Uw bijdragen..  Zondag 27 november was er in het LONU clubgebouw de mogelijkheid om de traditie van het samen de evaluatie van het wandelweekend door te nemen. Daarbij waren Ans en ik uitdrukkelijk uitgenodigd. Onder het genot van koffie met koek werd de door Dim gemonteerde film, aangevuld met foto's van Jan Middel, aandachtig bekeken. Jammer dat de foto's van Ine van Opstal en mij niet op de ( nog) te koop zijnde DVD zijn opgenomen waarmee een completer totaalbeeld voor een ieder beschikbaar zou zijn gekomen. Via onze site kunnen jullie er echter toch kennis van nemen. Door Dim werd de loftrompet gestoken ter gelegenheid van mijn 10-jarige organisatie/ verzorging van het jaarlijkse weekend. en bloemetje voor Ans en een citatenboek voor mij vergezelde het dankwoord van de vereniging.  In mijn reactie heb ik er uitdrukkelijk op geattendeerd dat ik niet alleen ben geweest in deze taak. Ik ben blij dat Jan Middel zich bereid heeft verklaard Cor Donkers te assisteren bij de organisatie van de volgende keren. Aan Jan heb ik de bodywarmer, die beschikbaar is voor leden die evenementen namens WSV organiseren, kunnen aanbieden. Voor ons is het wandelweekend en het jaarlijkse clubfeest een unieke gelegenheid om het verenigingsgevoel te optimaliseren. Dat het instituut van- samen met de partners- telkenjare van een fijn weekend genieten nog een lange en goede toekomst beschoren mag zijn wens ik jullie toe! Willy en Ans Wandelweekend 2011 Vrijdag 2 september Uiteindelijk waren we met 27 deelnemers te gast in het Naturfreundehaus “Käte -Strobel-Haus in Lieberhausen ( Gummersbach). We zouden elkaar treffen op een parkeerplaats bij de Aggertalsperre op een zodanig tijdstip dat we na de wandeling nog tijd over hadden om een glaasje te drinken. De starttijd werd op 13.45 uur vastgesteld maar toen was de groep nog niet compleet. Een auto met drie leden was – bleek later- op weg naar een verkeerd adres en bij gebrek aan een kaart of navigatiesysteem was het moeilijk hen telefonisch te begeleiden naar het ontmoetingspunt. Gewandeld werd er daarom zonder hun deelname. De bedoeling was de geplande en voorgelopen route over Helberg te lopen. Het was heerlijk ja zelfs warm wandelweer en al puffend werd het ongeveer 60 meter hoogteverschil genomen. Even een aanduiding gemist maar de omweg langs de uitloper van de Aggersee was ook mooi. Vanwege de beperkte tijd voor een extra wandeling maar besloten naar het door ons – de voorbereidinggroep- gekeurde terras in Lieberhausen te rijden. Heerlijk ontspannen een glaasje gedronken en door de meesten een bezoekje gebracht aan de aanpalende ‘Bunte Kirche” met prachtige fresco’s. Voor het avondeten werden we om 18.45 aan tafel verwacht ; in een hoog tempo werden de drie gangen geserveerd. Vanaf 20.00 uur konden we in de bar terecht. Het werd een gezellig samenzijn. Zaterdag 3 september Maar een paar deelnemers maakten de volgende ochtend gebruik van het mooie zwembad; het ontbijtbuffet bood voldoende keus. En om 9.45 uur konden we op pad voor een mooie wandeling. Marije en Ans bleven achter om later de catering te verzorgen. De route kende een aantal mooie vergezichten, we passeerden enkele “Naturdenkmale” en bij het waterslot Badinghausen maakten we nog een inspannende lus onder de “Springschanzen” door naar de picknickplaats. Daar was een royaal buffet opgesteld. De deelnemers kregen daarna de keuze om een iets langere route te gaan; de verdeling was ongeveer gelijk. Mede omdat we deze route bij de voorbereiding niet daadwerkelijk hadden kunnen lopen was het raadplegen van de wandelkaart zo af en toe nodig. Zelf bleek ik uiteindelijk niet in optimale conditie te zijn om de tocht volledig te wandelen; een telefoontje naar Marije en Ans volstond om me naar het hotel te brengen; een bezoekje- met nog een aantal- aan het zwembad zorgde er voor om me weer topfit te voelen! We werden eerder aan tafel verwacht voor het avondeten (we waren de enigen die daar aten). Zodoende was er voldoende ruimte om na het eten een korte avondwandeling te maken. Om 20.00 uur werden we voor de koffie – t.l.v. het clubbudget- verwacht in de “Bauernstube”. De verdere avond werd weer gezellig ingevuld; de bar werd alleen door ons gebruikt ondanks dat er toch nog wat andere gasten waren. Zondag 4 september ’s Nachts tegen vier uur regende het een beetje, de uilen lieten zich klagend/ opwekkend horen. Slechts enkelen hadden deze voorboden gehoord, later onder het ontbijt kwam er een hevig onweer en vielen er sloten water! Het was de planning dat er in de voormiddag een korte wandeling gemaakt zou worden maar omdat het er op het geplande tijdstip van 10 00 uur naar uitzag dat het zou blijven regenen besloot de meerderheid om maar niet te wachten en richting Nuenen te rijden. De minder ongeduldigen wandelden later toch de voorziene route over de Homert. Er zijn daar in de omgeving twee ‘bergen’ deze Homert en de Unnenberg (waar we in de buurt waren in 2006 tijdens ons verblijf in Rodt) die hoger zijn dan 500 meter. Margit van de SGV las bij