Een experiment: hulp van het DSE-publiek

Al bijna acht jaar ben ik bezig met het in het Nederlands herdichten van Duitse liederen, tot nu toe vooral van Franz Schubert. ‘Herdichten’ wil zeggen; vertalen met behoud van de vorm (metrum, ritme, rijm) van het origineel. Over het algemeen lukt me dat wel. Maar soms kom ik teksten tegen waarvan ik me afvraag: wat bedoelt de auteur nou precies? Op het ogenblik heb ik weer zo’n gedicht onder handen. Het is een vierstemmig lied voor mannenkoor, door Schubert gecomponeerd, en het heet ‘Eeuwige liefde’.
De titel geeft natuurlijk wel een richting aan en het laatste couplet vind ik zelfs tamelijk duidelijk, maar ik weet nog niet goed raad met vooral het tweede en ook het derde. Daarom doe ik maar eens een keer hetzelfde als de kandidaten in een bepaalde televisiequiz: ik roep de hulp van het publiek in.

Al bijna acht jaar ben ik bezig met het in het Nederlands herdichten van Duitse liederen, tot nu toe vooral van Franz Schubert. ‘Herdichten’ wil zeggen; vertalen met behoud van de vorm (metrum, ritme, rijm) van het origineel. Over het algemeen lukt me dat wel. Maar soms kom ik teksten tegen waarvan ik me afvraag: wat bedoelt de auteur nou precies? Op het ogenblik heb ik weer zo’n gedicht onder handen. Het is een vierstemmig lied voor mannenkoor, door Schubert gecomponeerd, en het heet ‘Eeuwige liefde’.
De titel geeft natuurlijk wel een richting aan en het laatste couplet vind ik zelfs tamelijk duidelijk, maar ik weet nog niet goed raad met vooral het tweede en ook het derde. Daarom doe ik maar eens een keer hetzelfde als de kandidaten in een bepaalde televisiequiz: ik roep de hulp van het publiek in.
U wordt dus uitgenodigd te reageren: hoe vertaalt u (stukken van) dit gedicht? Ik maak het u niet moeilijker dan nodig: het mag gewoon in proza. Aan mij de taak om er later dichtregels van te maken. Een conceptversie heb ik overigens al klaar, maar die wil ik graag toetsen aan úw mening.
Het gedicht is van de hand van Ernst Konrad Friedrich Schulze, die slechts leefde van 1789 tot 1817. Hij studeerde in Göttingen, waar hij verliefd werd op de dochter van een professor. Ze verloofden zich, maar Schulze’s hoop op een gelukkige toekomst met haar werd de bodem ingeslagen: zij stierf al het jaar daarop. De jongeman diende in het bevrijdingsleger dat in 1813 en’14 met succes tegen Napoleon optrok. Maar toen hij terugkeerde naar Göttingen was zijn gezondheid reeds ondermijnd en hij stierf enkele jaren later aan tbc. John Reed (auteur van The Schubert Song Companion) zegt over hem: ‘Zijn poëzie draait, net als zijn leven, om het verlies van zijn verloofde en wordt gekenmerkt door een diep besef van verlies en vervreemding.’
Hier komt het gedicht.

Ewige Liebe

Ertönet, ihr Saiten,
In nächtlicher Ruh’
Und führet von weitem
Die Träume mir zu!
Schon hör ich sie schallen
Im schwellenden Klang;
Sie füllen die Hallen
Mit Liebesgesang
Und wiegen und tragen
Den sinkenden Mut
Durch stürmisches Zagen
Auf tönender Flut.

Die nimmer erklangen
Für Fürsten und Gold,
Jetzt sind sie gefangen
Um bitteren Sold
Und geben mit Freuden
Um kargen Gewinn
Und reichliche Leiden
Ihr Köstlichstes hin.
Doch trifft auch die Lieder
Manch finsterer Blick,
Stets kehren sie wieder
Zur Herrin zurück.

