Ga toch fietsen!

Neuzen in oude boeken is een aangename bezigheid en soms stuit men daarbij op leuke dingen. Zo las ik een stuk over de moeilijkheden en gevaren van het fietsen en de reparatie van de fiets na een val. De hier aangehaalde stukken komen uit het begin van de vorige eeuw en zijn uiterst serieus bedoeld. Als je ze na 100-jaar terugleest dan zijn ze grappig en nog steeds een beetje leerzaam.

Neuzen in oude boeken is een aangename bezigheid en soms stuit men daarbij op leuke dingen. Zo las ik een stuk over de moeilijkheden en gevaren van het fietsen en de reparatie van de fiets na een val. De hier aangehaalde stukken komen uit het begin van de vorige eeuw en zijn uiterst serieus bedoeld. Als je ze na 100-jaar terugleest dan zijn ze grappig en nog steeds een beetje leerzaam.
Dus als er DSE-ers zijn die veel fietsen dan lees onderstaande aandachtig door!

Allereerst iets over obstakels op de weg.

“Ook bij het onvoorzien overrijden van een steen of een stuk hout, enz. kan een rijwiel lijden wanneer men deze hindernissen niet veerende passeerd. Het laatste is gemakkelijk te volbrengen, wanneer men zich daaraan gewoon maakt, om bij het overrijden van genoemde voorwerpen of hindernissen zich onwillekeurig een weinig uit het zadel op te heffen. Zijn echter groote hindernissen te overwinnen , dan stapt men liever van het rijwiel af en leidt hetzelve over de bewuste plaatsen; op deze wijze spaart men zijne machine en vooral zichzelf.”

Een aanrijding of een val met de fiets kan verkeerd uitpakken. Dat wist men 100 jaar geleden ook al.

“De grootste schade lijdt een rijwiel bij een val. Daarom neme men op onbekende straten een niet al te snel tempo en vestige men bij het nemen van draaien de grootste aandacht. Wanneer men een draai nemen wil, zal steeds langzaam gereden worden, bijzonder daar, waar de grond nat en opgelost is , wat licht een uitglijden der banden veroorzaken kan. Ten laatste wachte men zich voor eene aanrijding met voetgangers, daar zulks gewoonlijk met groote beschadiging van het rijwiel gepaard gaat.”

Zo, die voetganger is klaarblijkelijk niet erg maar beschadiging van de fiets is een ramp.
Soms gaat het echter toch mis en dan moet er wat gebeuren.

“Laat zich niettegenstaande alle voorzichtigheid eene botsing niet vermijden, zoo ziet men alle dingen na, of en op welke manier de machine daarbij geleden heeft. Is bv. Een spaak losser gaan zitten of er uit gegaan, zoodat het wiel op een of andere plaats der velg sleept, zoo kan men zich dikwijls hierdoor helpen, dat men de spaken aan de zijde, naar welke de velg terug te buigen is, met een touw tezamentrekt , om daarmede de spanning op de betreffende plaats te vergrooten. Wanneer op deze wijze ook niet veel bereikt wordt, zoo kan men nochtans zijne machine weer berijden.”

Dus neem altijd een touw mee als je gaat fietsen, je weet maar nooit!
Het zijn natuurlijk niet alleen de spaken die kapot kunnen gaan maar er kan nog veel meer gebeuren.

“Heeft zich een pedaalas te zeer verbogen, zoo kan men dit verhelpen door de verbogen deelen weder terug te buigen. Tot dit doel zet men de pedaal in zoo’n stand, dat door een zeer snellen druk met den voet eene terugbuiging volgen kan.”

Gewoon schoppen of trappen tegen je fiets is dus de beste remedie!
Ook tegen verbuiging van de “cranck” helpt trappen en schoppen het beste alhoewel men hier aanbeveelt een “ ijzeren of houten stang” als hulpmiddel te gebruiken.
Bij veel meer ongemakken beveelt men een eenvoudige reparatie methode aan, meestal bestaat deze methode uit wrikken of slaan met een stang of een steen.
Het gaat te ver om dat allemaal hier aan te halen maar aan deze laatste aanbeveling wil ik toch niet voorbij gaan.

“Is de wielrijder aangereden, en is daardoor een velgenbuiging ontstaan zoo legt men de machine op den grond, drukt met zijn knieen op de defecte plaats der velgen en trekt de velgenkrans aan beide zijden zoolang naar boven, tot de goede ronding weder daar is.”

Heel eenvoudig dus, doe er uw voordeel mee.
In een medisch boek uit ongeveer dezelfde periode staat een pagina’s lange verhandeling over de voor en nadelen van het fietsen. Ik zal een paar zinnen citeren.

“Het wielrijden behoort tot het turnen.”
“Verreweg de meeste wielrijders zijn bewoners der steden. Stadsmenschen zijn ook zij , die eene verfrisschende beweging en heilzame verstrooing in de versche lucht het meest noodig hebben.”
“Als wij bij het wielrijden transpireeren, nemen we als het ware een dampbad; wij reinigen de afscheidingswegen en maken de bovenste, verdroogde huidparcellen los. Dit brengt echter eene verdere noodzakelijkheid met zich: men moet na elken rit er streng op letten, een lauw bad te nemen en zich flink af te wrijven.”
“Ook voor dames is het wielrijden aan te bevelen. Er zijn vele gevallen, waarin zwakke vrouwen en meisjes door veel wielrijden eene krachtige gezondheid verkregen hebben. Dames moeten echter eene meer losse dan benauwende kleeding dragen.
“Verwondingen van allerlei aard zijn mogelijk door een val, doch het gevaar en de waarschijnlijkheid daarvan zijn slechts gering. Van de 1744 ongelukken in Zwitserland in een jaar tijd was slecht een doodelijke door een val van de fiets.”
“Spierkramp, vooral in de kuiten, treedt hier en daar op en eischt onmiddellijk het wielrijden te laten.”
“ Het gebruikelijk fietszadel bewerkt geslachtelijke prikkeling. “
“Hardlijvigheid en aambeien genezen door het wielrijden”

Etc.etc.etc.
Allemaal op de fiets dus en vooral niet vergeten touw en een houten stang mee te nemen.
De vrouwen kunnen ook allemaal op de fiets, zij worden er sterker van maar moeten wel losjes gekleed zijn.

Ps. Vergeet niet een lauw bad te nemen na het fietsen!

gerrit

Een reactie