ons voorbereidingsbezoek daarover een aardig verhaaltje voor. Onderweg bleek echter al dat het eerdere vertrek wat prematuur was, want de zon kwam toch te voorschijn. Hoewel, onderweg in de buurt van Essen, moest de snelheid aangepast worden vanwege een hevige bui. Ik reed weer via de A45 terug; de toerit was open. Op de heenweg bleek nl. dat de afslag 16 naar Meinerzhagen was afgesloten waardoor een omweg nodig was. Al met al kijken we terug op weer een geslaagd wandelweekend. De accommodatie was goed, het avondeten vond ik veel minder dan we bij eerdere keren gewend waren. De mogelijkheden van deze wandelomgeving waren perfect. Foto’s kunnen worden aangeleverd bij Hans; zij geven hoop ik een goed beeld van ons weekend. Willy van Dijk Op 2 september 2011 lukte het 24 van de 27 deelnemers tussen 13.00 uur en 13.30 aan bij het startpunt van de vrijdagwandeling aan te komen. Met wat getelefoneer werden de laatste drie ervan op de hoogte gebracht dat we alvast zouden starten met de wandeling. Bij het 2e gedeelte zouden ze zich alsnog bij ons aansluiten. Dus een half uurtje te laat vertrokken we voor 2 lussen vanuit dit startpunt. Prachtig en warm weer. Meteen sterk bergop. Dat was even pootaan spelen maar boven genoten we van een prachtig uitzicht. Daarna ging het alleen maar naar beneden tot na ruim een uur we weer bij ons startpunt uitkwamen. De zoektocht naar de ontbrekende 3 duurde nog even, zodat werd besloten het 2e deel van de wandeling te schrappen, ten gunste van een borrel in het plaatsje Lieberhausen op het zeer gezellige terras tussen kerk en restaurant, maar ook omdat we op tijd aan tafel moesten in het hotel. De verdere dag was gezellig, smaakvol, en ook over de kamers was iedereen tevreden. Na een stevig ontbijt vertrokken we op zaterdagmorgen om kwart voor tien. Met prachtig weer en schitterende panorama's, via makkelijke maar ook soms moeilijke en stijle paden waren we om 12.15 op ons picknickterrein. Marije en Ans hadden voor een voortreffelijke picknick gezord. Snel was de vermoeidheid van de morgen verdwenen, zodat de eerste wandelaars al na een klein uurtje stonden te trappelen om weer op weg te gaan. Nadat de waterflesjes weer waren gevuld en andere zaken waren geleegd (er was een toilet op de Grillplatz) splitste de groep zich. De snelle groep zou nog een wandeling van 12 kilometer maken. De rest nog een wandeling van 7 en een halve kilometer. 10 minuten na het vertrek van de snelle groep ging ook de 2e groep van start. Na een half uur werd de 2e groep echter ingehaald door de 1e groep. Die hadden een stuk meer gelopen dan de routekaart aangaf. Dat of de hitte was voor 2 wandelaars van de snelle groep reden om zich alsnog aan bij de 2e groep aan te sluiten. Het weer was geweldig, maar de zon was onbarmhartig. De korte stops werden danook steevast in de schaduw doorgebracht. Nog eenmaal zag groep 2 de 1e groep achter zich aankomen. Maar daarna scheidden zich elkaars wegen.  Door de warmte en de hoogteverschillen die overbrugd moesten worden begon in groep 2 tegen het einde van de route de vermoeidheid toe te slaan. Vooral als blijkt dat je toch een halve kilometer verkeerd bent gelopen, die je ook nog terug moet, valt dat zwaar tegen. Ongeveer 1 kilometer voor het einde hebben we voor één van ons toch maar de taxi, Marije en Ans, laten komen. Om even na vieren was de 2e groep weer terug bij het hotel. Groep 1 heeft zich dapper geweerd, deed een stuk van de route tegengesteld, was een beetje de weg kwijt maar uiteindelijk werd daar ook de weg naar het hotel weer gevonden. Om ongeveer 16.50 was ook groep 1 weer in veilige haven. Hierdoor konden we aan de wens van het personeel om vroeg aan tafel te gaan ruim tegemoetkomen. De avond verliep sfeervol, gezellig maar duurde iets korter dan de avond ervoor, omdat velen hun ledematen een gezonde en lange rust wilden gunnen. De zondagmorgen begon droog. Maar tijdens het ontbijt barstte er een bui los met regen en onweer. Om 10.00 uur was het nog niet droog en dat was voor het grootste gedeelte van de groep het sein om niet meer op het mogelijk einde van het hozen te wachten. Maar toch gebeurde het. Om 10.30 was het droog, zelfs met hier en daar een blauwe plek in de lucht. Dus hebben de laatste 8 nog de volle geplande wandeling gemaakt, waarbij ook het Gipfelkreuz op de Homert bezocht is. En de overreden glazenwasser (zie foto) moest natuurlijk uitvoerig bestudeerd worden. Om kwart over twaalf genoten we van een heerlijke dikke soep met broodjes. Hierdoor gesterkt togen we huiswaarts. Een prima wandelweekend. Hans Voorbereiding wandelweekend Op woensdag 1 juni togen wij naar Lieberhausen om de routes voor het wandelweekend te prepareren. Wij, dat waren Marije en Hans samen met Helma en Dirk en Ans en ik. De weersverwachting was veelbelovend en gelukkig hebben we dan ook drie dagen mooi en goed wandelweer gehad. 
We hadden afgesproken individueel te rijden en te vertrekken tussen 9.30 uur en 10.00 uur.
We kozen voor de route via de A45 met als afslag nr 16 (Meinerzhagen).