O könnt ich’s ersingen,
Das goldene Ziel,
O könnt ich’s erringen
Im Schlachtengewühl!
Vergebens begegnen
Sich Leier und Schwert;
Sie hält den Verwegnen,
Den Milden nicht wert.
Und gäb ich für Liebe
Mein Leben auch gern,
Stets bleibt er mir trübe,
Der freundliche Stern.

Gewagt und gewonnen!
Schrieb mancher auf’s Schwert;
Gewagt und zerronnen!
Ist mir nur beschert.
Doch laß ich es wallen,
Das edle Panier,
Und soll es auch fallen,
So fall es mit mir!
Denn würdig der Beute
Ist nimmer der Mann,
Der fliehend im Streite
Sein Leben gewann.

Mag schnell sich in Gluten
Verzehren das Herz,
Und mag es verbluten
Im zaudernden Schmerz,
Ich nähre die Wunde,
Ich liebe mein Leid,
Und lasse die Kunde
Der kommenden Zeit:
Die immer auf’s neue
Sein Herz ihm betrübt,
Die hat der Getreue
Noch sterbend geliebt.

O ja, dit nog. Als u denkt ‘ik heb wel een idee, maar weet niet zeker of ik het bij het rechte eind heb en wil geen flater slaan’ kunt u uw reactie gewoon onder een schuilnaam indienen. Dus geen vuiltje aan de lucht. Ik heet per slot van rekening ook niet echt Gouddelver.

22 reacties

  • rienvalk

    DSE publiek of gemeenschap?
    Een leuk idee Lau. Ik ben zeer benieuwd of er in onze DSE gemeenschap mensen zijn die zich uitgedaagd voelen om hun kennis van het Duits in te zetten om hier een gevoelsmatig goede vertaling van te geven.

    Is deze vraag aan ons om hulp mede geïnspireerd op ons stukje: “Waarom moet de DSE community blijven bestaan?” zie ook: http://www.dse.nl/node/view/3421
    Ik vindt het in ieder geval een goed voorbeeld van hoe we in onze DSE community kunnen samenwerken.

    • gouddelver

      Met drie inhoudelijke reacties zou ik al heel blij zijn
      Een gevoelsmatig goede vertaling hoeft niet eens, Rien. Gewoon een goede inhoudelijke, d.w.z. qua betekenis juiste vertaling is al voldoende.
      Aan de discussie over de DSE-community heb ik inderdaad wel gedacht, ja. Overigens vind ik DSE niet zozeer een gemeenschap als wel een kring of discussiepanel. Over het algemeen zijn er weinig emotionele banden tussen de leden van DSE, denk ik. We kennen elkaar als persoon nauwelijks, we vormen meer een interessekring: er staan schrijvers/sprekers op een ‘podium’ en er is een ‘zaal’ vol ‘toehoorders’ die benieuwd zijn wat er meegedeeld en getoond wordt. Maar… de toehoorders kunnen door te reageren ook zelf op het podium komen. Dat laatste maakt het interactief, zij het meer verstandelijk dan gevoelsmatig.

      • rienvalk

        De Google vertaling
        Via Google vond ik deze pdf: http://musique.opus-31.fr/fichier_oeuvre/D825a.pdf van het gedicht onder deze link is [url=http://translate.google.nl/translate?hl=nl&sl=de&u=http://musique.opus-31.fr/fichier_oeuvre/D825a.pdf&ei=6d3XTtP7FMqeOvLukcwO&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=2&ved=0CC8Q7gEwAQ&prev=/search%3Fq%3DEwige%2BLiebe%2BErt%25C3%25B6net,%2Bihr%2BSaiten,%2BIn%2Bn%25C3%25A4chtlicher%2BRuh%2527%2BUnd%2Bf%25C3%25BChret%2Bvon%2Bweitem%2BDie%2BTr%25C3%25A4ume%2Bmir%2Bzu!%2BSchon%2Bh%25C3%25B6r%2Bich%2Bsie%2Bschallen%2BIm%2Bschwellenden%2BKlang%253B%2BSie%2Bf%25C3%25BC%26hl%3Dnl%26client%3Dfirefox-a%26hs%3DyFt%26rls%3Dorg.mozilla:nl:official%26prmd%3Dimvns] de Google vertaling[/url] te vinden. Levert zo’n computervertaling jou misschien nog nieuwe inzichten of inspiratie op? Op basis van die vertaling en een Duits woordenboek wil ik zelf ook nog eens naar een van de coupletten kijken.

