registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Hollandse storm in een glas

Het moet ergens begin jaren tachtig geweest zijn, toen in mijn ouderlijk huis een nieuw tijdperk werd ingeluid. Pa had van Philips Marketing Services een doosje meegebracht. Hij had het zorgvuldig vervoerd in zijn koffer en ik las als jongeling aan zijn lichaamstaal af dat het om iets bijzonders moest gaan...

Mijn moeder had, helaas voor mij en mijn nieuwsgierige broer, het avondmaal al klaar en al het lekkers stond dampend op het damasten tafelkleed. Ditmaal kon ook mijn vader zijn teleurstelling inzake de prioritering nauwelijks verbloemen, maar omdat hij zijn echtgenote natuurlijk niet voor het hoofd wilde stoten schoof hij zijn stoel aan. Zelden werd zo goed gegeten als deze avond en nog nooit is in huize Leenhouwers dusdanig efficiënt afgewassen.

Het servies en bestek maakten aldus plaats voor het zwarte koffer van Pa. De verchroomde sluitingen sprongen open toen het koffer door duimdruk werd ontgrendeld en daar kwam het karton tevoorschijn. Het bleef spannend, het was haast 'Sinterklesk', want uit het doosje kwam een onherkenbaar ingepakt object. 'Dit, jongens... dit moeten jullie zien...', prevelde pa tijdens het uitpakproces. Ik herinner mij ook nu nog dat ik hoopte dat er een heel sierlijk gadget tevoorschijn zou komen, een Philips Lighting reclameding of zo. Maar het enthousiasme van mijn ouweheer kon ik die bewuste avond niet plaatsen.

Het is moeilijk te omschrijven, maar het meest leek het ding nog op een omgekeerd geribbeld jampotje met daar bovenop, ookal ondersteboven, een zwarte trechter met een fitting. Op dit ding was maar één term van toepassing: foeilelijk. Na mijn oudere broer mocht ik de lamp, want dat bleek het toch echt te zijn, vasthouden. Een zware jongen van wel een halve kilo hield ik in mijn rimpelloze handen. Direct viel mijn oog op het opschrift: SL*9 9W/425 lumen. Ik dacht terug aan één van mijn spreekbeurten op de lagere school en langzaam maar zeker begon ik mijn vader's enthousiasme te begrijpen: men had een TL-buis in een theeglas weten te vouwen!

 Zelfs op het Franse platte land kwam je ze later tegen Foto: Rien valk

Zelfs op het Franse platte land kwam je ze later tegen Foto: Rien valk

Mijn moeder kreeg de eer de lamp in een armatuurtje te draaien dat de muur al zeker vijftien jaar sierde. Vanaf dat moment voelden we ons allemaal energiezuinig als 's avonds ons 'theelichtje' weer werd ontstoken: eerst een paar korte witte flitsjes, alsof het bliksemde. Daarna een lichte flikkering en vervolgens een helder witte gloed die in kracht toenam.

Van de week zat ik bij mijn moeder aan diezelfde tafel, volgens mij op de plek waar mijn vader vroeger altijd zat, toen ma een bakje nespresso serveerde. 'Jongen, kun je me dadelijk even helpen?', vroeg ze en vervolgde: 'Ik heb een lamp kapot.' Het bleek dé lamp te zijn. Ik demonteerde hetzelfde armatuurtje zoals ik dat mijn moeder zo'n 25 jaar geleden voor het laatst had zien doen. De lamp draaide ik er voorzichtig uit, om er een energiezuinige nieuweling in te draaien. Een plastic geval was het, dat het vak van knipperen allang niet meer beheerste.

Nadat ik ook mijn tweede kopje koffie had opgedronken heb ik voorzichtig het oude lichtmirakel mee naar huis genomen. Eenmaal thuis kon ik haast niet wachten. Ik zocht een snel toegankelijke fitting en heb de kolos er stiekem ingedraaid. Hevig flikkerend deed ze haar best, maar na 25 jaar had de jubilaris de energie niet meer. '25 jaar...', hoorde ik mezelf zeggen en ik bedacht me hoe vaak ik allerlei moderne spaarlampjes al had moeten vervangen omdat ze hun langetermijnbeloften niet waar wisten te maken. De verklaring vond ik op de andere kant van ons pap zijn lamp: PHILIPS Made in Holland.

duurzaamheid

Leuk stukje! Als ik even een inhoudelijke reactie mag geven....?
In mijn poging energiezuinig en milieubewust te zijn, heb ik mijn halve huis al volstaan met spaarlampen. Om echter ook de portemonnee te sparen, koop ik spaarlampen bij een bekende grote meubelzaak danwel huishoudelijke keten (de IK.. en de Bl.....). Deze spaarlampen zijn van merk X, en altijd geproduceerd in China. Behalve dat ze de kunst van het flikkeren niet verstaan, weten ze ook niet wat duurzaamheid is. Sommige van deze lampjes zijn al na 1 jaar en ca. 1000 branduren stuk!
Verontwaardiging alom! Want:

* Een gloeilamp kost 60 cent, tegen 3 Euro voor een spaarlamp. Weg winst.
* Een gloeilamp gaat 2000 uur mee. Weg winst.
* Een spaarlamp die ik al na 1 jaar weg moet gooien kost veel meer grondstoffen en energie om te maken dan een gloeilamp. Weg milieu.
* Een spaarlamp moet naar het chemisch afval, een gloeilamp mag gewoon in de container. Weg milieu.