Onderweg, bij de toerit naar de A45 reed Hans me voorbij. Omdat ik aan het eind iets verkeerd reed was ik hooguit 15 minuten later, zo tegen 12.30 uur, op de plaats van bestemming. In totaliteit reed ik ruim 480 km, maar weest gerust de kortste snelle route is ongeveer 220 km en vergt rond 2 uur en 30 minuten. We moesten nog even wachten voordat we de spullen op de kamers konden droppen. Mede omdat de kamers ook straks niet zo vroeg kunnen worden betrokken deed Cor eerder het voorstel vrijdag samen te komen op de parkeerplaats bij het hotel aan de Aggertalsperre in Bredenbruch. Deze suggestie houden we erin zij het met enkele kleine wijzigingen en aanpassingen. De middag werd ingevuld met het zoeken naar en deels lopen van een route voor de vrijdagmiddag. Wordt een mooie wandeling met twee lussen. Na afloop pakken we, onderweg naar het hotel, in Lieberhausen op een terras een dan welverdiend glas. We oriënteerden ons daar zelfs twee keer om er zeker van te zijn dat het goed is. Voor de dagwandeling op zaterdag bezochten we de volgende dag ( donderdag= Hemelvaartsdag) eerst het Jugendgästehaus in Heed (vlakbij Meinerzhagen); omdat de faciliteiten daar wat vraagtekens opriepen namen we een optie maar vroeg ik daar toch of men een alternatief wist. Ze attendeerden ons op een fantastisch plekje achter de skischans bij Butmicke aan de oostkant van Meinerzhagen. Het kostte wat moeite om dat te vinden maar toen we daar waren wisten we zeker dat dit het moest worden. We hadden mazzel want de beheerster kwam daar i.v.m. een andere groep die daar kwam grillen. We maakten een kortere wandeling daar in de buurt naar het waterslot “Schloss Badinghagen”, dat integreren we straks in de te plannen route. We moesten op tijd weer terug zijn bij het hotel want om 15.00 uur zouden we daar enkele vertegenwoordigers van de SGV ontmoeten. Later bleek dat Margit, Roswitha en Horst daar al veel eerder waren en een wandeling maakten rond de “Homert” dat is de 519 m hoge ‘berg’ in de buurt. Ongeveer dezelfde wandeling zullen wij straks op de zondagmorgen gaan doen. Omdat bij ons onderkomen geen fatsoenlijke terrasmogelijkheid is reden we naar het ons bekende terras van Landgasthof Reinhold aan de Kirchplatz in Lieberhausen. Later kwam Dieter er ook nog heen, die had een wandeling in Wiehl begeleid. Het werd een gezellig treffen met herinneringen en verzoeken. Op tijd naar het hotel want we werden daar beide avonden al om uiterlijk 18.00 uur aan tafel verwacht. Hoewel er ook nog enkele kleinere groepen waren werd het avondeten (diner is te luxe uitgedrukt) niet in buffetvorm gebracht maar uitgeserveerd. De vrijdagmorgen moesten we voor 10.00 uur de kamers hebben ontruimd. Na het goed verzorgde ontbijt liepen we de beoogde route voor de zondagmorgen. We liepen iets verder onder de autobaan A45 door naar Neuenhaus waar we bij Gästehaus Höll koffie dronken. Daarna reden we naar de voorziene startplaats voor de vrijdag om met het hotel afspraken te gaan maken. Maar daar aangekomen bleek dat die tent gesloten was (is te koop) en dat we dus een alternatief moesten zoeken. Hebben we uiteindelijk gevonden in een op beloopbare afstand gelegen ‘schnellrestaurant’(zeg maar Imbiss) daar kunnen we straks een bockwurst of andere culinaire snack eten voor we gaan wandelen. Al met al gaan we een paar mooie dagen tegemoet. ’s Morgens even zwemmen in het lekkere binnenbad is een overweging waard. De wandelomgeving is mooi, niet te moeilijke hellingen. Degenen die in 2006 meegingen naar Rodt/Marienhagen herinneren zich wellicht de omgeving want dat is hemelsbreed niet zo ver (de uitkijktoren op de Unnenberg kun je zien) Wellicht krijg je nog interesse om mee te gaan; meldt je bij Cor. Op aanvraag is er misschien wel ruimte voor je. Op de foto-pagina kun je een aantal foto's zien. Willy Clubfeest 21 mei 2011 hadden we weer onze jaarlijkse feestdag. Het was een stralende zaterdag en we zijn s,middags bij elkaar gekomen in t, wasven in tongelre. Verzamelen onder de grote parasol hebben we genoten van koffie met gebak. Daarna werd er gewandeld, je bent tenslotte een wandelclub. Niet iedereen liep mee maar dat mocht de pret niet drukken. Een medewandelaarster werd zelfs op de fiets aangereden door een scootmobiel, fiets in de prak en scootmobiel-persoon verdwenen. Gelukkig viel de valpartij mee maar leuk was het niet. Na de wandeling zijn we met z,n alle naar het clubhuis van de LONU gegaan en daar stond de b.b.q. al klaar. De b.b.q. was keurig en zag er geweldig uit. Voor elk wat wils en niemand is met honger naar huis gegaan. Het was een leuke middag en avond. De gene die dit georganiseerd hebben: alle lof en harstikke bedankt. Jammer dat er niet al te veel deelname was onder de leden. Volgend jaar misschien.? Groetjes Helma Engelenburg. 23 april Hamoir-Durbuy GR57 met OLAT. De vorige Ardennenwandeling is al weer een jaar geleden als we op 23 april een stukje GR57 gaan wandelen. Het mooie opstapschema van Cor werd wat gefrustreerd door de vele rode stoplichten. Daarom kwamen Cor, Sjaak, Krystyna en ik iets te laat op het opstappunt aan de Fuutlaan aan. Gauw de bus in en op weg. Samen met Anne-marie, Lau, Joke en Maria gaan we wandelen van Hamoir naar Durbuy. Midden in de prachtige zonovergoten natuur. 
Na een rit van 2,5 uur even wat drinken en op pad. Bijna meteen begint de klim en … die duurt en die duurt... Dat is hijgen en zweten! Daarna iets vlakker, dan een flinke afdaling. Stokken erbij en vooruit maar. Langs de Ourthe nog wat andere wandelaars. Er zijn zelfs rotsklimmers van de partij. Het kan niet missen: we gaan de helling weer op. Maar de beloning is groot: een prachtig vergezicht op de wijde omgeving. Weilanden vol bloeiende paardenbloemen, een geel tapijt. Onze spoorzoekers zijn perfect. Wij hoeven slechts te volgen. Rond het middaguur heerst verwarring. De routebeschrijving laat ons in de steek. Stukje terug, toch niet, stukje vooruit, hier links of rechts??? We besluiten een boterhammetje te gaan eten, bovenop een heuveltje op een roestig bankje.
Cor, Sjaak en Lau komen tot een besluit. We maken een eigen variant, even langs de asfaltweg. Wel opletten: de auto ’s zoeven ons voorbij. Dan oversteken en ja! daar is de trap die we moeten hebben. Niet voor niets een trap, want het gaat heel erg stijl omhoog. Maar wat een natuur! Leuke, vaak smalle paadjes, mooie bomen in fris groen blad, de rivier, het uitzicht en steeds maar weer stijgen en dalen.
Dan klinkt wat gerommel in de verte. Onweer? Zal toch niet! Nou nee, maar er vallen wel wat verspreide dikke druppels. In het dorpje maar even schuilen. Daarna op naar de soeppost. Rustig op een bankje de benen laten bekomen van het forse klim- en daalwerk. Een lekker soepje nuttigen en vanwege Pasen als extraatje een hard gekookt eitje. Hier stopt voor Krystyna, Maria, Anne-Marie en mij de wandeling. We hebben er een respectabele 18 km op zitten en vinden het wel genoeg geweest. Wij laten ons naar Durbuy rijden om op een terrasje na te genieten in de zon.