        Wat de DSE gemeenschap of community betreft ik zie die ook een beetje als een dorp waar mensen elkaar toch wel enigszins kennen. Als je regelmatig op onze homepage kijkt leer je in elk geval een aantal min of meer vaste bijdragers beter kennen. Ik zou die gemeenschap graag een beetje versterkt zien zodat er meer ontmoetingen in woord en beeld op onze homepage plaats vinden. Daarnaast zou er hier ook om hulp gevraagd kunnen worden. Een DSE bewoners die in de buurt woont zou mogelijk dan ook daadwerkelijk hulp kunnen bieden bijvoorbeeld met een computer probleem of een autoritje naar een medicus of anderszins. Daar waar vroeger de nabije buren elkaar makkelijk konden helpen is dat nu een stuk minder omdat man en vrouw samen werken en behalve de wat ouderen er veel minder mensen thuis zijn. Misschien kan internet en met name DSE een stukje invulling aan die ouderwetse burenhulp geven?

      • rienvalk

        Een eerste poging
        Nimmer nog klonk het
        Voor vorsten en goud,
        De gedachten gevangen
        dankzij bittere soldij
        ze geven met plezier
        Om de magere winst
        het overvloedig Lijden
        om haar gemiste heerlijkheid weg.
        Maar al ontmoeten die gedachten
        Vaak een sombere blik,
        opnieuw steeds weerkerend
        denk ik terug aan mijn lief

        Wie volgt…….
        Of zouden DSE’ers geen affiniteit met liederen hebben en ook het Duits niet machtig zijn? Je kunt het ook als een soort puzzel zien.
        Ik ben nog wat verder gegaan met met mijn pogingen [b][url=http://www.rienvalk.dse.nl/el.doc]hier is een woordfile te vinden [/url][/b]met links het Duits en rechts de vertaalpogingen

        • gouddelver

          De gedachten gevangen dankzij bittere soldij: d.w.z….
          Bedankt, Rien, voor je eerste hulp. Aan de Google-vertaling hoeven we geen woorden vuil te maken: dat is een hoop spijkers, geen enkele samenhang. Jouw eigen vertaling is bruikbaar, daar zit een begrijpbare betekenis in…. tot in het tweede couplet. Te begrijpen is daarin nog dat de snaren (‘gedachten’kan ik niet vinden) nooit geklonken hebben voor machthebbers (vorsten en goud), maar dan raken ze ‘gefangen um bitteren Sold’ en dat kan ik, ook na lezing van jouw vertaling, niet vatten; terwijl ook de ‘magere winst’ en het ‘overvloedig lijden’ alsmede het weggeven van het kostbaarste – jouw ‘gemiste heerljkheid’ – en de zin die daarop volgt mij nog voor raadsels plaatsen. We zijn er dus nog niet.

          • rienvalk

            Eerste hulp
            Graag gedaan, Lau. Iemand die “bergbeklimmen met de geest” praktiseert help je toch met plezier :-). Temeer als je hier: [b][url=http://www.papierentijger.org/index.php?page_id=8&show=news&news_id=127&style_id=0]de recensies bij je boek[/url][/b] leest.
            Ik moet nog eens extra zeggen dat het probleem waar je nu qua vertaling tegenaan bent gelopen niet mis is en om daar begrijpelijk, lopend en zingbaar Nederlands van te maken zal om de drommel niet meevallen. Vooral omdat het niet duidelijk wordt wat de dichter bedoelt zoals je zelf al schreef.

