonnen een paar van die liedteksten te vertalen. Eén ervan, die ik tamelijk intrigerend vind, plaats ik hieronder, in een zingbare en zo authentiek mogelijke vertaling. De naam van de dichter heb ik niet kunnen vinden.
Bij Haydn heet het lied 'Die Verlassene', hij componeerde het kort na 1780 en dikwijls worden alleen het eerste en het vierde couplet gezongen. Het is een lied over een meisje dat door de man op wie zij verliefd geworden is, in de steek gelaten is - gedumpt zouden wij tegenwoordig zeggen -. Zo voelt zij zich ook, en dat maakt haar woedend. Maar tegelijkertijd... enfin, lees zelf.

Kom, stop, mijn arme hart, je bange slagen!
Hij spot met jouw ellende, met jouw klagen!
Hij sloot lichtzinnig af de poort van ’t rouwen,
De ongetrouwe!

Daar ‘k, o bedrieger, jou zozeer beminde,
Was ‘k voor jouw schurkenstreek totaal een blinde,
En toch kan ik, hoewel door hem verlaten,
Niet echt hem haten.

Niet eens meer laat hij leugens achterwege
Voor mij; de smiecht vlucht naar een nieuwe zege,
Bij elke stap vertrapt hij vol verachting
Een jeugdverwachting.

Wee mij! Ontzie hem toch, o wraakgodinnen!
Laat tegen mij je woede maar beginnen!
Dit hart, dat nog kan pleiten voor die snode,
Moet je eerst doden!

Te zwak van hart, zo zijn wij meisjes allen,
Wij lopen gretig in de man zijn vallen.
Ik liet, als hij opnieuw mij zou beliegen,
Mij graag bedriegen.

Sta allen op! Sta op met felle woorden!
Laaghart’ge, beef, wij willen je vermoorden;
Dat hart, dat zó ons allen deed verrukken,
Nu uit jou rukken!

Waarom schiep jij zo week ons, zo simplistisch,
Zo hard de mannen en zo egoïstisch?
Natuur, o weet toch dit geslacht te winnen
Voor trouw beminnen!

Herdichting: © Lau Kanen
24-25 juni 2016
,