Maar de andere 4 zitten nog vol energie en gaan ook de laatste 5 km volbrengen. Als wij allang genieten van het bruisende leven van Durbuy, komen ze heel erg bezweet en dorstig ons terras op lopen. Snakkend naar vocht. Als ze wat bijgekomen zijn, horen we hun verhaal. De routebeschrijving had hen andermaal in de steek gelaten. Na 3 kwartier dwalen vonden ze een pad naar het eindpunt, maar hadden nog wel minstens een uur te gaan. De turbo erop en doorduwen. Goed gedaan!Het was weer een hele belevenis. Dit smaakt naar meer. Eind juni met een groter gezelschap? Reina Onderhoud wandelroutenetwerk Nuenen   Op zaterdagochtend 9 oktober zijn wij als vrijwilligers voor het onderhoud van het wandelroutenetwerk gastvrij ontvangen door Sjaak Donkers. De opkomst was dermate hoog dat we de klus in een dag konden klaren. Gewapend met snoeischaar, reiniger en extra stickers zijn we op pad gegaan. Het is de bedoeling dat je de route volgt a.d.h.v. de groengele bewegwijzering. Daarbij moet je beoordelen of de sticker/ bordjes op een duidelijk zichtbare plek plakken / staan. Als de bordjes schuil gaan achter gras of andere groen, dan moet dit weggeknipt worden. Zijn de bordjes vies, simpelweg even poetsen en stickers die verbleekt zijn of niet meer plakken worden vervangen door een nieuwe sticker. Daarnaast wordt op elk knooppunt beoordeeld of alle bordjes aanwezig zijn. 
Wilhelmine en ik hebben de route “Hooidonk” gecontroleerd. Voor het resultaat zie onderstaande foto’s. De foto links is vóór de “complete behandeling”, de foto rechts erna. 
Het was die dag prachtig nazomerweer en een hele mooie route. Wilhelmine en ik hebben echt genoten. Het onderhoud duurt niet veel langer dan een reguliere wandeling op zondagochtend. Daarom hoop ik dat we volgend jaar, als we het hele wandelroutenetwerk van Nuenen gaan onderhouden weer veel aanmeldingen krijgen om hierbij te helpen. Susanne Wandelleden van SGV Homburger Land op weekend in Nuenen Al bij ons eerste wandelweekend in Bierenbacherhof in 2007 werd een tegenbezoek in Nuenen aangekondigd, in 2009 herbevestigd en nu werd dat gerealiseerd. Voor de beoogde groep van 20 personen had ik 8 tweepersoons- en 4 eenpersoonskamers gereserveerd Carlton Hotel de Brug in Mierlo. Uiteindelijk kwamen zij op donderdag 19 augustus met 19 personen. Vooraf was afgesproken dat dit weekend zou plaatsvinden in het teken van van Gogh en de bloeiende heide. De weergoden waren ons het hele weekend bijzonder gunstig gezind; droog en stralende zon. Hans en ik fietsten rond 12.00 uur naar het hotel om hen op te vangen en te begeleiden  voor een korte ‘opwarm’wandeling. We hadden gekozen voor een ommetje door Brandevoort; zij konden zich hierin vinden.
Wij ervoeren toen al dat de deelnemers niet allen geroutineerde wandelaars waren. In de loop van de dagen bleek dat we de mooie geplande routes helaas daarom moesten inkorten. De vrijdag was de Nuenenense van Gogh dag. Met als vertrekpunt het oude Documentatiecentrum werd onder leiding van Marije opgestart langs de meest karakteristieke monumenten. Ook Helma Engelenburg en Sjaak Donkers waren van de partij.  Toen we naar het buitengebied gingen is Marije naar huis gegaan om samen met Dirk Kamerbeek thuis de puntjes op de i te zetten voor de ontvangst later en Ans haalde een deelneemster op omdat ze opzag tegen de rest van het programma. De route voerde via Enode naar Eeneind, Collse molen en Opwettense molen; spoedig daarna bleek dat een aantal de route wilde afkorten door zo snel mogelijk naar de ijssalon in de van Goghstraat te gaan. De overblijvers gingen met Hans nog naar Het Broek, de Roosdoncker molen en de begraafplaats van dominee van Gogh.
Uiteindelijk troffen we allen elkaar in de tuin van Marije en Hans voor een geweldige ontvangst met chinees buffet. Namens het bestuur werd het gezelschap aangevuld met Cor en Mark.
Het werd een heel gezellige bijeenkomst. Ons werd lof toegezwaaid, presentjes uitgereikt en getrakteerd op samenzang.   Voor zaterdag was een dagwandeling via de knooppunten gepland over de Strabrechtse Heide. Het startpunt ( KP 50) aan de Heezerweg was ondanks duidelijke aanwijzingen toch moeilijker dan gedacht door hen te vinden en tot overmaat van ramp was een volger ook de groep kwijt geraakt waardoor de start bijna een uur later was dan gepland.Van hen ontbraken nu drie personen  die voorkeur gaven aan te gaan fietsen c.q. rond het hotel te blijven.Het gezelschap werd aangevuld  met de WSV leden Annie Stoop, Marije van Erp, Ans van Dijk en Stefan Metternich. In Heeze werd de koffiepauze belegd en bij de Herbertus bossen de lunch verorbert. Ook nu werd de route verkort, gelukkig konden we wel de schade van de recente brand goed waarnemen. Omdat er verder voor de avond en zondagmorgen niets formeel was voorzien werd op deze startplaats afscheid genomen door aan Margit een boekwerkje over van Gogh aan te bieden. Al met al hebben wij samen fijne dagen beleefd en we kijken terug op een zeer geslaagd ‘experiment’. Een of ander vervolg in de toekomst sluiten we niet uit! Willy Wandelweekend 2010 in Freudenberg. Begunstigd door heel fijn wandelweer (we hebben de regenkleding helemaal niet hoeven gebruiken) waren we met 28 deelnemers het weekend van 3 tot en met 5 september in Siegerland Hotel “Haus im Walde” in Freudenberg te gast. Freudenberg ligt nagenoeg aan de A45, even voor Siegen en heeft, zo ervoeren allen dat, een fantastische wandel omgeving. De “voorbereidingscommissie” bestaande uit Marije en Hans, Helma en Dirk en Ans en ik was woensdag al weer eerder gegaan om de puntjes op de ï te zetten en de eerder gemaakte afspraken nader te detailleren. Bij ons voorbereidingsbezoek in mei was e.e.a. globaal bepaald maar we controleerden proefondervindelijk de benodigde aanlooptijden voor de vrijdagmiddag en zondagochtend, onderzochten de toegangsweg voor de dagroute van zaterdag, de route voor de catering naar de hut, verwijderden daar de modder en maakten concrete