            Kan het zijn daar waar het over sold gaat dat de hij zich (of zijn dromen) schatplichtig (in plaats van mijn vertaling soldij) voelt aan zijn verloren liefde?
            Ter inspiratie ook voor mogelijk andere geïnteresseerden hieronder nog een hernieuwde poging

            Laat klinken hun snaren,
            In nachtelijke rust
            En breng uit de verte
            De droom naar mij terug!
            Reeds hoor ik ze schallen
            in aanzwellende klank;
            Ze vullen de ruimte
            Met het liefdesgezang
            ze wiegen en dragen
            De zinkende moed
            Angstig veroorzaakt
            door de stormachtige vloed

            Nimmer nog klonk het
            Niet voor vorsten of goud,
            De dromen gevangen
            in bittere schatplicht
            geven ze met plezier
            Ondanks de magere winst
            In overvloedig Lijden
            haar gemiste heerlijkheid weg.
            Maar al ontmoeten die gedachten
            Vaak een sombere blik,
            opnieuw steeds weerkerend
            denk ik terug aan mijn lief

            Oh kon ik slecht zingend,
            Naar het gouden doel
            Oh, kon ik toch winnen
            In dit gevoelsgewoel!
            Tevergeefs ontmoeten zich hier
            De lier en het zwaard;
            Ze houden de stoutmoedigen,
            De clementie niet waard.
            Al gaf ik voor de liefde
            Mijn leven ook graag
            Steeds blijft ze onbereikbaar
            mijn vriendelijke maagd

            gewaagd en gewonnen!
            schreven velen op ‘t Zwaard;
            gewaagd maar geronnen!
            Is het slecht voor mij waard.
            Maar ik laat het wapperen,
            het vaandel van mijn lief
            En mocht het dan vallen,
            Dan valt het met mij!
            Want een lovenswaardige buit
            Is nimmer de man
            Die vluchtend in de strijd
            Zijn leven hernam.

            Mag snel in het liefdesvuur
            Verbranden mijn hart,
            Mag het leeg bloeden
            In aanhoudende smart,
            Ik voed de liefdeswonde,
            en koester mijn verdriet,
            En laat rusten die tijding
            De komende tijd:
            Die immer opnieuw
            Zijn hart verwond,
            Trouw aan mijzelf heb ik
            Stervend nog van haar gehouden.

          • gouddelver

            Laten we eens vergelijken
            Beste Rien,
            Nu jij je als eerste en enige uitgesloofd hebt om een complete vertaling te leveren, wordt het misschien tijd om mijn eigen concept hier ook te presenteren, zodat we er vergelijkenderwijs over kunnen praten.(Ik slaag er helaas niet in, jouw en mijn concept op deze site in twee kolommen naast elkaar te zetten, wat de vergelijking zou vergemakkelijken.)

            [b]Eeuwige liefde[/b]

            O tonen, ga stromen
            In de nacht’lijke rust
            En breng mij maar dromen
            Van heel verre kust!
            Reeds hoor ik hen suizen
            Met zwellende klank;
            Zij vullen de huizen
            Met liefdesgezang
            En wiegen en dragen
            De zinkende moed
            Die dreigt te versagen
            Door storm en door vloed.

            Nooit klonken die zangen
            Voor vorsten en goud,
            Nu zijn zij gevangen
            Voor bitter behoud
            En leev’ren zij blijde
            Voor karig gewin
            En rijkelijk lijden
            Het kostbaarste in.
            Maar treft ook de lied’ren
            Vaak ’n blik, vals en stug,
            Steeds keren zij toch weer
            Naar hun leidsvrouw terug.

            Kon ‘k zingend maar toov’ren
            Het prachtige doel,
            O, kon ik ’t veroov’ren
            In ’t slagveldgewoel!
            Vergeefs combineren
            De lier zich en ‘t zwaard;
            Zij vindt de vermeet’le,
            De milde niet waard.
            Al gaf ik voor liefde
            Mijn leven ook graag,
            Voor mij blijft de leid-ster
            Steeds troebel en vaag.