Er zijn dus veel producten op de markt die absoluut NIET energiezuinig en milieuvriendelijk zijn!!!! Zo worden we door de fabrikanten en winkeliers een aardig rad voor de ogen gedraaid, want o, wat zij we toch milieubewust bezig!

De moraal van het verhaal: ten lange leste heb ik de kapotte spaarlampjes van merk X vervangen door... juist ja, Philips. Weliswaar niet "made in Holland" maar ze gaan aanmerkelijk langer mee!

Energie besparen minimale flauwekul

Energie besparen is pas nuttig als je energie bespaart door de wasmachine een keer niet te laten draaien. Maar je kleren te laten luchten. Besparing op elektromotoren, elektrische kachels en op gas, dat is pas echt besparen. Dan vind ik spaarlampen flauwe kul. Dat weegt niets op tegen industriele stroom verbruiken of gas dat wordt weggegooid omdat de groot verbruiker boven een marge moet zitten.
Want dan kost het minder geld.

Ik vind het beleid energie besparen door spaarlampen kwats.
Gebruik liever een trui en een warme kruik voor de voeten.

Als je verder gaat kijken dan je neus lang is. Dan is het milieu besparen door een andere lamp toe te passen een heel klein beetje. Op televisie zijden ze 2 procent. Hopelijk is de belachelijke duren ledlamp zonder giftige stoffen zoals de kwikhoudende spaarlamp. De spaarlamp bevat nog andere onderdelen die het milieu niet kan omzetten. Ik ken zelfs iemand die wijgert spaarlampen te gebruiken omdat er kwik in zit. Besparen op zo een beetje vind ik een lachertje, en het lijkt dat het alleen maar gaat om het geld van de bedrijven. Want als zij het milieu willen besparen. Dan moeten ze gauw de prijzen verlagen voor milieu bewuste produkten. En de niet milieu maar belastende verhogen. Ik bespaar liever op gas energie. Nu vind ik gas dat is opgewekt uit afval geen groene energie. Want daar maak je co2 van. En er is immers nooit zuurstof vooraf gemaakt. Maar om op hout te stoken is ook geen oplossing. In Hongarij ruik en zie je de stank van de houtgestookte ketels. Besparen door kleding te dragen, en het liefst wol. Dan ben je echt goed bezig. Probeer het maar eens door te zetten. En doe vooral een kruik savonds op de bank voor als je kouden voeten krijgt. Eigenlijk zijn we heel erg verwend met een kachel.

In iedergeval, zet je kachel op 15 graden celcius als je gaat slapen, en kruip lekker onder de wol. Als je de volgende dag gaat werken. Hoeft de kachel niet aan te blijven.

Maar als je kachel omlaag kan omdat je en trui aan hebt, terwijl je in een groot huis woont.....?

Op het werk staat meestal de kachel ook hoog, want och, dat betaald de baas wel. Denk eens na. De warmte gaat eerst door het gebouw. Maar er moet geventileerd worden. Dus de warmte gaat naar buiten. Dus iedereen die de kachel aan heeft. Stookt uiteindelijk voor de buitenlucht. Ja, we stoken allemaal voor de buitenlucht. En je kan ziek worden omdat je gewend bent aan de warmte van de kachel. Je bent gebonden aan je kachel. Dus als je een trui aan doet. Kan je beter tegen de kouwde buiten lucht en wordt je minder snel ziek. Maar je moet wel op blijven letten als het weer omslaat en het opeens kouder wordt. Doe dan optijd je trui aan. Dus een tas met een warme kleding......Je betrapt je zelf dat je iedere keer afhaakt omdat je zo verwend bent door de kachel. Warm he?

een graadje minder

Oei, wat een hoop woorden voor een graadje minder... maar de boodschap is duidelijk! :-) Eigenlijk ging dit bericht over spaarlampen. Maar goed, in de categorie "mag het een graadje minder" weet ik er zo nog wel een te verzinnen: het autogebruik.

Transport is verantwoordelijk voor ca. 20% van het totale olieverbruik. De personenauto is verantwoordelijk voor 245 Petajoule energieverbruik (CBS 1998, sorry, ik kon zo snel niets recenters vinden). Om over de milieueffecten van autorijden nog maar te zwijgen!
Nu heeft de Fietsersbond al jaren terug gemeten dat de helft van alle verplaatsingen per auto korter is dan 10 kilometer. Nu kan iedere Nederlander fietsen... en als je er wat moeite mee hebt, zijn er tegenwoordig heel mooie elektrische fietsen te koop.

Dat zou nog eens een hoop energie besparen! Tegen een investering van zegge NUL euro, want bijna iedereen heeft wel een fiets in de schuur staan.

Waar wachten we nog op?????

Fietsen?

Niet zo hard van stapel lopen. Niet iedereen heeft een fiets in de schuur staan, niet iedereen kan fietsen. Ik kan helaas niet fietsen, zelfs niet op een elektrische fiets. Met mij zijn er zo nog honderden. Ga maar eens kijken op bv. het Revalidatiecentrum Blixembosch.

gerrit

Sorry!

Sorry, ik had natuurlijk moeten zeggen: Nederlanders zonder lichamelijke beperkingen, of iets in die geest. Ik zie dagelijks om me heen dat kerngezonde jonge mannen en vrouwen voor de meest korte flauwekulritjes de auto nemen!