afspraken met onze gastvrouw. Op de donderdagmiddag ontvingen wij nog een delegatie van onze wandelvrienden ( Margit en Dieter en Roswitha en Horst) uit het Homburger Land en evalueerden hun succesvolle recente bezoek aan Nuenen. Aan hen werd uitgereikt de CD met de foto’s die ik daarvan maakte. Alle deelnemers waren (nagenoeg) op tijd zodat we vrijdag de middagwandeling van ruim 8 km op ons gemak en gezellig vorm konden geven. Vooral het magnifieke uitzicht nagenoeg aan het einde op de prachtige vakwerkhuizen in de historische stadskern werd als een climax ervaren. Het avondeten werd beide avonden in buffetvorm aangeboden en stemde steeds tot grote tevredenheid. Omdat we met een kleinere groep waren dan waarvoor een optie was gevraagd werd de verblijfsruimte ook door andere gasten gebruikt. Anders dan vorige jaren hebben we geen optredens gehad; men had met elkaar voldoende gespreksstof om de avonden gezellig door te brengen. De stemming werd wellicht verhoogd door de twee consumptiebonnen ten laste van de verenigingskas. De zaterdag hadden we een mooie dagwandeling gepland in dit geaccidenteerde gebied. Zon, afwisselende bossen en fraaie uitzichten waren ons deel. De lunch in de grote, overdekte, hut bij de sportplaats in het bos was voortreffelijk verzorgd door de groep (Marije, Helma, Ans, en Cor/Lies,) die zich daarvoor had opgegeven. We waren weer op tijd terug bij het hotel om op het terras van de welverdiende drankjes te genieten. In het arrangement was inbegrepen een afsluitend lunchbuffet op de zondag. Op verzoek ruimden wij de kamers direct na het ontbijt. In de morgen maakten we een niet al te lange wandeling voordat we de thuisreis, met een voldaan gevoel, aanvaardden. De terugreis werd door de totale afsluiting van een gedeelte van de A3 bij Keulen iets ingewikkelder en kon niet verlopen volgens mijn aangeleverde routebeschrijving. Op de heenreis gaf de kilometerteller aan dat ik ongeveer 230 km had gereden en terug waren dat er rond 240 dit mede door de omleiding over de A61 en in Helmond. Maar die waren binnen de eerder gestelde maximale reistijd van rond 3 uur goed te volbrengen. Een selectie van de aangeleverde foto’s vind je op de fotopagina op de site. Willy Oriëntatie voor een wandelweekend Jullie hebben nog van mij tegoed een verslag van een bezoek aan een hotel in het Westerwald. Bij het benaderen van een aantal hotels in het Westerwald in het najaar vorig jaar kreeg ik nagenoeg per omgaande van hotel Rückert in Nistertal een reactie: zij waren bezet in september. Mede n.a.v. aanvullend overleg kreeg ik voor 2011 een interessante aanbieding. Ans en ik zijn daarom van vrijdag 9 tot en met zondag 11 april daarheen gereden. Dit hotel heeft een mooi zwembad met sauna etc. en 21 kamers in het hoofdgebouw en in een nabij gelegen gastenhuis (met 2 (bonds)kegelbanen) nog 15 kamers, met in totaal 80 bedden. Helaas bleek ter plekke pas dat ook 2011 voor ons niet mogelijk was. Zij ontvangen n.l. ieder jaar vanaf september kegelclubs en die boeken steeds ook al meer dan een jaar van te voren. De eigenaresse Angelika huurt voor die weekenden muziek en verder entertainment met een diskjockey in. Als wij garanderen dat we in 2012 met voldoende mensen komen wil zij de aantrekkelijke en scherpe aanbieding voor ons vrijhouden. De besparing op extra personeel en het entertainment komt ons in de prijs ten goede. Deze vraag heb ik aan het bestuur voorgelegd. Het hotel en de omgeving zijn zeker interessant wat mag blijken uit het navolgende. De omgeving van Nistertal( nabij Bad Marienberg) was ons al een beetje bekend van de eerdere verkenning in Atzelgift (zie mijn eerdere rapportage). Wij reden er in ongeveer 3 uur naar toe (260 km). Het Westerwald timmert de laatste jaren behoorlijk aan de weg sinds de opening in mei 2008 van de Westerwald Steig (een prachtige wandelweg van 235 km). Nistertal heeft ook een station voor een streektreintje;  dit biedt extra perspectieven zoals wij hebben ervaren met het weekend in de Eifel.  De vrijdagmiddag wandelden wij een mooie uitgezette route (overwegend over nr 1) ter plaatse. Zaterdag vertrokken we om 10 uur voor een uitgebreidere verkenning. We hadden mooi zonnig weer, minder wind dan de dag ervoor. Fraaie uitzichten en doorkijkjes mede omdat de bomen nog wat kaal waren. We waren om 12.45 uur weer terug in het dorp. Bij de plaatselijke slager geluncht; hij was een sterke promotor voor het opkomende toerisme en enthousiast over onze interesse. We liepen in de namiddag de uitgezette route nr 3. Deze voerde o.a. langs de mooie uitspanning de Harther Mühle en het laatste stukje viel (tegengesteld) samen met route 1 van gisteren. Onderweg fraaie doorkijkjes op o.a. de Nistertalbrücke van de oude spoorbaan en het kabbelende riviertje de Nister, ook de passerende streektrein kwam uitnodigend langs.
De zondagmorgen reden we- het weer was wat triester en killer- naar Bad Marienberg. Er is daar eind vorig jaar een apart, mooi en luxe hotel geopend; daarvoor had ik ook een offerte gevraagd. Het ligt op een verhoging en vlakbij een uitkijktoren (de Hedwigsturm).  Het bijzondere is dat het restaurant op de bovenste etage ronddraait. Wij maakten een flinke wandeling daar in de buurt; er is ook een uitgebreid vrij toegankelijk wildpark en ook de wandeling langs het Basaltpark is indrukwekkend. Na de wandeling wilden wij boven koffie gaan drinken maar omdat er een gereserveerde lunch was mochten we niet naar boven en dronken dus beneden de koffie. Een bereidwillige receptioniste loodste ons – ze was getuige van onze teleurstelling- toch even naar boven. Het uitzicht is inderdaad grandioos.
Al met al denken wij dat het hotel best gereserveerd kan worden. Omdat het niet druk was werd het diner uitgeserveerd( overigens niet echt bijzonder); ik kan dus niet oordelen over een eventueel buffet. Nette kamers, vriendelijke hartelijke en behulpzame gastvrouw moeten echter kunnen zorgen voor een mooi weekend in 2012?