            ‘Gewaagd en gewonnen!’
            Las ‘k vaak op een zwaard;
            ‘Gewaagd en geronnen!’
            Stond steeds op mijn kaart.
            Toch laat ik haar wapp’ren,
            De eed’le banier,
            En valt hier die dapp’re,
            Dan val ook ik hier!
            Een waardige vlagheld
            Is nimmer de fielt,
            Die vluchtend van ’t slagveld
            Zijn leven behield.

            Al kan vlug verteren
            In liefde het hart,
            En kan dit verkeren
            In eindloze smart,
            Ik koester mijn wonde
            En heb ook geen spijt.
            Men mag het verkonden
            De komende tijd:
            Die nooit echt zijn vrouw was,
            De bron van zijn nood,
            Haar heeft hij die trouw was
            Bemind tot zijn dood.

            Het is al laat. Ik hoop dat ik de bespreking nog even uit mag stellen.

          • rienvalk

            Om het vergelijken te vergemakkelijken
            Hopelijk komt het nog eens zover dat de technische DSE vrijwilligers ons de mogelijkheid verschaffen om kolommen naast elkaar te zetten? 🙂 Maar tot zolang doe ik het nu maar met een JPG plaatje. Ik hoop dat mijn vertaling een heel klein beetje kan bijdragen aan jouw meesterwerk want jij houd daarbij ook rekening met de muziek! Speel je zelf ook nog piano Lau? Ik neem aan dat ik er niet boven hoef te zetten van wie de vertalingen zijn, die van jou springt er zo duidelijk uit!

            [b]Eeuwige liefde[/b]
            [img]http://www.dse.nl/~nieuws/pics/eeuwigel.jpg[/img]

          • gouddelver

            Fantastisch, hoe handig!
            Had ik het niet gedacht: wat ik niet kan, kan hij – of een andere DSE’er – wel. Fantastisch, zo mooi als het nu naast elkaar staat! Nu is de vergelijking goed uitvoerbaar.
            Dat mijn (voorlopige) vertaling – gelukkig – enigszins charmeert, komt omdat ik er al metrum en rijm in gebracht heb. Ook hier, zoals gewoonlijk, moet ik daarvoor de letterlijke tekst soms een beetje geweld aandoen en de vervangende woorden – bijv [i]tonen[/i] ipv [i]snaren[/i], [i]huizen[/i] ipv [i]zalen[/i] of [i]ruimten[/i], [i]fielt[/i] ipv [i]man[/i] – zijn dan natuurlijk discutabel. Mijn voornaamste verdedigingsargument is dat ik altijd zo dicht mogelijk bij de letterlijke betekenis probeer te blijven.

            Couplet 1.
            [i]Suizen[/i] en [i]huizen[/i] heb ik hier gekozen vanwege het rijm. Ik meen bovendien dat suizende snaren in het Nederlands een plausibeler combinatie is dan schallende snaren. En ‘[i]huizen[/i]’ lijkt mij hier wel een aanvaardbare vervanging voor ‘[i]zalen'(‘Hallen’)[/i], daar de Duitse dichter waarschijnlijk terwille van het rijm bij de combinatie [i]schallen – Hallen[/i] uitgekomen is.
            De vier laatste regels van dit couplet vat ik als volgt op: door stormachtige gebeurtenissen heeft het gezelschap de moed bijna laten zakken, en de zanger hoopt dat de vloed der tonen die weer omhoog zal brengen. Mijn vertaling dekt nog niet helemaal deze gedachte.