Willy van Dijk  Deze foto maakte Tony van Wiel van ons ongemerkt tijdens de Van Gogh Loop. Ancile en ik liepen 6 km, alle anderen de 11 km. (De 6 km was niet helemaal logisch uitgepijld…… maar we hadden een fijne wandelavond). Groetjes, Anne-Marie Voorbereidingsbezoek t.b.v. het wandelweekend 2010 Op de morgen van woensdag 5 mei togen wij voor de preparatie van het wandelweekend in september naar Freudenberg. Wij, dat zijn Marije en Hans, Helma en Dirk samen in de auto van Hans en Ans en ik in onze eigen auto. De heenreis verliep voorspoedig en we werden rond het middaguur gastvrij ontvangen door Connie, de eigenaresse. Het hotel ligt even buiten het stadje in een mooie loofbosrijke omgeving. Later zou blijken dat we al onze mooie wandelingen direct vanuit het hotel kunnen beginnen. De koffers naar de kamers gebracht. Heel netjes en compleet, gelegen in een aanbouw. Conny heeft al op voorhand enkele routesuggesties aangeleverd. Aan de hand van de wandelkaart gaan we deze middag de route voor de vrijdagmiddag verkennen. Het is een mooie invulling, loopt deels over een oud spoorwegtraject. Mooie vergezichten en vooral het einde is spectaculair. We komen dan Freudenberg binnen aan de kant van het Kurpark. Daar hebben we een prachtig gezicht op de vakwerkhuizen onder ons. Onvergetelijke indruk zal dat plaatje maken; je ziet het ook terug op alle prospecten van de stad. Het avondeten in buffetvorm was( elke avond) goed. Ook het ontbijtbuffet op de donderdagmorgen was goed verzorgd zodat we ons opgewekt konden gaan bezig houden met het plan voor de zaterdag. Helaas was het deze dag nagenoeg heel de dag regenachtig. We hadden een tip gekregen voor een schuilhut voor de lunch van zaterdag. Omdat we voorzienbaar de tijd hard nodig zouden hebben reden we met de auto naar het plaatsje Niederheuslingen. Daar parkeerden we de auto’s en gingen op zoek naar deze picknickmogelijkheid. Ondertussen genoten we van de mooie wandelomgeving. De hut biedt voldoende ruimte om ons bij slecht weer onderdak te verlenen. Het mooie is dat we deze gratis mogen gebruiken; Conny had dat geregeld en voor alle zekerheid en bevestiging van deze afspraak zijn we op deze wandeling toch nog even aangegaan bij de beheerder die woonde in Oberfischbach.( Daar maakte ik bij een houtbewerker de mooie foto’s). Op weg naar de auto’s misten we, bij visvijvers waar we tussendoor moesten lopen, zo bleek later, een aanduiding en we moesten vele kilometers terug lopen om de route weer op te pakken. Moe maar voldaan terug in het hotel concludeerden we dat ook het programma voor zaterdag goed in elkaar zou steken. We moeten nog wel precies de hele route laten berekenen qua afstand opdat we de pauze op een redelijke tijd kunnen inplannen. Ook voor de cateraars moeten we de route nog duidelijk in kaart brengen; de hut ligt namelijk diep in het bos en deze moet over een bosweg benaderd worden. Door een misverstand was er een afspraak gemaakt met een vertegenwoordiger van de lokale wandelvereniging; men dacht dat we op de routes begeleiding zouden nodig hebben. We hebben een prettig gesprek gehad en het misverstand ‘afgekocht’ door samen een paar glaasjes te drinken. Op de vrijdagmorgen hebben we de hele route, die we voor de zondag willen lopen, verkend. De oneffenheden en onduidelijkheden die we tegen kwamen zullen we dus in september niet meer hebben. Van Ans hadden de inspanningen van de vorige dagen iets teveel gevraagd; zij bleef in het hotel wachten mede omdat de weersverwachting ook weer wat minder was. Omdat ik op tijd thuis wilde zijn i.v.m. verplichtingen zijn we na terugkomst rond het middaguur rustig nar huis gereden. Vanwege de filemeldingen op de A3 ben ik via de A45 ( Dortmund) gereden; maar ook daar was het op de vrijdagmiddag heel druk met als gevolg, vertraging. Toch was ik nog op tijd thuis. Al met al had ik die dagen ruim 500 km gereden. De ‘normale’ route zal straks zo ongeveer 240 km zijn. Op rustige momenten denk ik dat je toch moet rekenen op een kleine 3 uur rijden. Eindconclusie: We krijgen een mooi en goed hotel, met goede en vriendelijke verzorging en gelegen in een prachtige wandelomgeving. We zien reikhalzend uit naar ons weekend. 
 
 
 
 
Beste medewandelleden Mijn langdurige afwezigheid bij de wekelijkse wandelingen roept kennelijk regelmatig vragen op bij de deelnemers zo vernam ik van Joke. Daarom mijnerzijds even wat meer info. Ik heb/had veel last van pijn in mijn voet(en) bij langdurige belasting. Vorig jaar februari is uit mijn linkervoet een zenuw verwijderd. Tijdens de zomervakantie heb ik om mijn rechtervoet te ontzien mijn linkerknie te veel belast, wat een tweede 'handicap' opleverde om te komen wandelen. Nadere onderzoeken volgden en eerst uit een MRI bleek recentelijk dat de binnenmeniscus was beschadigd en het kraakbeen aangetast. Ik heb de operatie aan mijn rechtervoet uitgesteld en voorrang gegeven aan de kijkoperatie van de knie. Die vond plaats op 12 mei j.l.Bij controle op 27 mei was men tevreden; maar het zal nog wel 6- 8 weken duren voor e.e.a. volledig is hersteld.Het zal dus nog wel even duren eer jullie me zullen zien bij de wekelijkse wandelingen. Intussen veel oefeningen doen en rustig opbouwen. Natuurlijk zijn we wel present 12 juni op ons clubfeest en dan loop ik een van de geplande wandelingen mee. Op 20 juni gaan we - op wandelvakantie?- naar Zuid-Tirol en daar hoop ik toch ook te kunnen oefenen. De preparaties voor ons wandelweekend in Freudenberg zijn prima verlopen; heel mooie wandelomgeving en gastvrij hotel.Mooie routes gepland.Een uitgebreider verslag daarover volgt nog; voor de twijfelaars is het lezen daarvan zeker aan te velen denk ik. Heel veel zomer- en wandelgenoegen wenst jullie - mede namens Ans- Willy Wandelen inPortugal, Via Algarviana.  In Nederland kennen we enkelelange afstandsroutes, een van de bekendste is het Pieterpad.Omdat Hans en ik ook graagwandelen in onze vakanties, zijn weeens gaan zoeken op internet. Via Algarviana is een route vanongeveer 240 km, die vanaf de Guadiana, de grensrivier met Spanje, midden doorde Algarve loopt tot de westkaap bij Sagres. Ook te starten aan de westkust.  De route is verdeeld indagelijks te lopen afstanden, waarvan begin en eindpunt heel duidelijk zijnaangegeven.Wij logeerden in Monte Gordo envandaar met de auto naar Alcoutim. Een mooi plaatsje aan de Guadiana, opzich al een bezoek waard. We hebben ongeveer de halve dag-afstand afgelegd ,ons boterhammetje opgegeten en zijn weer terug gelopen. Net op tijd bij de autoom niet kletsnat te worden van de regen die in alle ”portugese” hevigheidlosbarstte.  Het zou niet de laatste bui zijn deze week.De 2edag reden we naar Balurcos, eindpunt van het 1e traject en startplaatsvan het 2e. Nu zijn we oostwaarts gelopen. Ook weer heen en terug.  Zo ook het 2e traject eerst westwaarts en de 4edag vanaf Furnazinhas oostwaarts.Elke dag waren we,met het rijden heen en terug, tussen 11.00 en 15.00/16.00 uur onderweg.  Bij mooi weer tijd genoeg om na afloop nog van het strand en een koud glas wittewijn te genieten. De paden zijn goedgemarkeerd, bij begin en einde van een traject vind je informatieborden enwegwijzers als op de foto   De hele route isgratis te downloaden, zoek gewoon via Google naar Via Algarviana.Je kunt ook een geheel verzorgde tocht maken.Metovernachtingen onderweg en transport van de bagage.Alle informatie staat opinternet. Volgend jaar gaan we er zeker mee door. Vanuit een andere,vaste verblijfplaats, een stukje rijden, wandelen, ….of die dag lekker luizijn.. aan ons de keuze. Wordt vervolgd. Hans en Marije van Erp Orientatie in het Westerwald Zolang ik nog geen bestemming heb gevonden voor het eerstvolgende wandelweekend blijf ik attent op mogelijkheden. Mede dank zij een hotelbon die ik van onze oudste dochter Mérei had gekregen zijn Ans en ik van 27 tot en met 29 oktober naar een hotel in Atzelgift in het Westerwald geweest. Volgens de routeplanner zou het net geen 240 km zijn maar die had geen rekening gehouden met een wegomlegging vlak voor het eindpunt. Zodoende en mede omdat we een kleine omweg maakten naar het heel mooie plaatsje Hachenburg reed ik op de heenweg 245 km. De heenreis verliep vrij voorspoedig maar het laatste deel heb je geen autobaan en dat kost dus relatief veel tijd.  Ter zake: Het Westerwald is een mooie wandelomgeving; het ligt ten zuidoosten van het Bergisches Land, ons bekend van de twee wandelweekenden in Bierenbachtal en eerder in Rodt / Marienheide. Op de heenweg hebben we een korte stop gemaakt in Weyerbusch. Daar was Friedrich Wilhelm RAIFFEISEN burgemeester en als oud employé van de Rabobank dus een verplicht nummer voor mij om daar de lunch te gebruiken. Daarna zijn we doorgereden naar het heel bezienswaardige stadje Hachenburg, volgens de legenda van de Duitse Generalkarte een omweg waard. Het bezoek loonde zich zeker. De zeer vriendelijke dame bij de VVV voorzag me van relevante informatie en ik kocht een topografische kaart van de directe omgeving waar ook het plaatsje Atzelgift, waar we zouden gaan logeren, opstond. De tweede dag was het heel mooi wandelweer en we maakten een fijne dagwandeling. Ondanks de kaart verliep de wandeling niet vlekkeloos; de aanduidingen waren niet zoals we in Nuenen van het knooppuntennetwerk gewend zijn! Eenmaal was een hardloper/jogger behulpzaam om ons weer in de juiste richting te brengen en nog mooier was de ontmoeting met de burgemeester van het naburige dorpje Limbach. Hij was heel enthousiast over de mogelijkheden in de Kroppacher Schweiz zoals deze deelstreek kennelijk heet. Hij gaf enkele suggesties voor de verdere invulling van de wandeling waar we mooi gebruik van maakten. De ’Schieffergrube Assberg’ ,een stilgelegde afgraving, was inderdaad heel interessant. Ik wisselde wat gegevens met hem uit wat op 30 oktober al resulteerde in een mailtje met suggesties en verwijzingen. Hij roemde de omgeving van Rehe / Rennerod. Ik moet de details nog eens natrekken maar de hotelmogelijkheden met voldoende capaciteit voor onze groep zijn in deze streek niet erg ruim.  Deze wandeling voerde o.a. langs een klooster annex brouwerij Marienstatt. Het frisse vers gebrouwen ‘oktoberbier’ smaakte heel lekker.Ans was bij terugkomst in het hotel zo moe dat een korte bedrust nodig was en ik masseerde mijn spieren in het zwembad. Mijn voet had zich, dankzij de periodiek rusten, aardig goed gehouden. Maar ik zal toch blij zijn als het geplande bezoek aan de orthopeet afdoende resultaat zal opleveren zodat ik weer aan onze eigen wekelijkse wandelingen kan deelnemen. De volgende dag was en bleef heel mistig, nagenoeg geen uitzicht en dus geen interessant wandelweer. Daarom besloten we al de terugreis te beginnen en een bezoek te brengen aan de stad Siegburg, daar kwamen we nagenoeg langs. Een beetje een sfeerloze stad. De Benedictijner abdij Michaelsberg was net iets te ver en te veel om die te beklimmen maar de overige bezienswaardigheden hielden we ook redelijk snel voor gezien. Een korte lunch en we vertrokken. We besloten op deze terugweg een klein ommetje te maken naar het Rhein Ruhr Centrum in Muhlheim. Daar waren we vaker en ook nu moest de portemonnaie enkele keren getrokken worden. Daar besloten we dit korte midweektripje met een afsluitend avondeten in het warenhuis Karstadt. Zodra ik meer informatie gevraagd en gekregen kom ik terug op de mogelijkheden voor ons weekend want de omgeving en afstand zijn interessant genoeg. Willy en Ans Vierdaagse Nijmegen In 2009 hebben de volgende leden de Vierdaagse van Nijmegen met succes gelopen: Roy Beeby, Helma Engelenburg, Hans van Erp, Mark van Keulen, Fred Scholten, Francine van Vleuten, Annie van de Ven. Hierbij het relaas van Annie. Ook ik heb de vierdaagse van Nijmegen gelopen samen met zus Diny en haar man Kees. Vanuit Wanroy vertrokken we naar Cuyk om de trein te nemen naar Nijmegen.Om klokslag kwart voor zeven vertrokken we iedere dag en kwamen iedere dag om kwart voor vier binnen,behalve vrijdag toe was het wat later vanwege het grooooote onthaal van vele mensen.Donderdag zag Roy mij onderweg.We hebben genoten van de dagen en van al het publiek aan de kant, en kwamen voldaan aan op de finish. Annie van de Ven. Stukje LAW in de Ardennen.      