            Couplet 2.
            Deze tekst, ook in het Duits, is voor mij nog steeds tamelijk cryptisch. De tonen/snaren die nimmer klonken voor vorsten en goud zijn nu gevangen voor bittere soldij/dienst; maar wat betekent dit? Misschien zit hem de bitterheid voor de zanger in de gedachte aan zijn – door zijn ‘[i]Herrin[/i]’ – versmade liefde. Maar die tonen/snaren geven – met vreugde nog wel en voor karig gewin (welk?) – ook het kostbaarste wat zij bezitten weg. Wat is dat dan? Hun welluidendheid, hun schoonheid?
            En van wie verderop die ‘[i]finsterer Blick[/i]’ afkomstig is en waar die uit voortkomt is me ook nog niet duidelijk. En waarom zijn de liederen het doelwit?

            Couplet 3.
            Hier wordt wel iets onthuld: dichten en vechten, lier en zwaard gaan niet goed samen. De zanger zegt – verhuld – dat hij met het zwaard niet erg goed is. Maar met zingen valt zijn doel, beantwoording van zijn liefde, kennelijk ook niet te bereiken. Want( of maar?) zij ‘[i]findet den Verwegnen, den Milden nicht wert[/i]’. Wil dat zeggen dat zij de stoutmoedige zwaardvechter de milde dichter niet waard vindt, of dat ze beiden waardeloos vindt? In ieder geval: voor hem gaat de vriendelijke (hoezo?) ster niet stralen.

            Couplet 4.
            Hier komen wanhoop en doodsverachting volop tot uiting. De zanger/dichter hoort duidelijk bij de verliezers, maar laat zich niet uit het veld slaan: hij blijft strijder en houdt zijn banier hoog tot hij er bij neervalt.
            In jouw vertaling is het de banier/het vaandel van zijn lief, Rien, maar waar baseer je dat op?

            Couplet 5.
            Dit vat ik zo op; al is de liefde wisselvallig en levert zij vooral veel ellende op (Schmerz, Wunde, Leid), toch wil de zanger van zijn afgewezen liefde allesbehalve een geheim maken. Hij wil zelfs gezegd hebben dat hij de vrouw die ‘[i]immer aufs neue sein Herz betrübt[/i]’ toch tot zijn laatste snik, op het slagveld, bemind heeft. Hij kan en wil haar niet afschrijven en blijft (‘[i]ich liebe mein Leid[/i]’) zijn liefdesverdriet tot het bittere einde koesteren.

            De onduidelijkheden zitten voor mij nog steeds in de coupletten 2 en 3. Wie brengt opheldering?

          • rienvalk

            Liefde dood en vlucht?
            Ik heb het meer geïnterpreteerd als, zijn verloofde is gestorven en hij heeft voor zijn liefdespijn en herinnering afleiding gezocht en/of is gevlucht in leger/oorlog als vrijwilliger. Misschien zelfs gehoopt dat hij in die strijd zou sterven.

            Dat heeft hem niet geholpen (het karige gewin) de oorlog is inmiddels afgelopen maar nog steeds komen de gedachte aan zijn gestorven liefde weer naar boven en blijven hem pijnigen. Misschien ook de gedachten aan zijn eigen gedrag in die oorlog?
            Draagt dat bij tot een beter begrip van coupletten 2 en 3.
            Enne mijn vraag blijft nog overeind, speel jij ook nog piano Lau?

          • gouddelver

            Antwoord
            Bedankt, Rien, voor je interpretatie van het gedicht. Ik ga er over nadenken.
            En wat dat piano-spelen betreft: dat mag geen naam hebben. Ik ben meer (amateur-)organist, maar dus niet te vergelijken met een professional.

  • marjavso

    Twitter
    Hi Gouddelver,
    Ik heb je vraag getweet (#durftevragen) – wat een leuke vraag!
    Hoop dat je veel reacties krijgt.
    Grtz,
    Marja

    • gouddelver

      Kan het ook zonder twitteren?
      Beste Marja,
      Fijn dat mijn vraag je aanspreekt en dat je ze doorgetweet hebt. Maar zelf tweet ik niet. Mis ik daardoor een hoop reacties?

  • Anoniem

    vertalingen
    Beste Gouddelver,

    Ik wil je niet ontmoedigen, maar inhoud, metrum en rijm vertalen – als je dit doet om de teksten uiteindelijk een-op-een in de Nederlandse vertaling bij de Schubert-zetting te willen laten aansluiten (zodat je Schubert dus in het Nederlands kunt zingen), wees dan gewaarschuwd… Schubert schreef, zoals het een goede componist betaamt, op inhoud en klank van de oorspronkelijke taal.

    Een voorbeeld van hoe het scheef kan gaan. Wellicht ken je de gregoriaanse melodie van ‘Veni creator spiritus’? Hoor je wat de melodie daar doet op ‘spiritus’ (geest)? Juist, zij gaat daar omhoog. De middeleeuwen waren zo donker en dom nog niet: ook in het gregoriaans is soms sprake van een Schubertiaanse (en ook Bachiaanse) tekst-muziek relatie.
    Ken je ook de Nederlandse vertaling van het Latijn, ingepast in dezelfde melodie? ‘Veni creator spiritus’ is daar geworden: ‘Kom Schepper, Geest, daal tot ons neer.’ Juist ja. Op de plaats van het Latijnse ‘spiritus’, waar de melodie omhoog gaat, zingen de ‘ollanders, die de melodie om allerlei redenen niet mee vertaald hebben, dan dus vrolijk: ‘daal tot ons neer’. En dat valt koud op het dak.

    Maar goed, wellicht is dit ook helemaal niet je doel.

    Mijn advies: doe het niet via dse, maar verzamel mensen met kennis van poëzie, Duits, muziek, en prosodie en maak er een langzaam en zorgvuldig face-to-face proces van. Democratie leidt niet vanzelfsprekend tot kwaliteit in de kunsten.
    Bovendien is zo’n vertaalgroep heerlijk voor in de wintermaanden.

    Succes!

    vriendelijke groet,

    Angeline van Doveren (geen schuilnaam nodig)

    musicoloog, filosoof, theoloog

    • rienvalk

      Ruimte voor experiment?
      Jammer dat musicoloog, filosoof en theoloog Angeline van Doveren adviseert om niet via DSE te experimenteren. Wordt ons zelfs het experiment niet gegund?

      • Anoniem

        Beste Rien Valk,

        Wat jamme
        Beste Rien Valk,

        Wat jammer dat u nu denkt dat ik dse ‘zelfs’ het experiment niet zou gunnen. Niets is minder waar. Als ik tegen het experiment was, had ik niet de moeite genomen om mijn visie met u en de initiatiefnemer te delen. Het gesprek dat hierdoor op gang gekomen is, en de contacten die er nu al het gevolg van zijn, beschouw ik als een positief effect van het genomen initiatief.

        Het aardige van experimenten is juist, dat ze kunnen resulteren in iets anders dan men verwachtte.

        vriendelijke groet,

        Angeline van Doveren

        • rienvalk

          Heb ik me dan toch vergist?
          Beste Angeline,

          Help me eens een beetje als je wilt! Daar waar hier bovenstaat [b]Een experiment: hulp van het DSE-publiek[/b] waarop jouw advies volgt, [b]doe het niet via DSE[/b]. Hoe moet ik dat nu interpreteren? Dan lijkt het er toch op dat je dit experiment op onze homepage niet de moeite waard vindt, toch? Ik was daar nogal teleurgesteld over temeer omdat je in mijn reactie ‘De Google vertaling’ hebt kunnen lezen over mijn streven, dat ik de DSE gemeenschap graag een beetje versterkt zou zien zodat er meer ontmoetingen in woord en beeld op onze homepage plaats vinden. Maar zand erover ik denk dat het waarom van mijn reactie nu wel duidelijk is.

          Het lijkt me overigens zeer de moeite waard om een eerste interpretatie poging van het tweede couplet te mogen lezen van iemand met zoveel deskundigheid. Je inspireert daar vast nog andere DSE-ers mee. Bij deze ben je uitgedaagd om mee te doen aan ons experiment! 🙂

          • Anoniem

            Beste Rien,

            Ja – paradoxaa
            Beste Rien,

            Ja – paradoxaal is het wel, daar heb je een punt, tenzij je ook een negatief advies als hulp weet te ontvangen, en onverwachte neveneffecten weet te waarderen.

            Zoals daar is: jouw gewaardeerde uitnodiging. Poehee. Daar moet ik goed voor gaan zitten, en daar heb ik geen tijd voor… We laten het even sudderen.

            Angeline

    • gouddelver

      Ik ben een beetje lui en ongeduldig…
      Beste Angeline,
      Inderdaad, Schubert schreef op inhoud en klank van de oorspronkelijke taal. Mijn doelstelling wijkt daar echter nauwelijks van af. Ik bewandel alleen de omgekeerde weg: ik probeer met Nederlandse taal de inhoud en de bewegingen van de Duitse taal en de noten die Schubert daarboven gezet heeft te volgen. Geen eenvoudige klus, dat geef ik toe. Volgens sommigen zelfs een onmogelijke, maar dat vormt nu net de uitdaging: bergbeklimmen met de geest. Ik doe dat al vanaf 2005 en in 2009 heeft een De Papieren Tijger (what’s in a name!) de euvele moed gehad om ruim 100 van mijn Schubertherdichtingen in boekvorm uit te geven.

      [i]’Schubert in het Nederlands'[/i] Daar is kritiek op te leveren en die is ook gekomen. Maar ik heb ook goedkeuring gekregen, zelfs zodanig dat ik niet beter kon wensen. Laten we zeggen van een zang- en een letterkundige: Elly Ameling en Maarten ’t Hart.

      Maar nu uw advies: doe het niet via DSE, maar via een langzaam en zorgvuldig face-to-face proces met deskundigen. Natuurlijk is ook dat een uitstekende werkwijze, maar ze heeft voor mij bezwaren: ik hou wel van deskundigheid en zorgvuldigheid maar niet (meer) van vergaderingen en lange procedures. Ik ben dus een beetje lui en ongeduldig geworden. Dat laatste moet ik misschien ook wel zijn, want ik ben al over de zeventig.
      Bovendien: zoek zomaar eens de mensen bij elkaar die u in de vertaalgroep gedacht had. DSE is een prachtig publiek medium en wie weet welke deskundigen ik daardoor kan vinden. U bent er in ieder geval al één van. Als het mag, zet ik u graag in mijn mailadreslijst.

      Hiermee heb ik mijn keuze voor dit experiment hopelijk volledig verklaard. Dank u voor uw goede wensen.

      • Anoniem

        Beste Gouddelver,

        Wij vind
        Beste Gouddelver,

        Wij vinden elkaar als het gaat over voorliefde voor bergbeklimmen met de geest, en ongeduld met lange procedures. De combinatie van die twee beschouw ik overigens als een van de grote uitdagingen van het bestaan, maar dat is een ander onderwerp, vrees ik.

        Ik vind het prima als u mij op uw mailadreslijst zet, en blijf uw moedige initiatieven graag volgen, niet in de laatste plaats uit liefde voor Schubert, de dichtkunst, en de (Duitse) taal.

        vriendelijke groet,

        Angeline van Doveren

        • gouddelver

          Ik zit eigenlijk nog wel op iets te wachten…
          Tot nu toe heb ik maar van één persoon een inhoudelijke reactie op het gedicht gekregen. Maar van u had ik er, gezien uw achtergrond, ook wel een verwacht. Misschien kan die nog komen?
          Misschien wilt u er ook uw mailadres wel bij zetten? Of het mij doorgeven via gouddelver [i]apenstaartje[/i] dse.nl

          Mat vriendelijke groet, Gouddelver

          • rienvalk

            Oogstbare e-mail adressen
            In zijn algemeen is het beter om een e-mail adres een beetje te ‘versleutelen’ omdat spammers robot programma’s het internet opsturen om die ‘leesbare’ mailadressen te oogsten vandaar nu het apenstaartje.