Zaterdag 27 juni was het weer zover: een mooie wandeling in de Ardennen georganiseerd door OLAT.Cor, Sjaak, Anne-Marie, Lau, Mieke, Cor, Krystyna, Marita, Joep en ik stapten om half 8 ’s ochtends al in de bus. Brood en snoep paraat voor het ultieme schoolreisjesgevoel gedurende de lange rit naar Dinant. We kozen voor de 17,5 km. Bij ons startpunt Anseremme eerst nog wat koffie en toen op pad, de GR 127 op. Vrijwel meteen lieten we de huizen achter ons en gingen we de bossen in. Mooie lommerrijke paden, een prachtig kasteel, glooiende natuur en plots een redelijk lange steile helling. Oei, dat beloofde wat… Langs het spoor, over een brug en dan een prachtig uitzicht over een dal. Na een afdaling, een pad langs de Lesse. Daar was het wel erg druk met kanoënde toeristen en kijkers op de kant. De soeppost was na 8,8 km. Het hartige soepje verzorgd door OLAT ging er goed in. Weer verder door de bossen, helling op, helling af. Bij een drietal lastige afdalingen waren stalen ladders gemonteerd. Bij het doorkruisen van een pas geveld bos vol losliggende takken ging het even mis. Een van de Corren maakte een schuiver en blesseerde zijn neus… Ai! Tegen 5 uur kwamen we aan op het terras in Houyet (als laatsten?). Het was een prachtige wandeling. Wellicht eind oktober nog eens? Reina OP EEN MOOIE PINKSTERDAG….. Mede omdat een vorige wandeling in Zuid-Limburg ons goed was bevallen gingen Ans en ik op de tweede Pinksterdag weer met de trein daarheen. Het was voor mij ook een beetje een compensatie voor de gemiste ochtendwandeling op de eerste Pinksterdag, toen zijn we samen naar de vroege mis geweest (als ik was gaan wandelen zou ik waarschijnlijk te laat in de kerk zijn). We kozen ervoor om in principe van station naar station te lopen omdat niet duidelijk was hoe ver Ans het aan zou kunnen met het warme weer. We namen de intercitytrein naar Heerlen en vandaar de stoptrein richting Maastricht. Bij het station Klimmen-Ransdaal eruit om richting Schin op Geul en Valkenburg te wandelen. Op goed geluk kozen we ervoor de route met de blauwe paaltjes te volgen, het had er alle schijn van dat die in die richting liep. Het werd een heel mooie wandeling met leuke vergezichten. In Schin op Geul hielden we een korte pauze op een bankje in de buurt van het station. We hadden geluk; terwijl we daar zaten maakte de stoomtrein van de Miljoenenlijn een tussenstop. Na deze rust liepen we het wandelpad langs de Geul naar Valkenburg. Daar hadden we veel beschutting van de mooie oude loofbomen. We passeerden kasteel Schaloen en kasteel Oost (omgeven door een mooi park). We kwamen zo doende aan de verkeerde kant het drukke Valkenburg binnen en moesten ons een weg banen door de drukke straatjes en de uitpuilende terrassen naar het station. Na een royale pauze op het terras van het hotel tegenover het station de trein naar Maastricht genomen.  Ondertussen had ik geconstateerd op een van de twee borden bij het station dat de paaltjes onderweg een onderdeel vormden van het wandelroute netwerk van Valkenburg.( ook allemaal korte lusjes zoals bij ons netwerk) Voor de volgende keer moet ik toch vooraf een kaart gaan kopen om zekerder te zijn van de keuze van een route. Op het station van Maastricht haalde ik de beschrijvingen van de NS routes. Omdat we goede herinneringen hebben aan de keuken van het Argentijnse restaurant Evita hebben we daar met een heerlijk etentje deze mooie dag afgesloten. ( Eerder deed ik al vaker een oproep om met de NS voordeeluren kaart gezamenlijk daar te gaan wandelen moeten we toch eens organiseren?) Winterseizoen Enkele sfeerfoto's.   Ook enkele mooie foto’s van Ernst Knoeff.   Wandelen in Zuid-Limburg Al eerder suggereerde ik om, onder gebruikmaking van de faciliteit op de NS voordeelurenkaart ( iedere bezitter kan met 4 personen gereduceerd reizen), op een zondag met een groepje met de trein naar Zuid-Limburg te reizen om daar een ietwat inspannender wandeling te gaan maken. Wij ( Ans en ik) deden dat op zaterdag 14 juli.  Het beloofde een redelijk zonnige en droge dag te worden, dus als afkicken van de vakantie-wandelingen in Oostenrijk en ter voorbereiding op het wandelweekend een mooie gelegenheid alle voor een geaccidenteerd terrein benodigde spieren te gaan gebruiken.We zouden een oudere beschreven NS wandeling gaan maken vanaf station Schin op Geul. Helaas werkte de NS niet optimaal mee waardoor we in Heerlen de aansluitende trein misten; maar met een halfuurdienst is dat niet echt een probleem; we konden nu lekker rustig koffie drinken. Wij kunnen iedereen aanraden daar te gaan wandelen. Mede omdat de routebeschrijving oud was (ik schat van de jaren 80!) en ook toen al niet echt uitgepijld is het meenemen van een detailwandelkaart eigenlijk aan te bevelen. Wij liepen nu af en toe wat extra kilometers en door het aanleggen van een nieuw brugje in Wylre zetten ze ons daar ook op het verkeerde been. Daardoor moesten we de laatste kilometers een minder interessante route lopen. (Later vond ik thuis een vrij recent krantenknipsel uit het Eindhovens Dagblad met een verwijzing naar www.wandelzoekpagina.nl; daar zou een beschrijving van een andere route Schin op Geul-Gulpen zijn te downloaden). Wij hebben een fantastische wandeldag gehad; onderweg hebben we weliswaar de regencape even omgehangen maar het was maar een zielig miezerbuitje dat ons ten deel viel.  Ook het rechtsom wandelen (beginnen langs kasteel Genhoes en kasteel Schaloen, via het Gerendal, Berghof, Beertsenhoven , kasteel Wylre) is aan te bevelen omdat andersom vanaf Wylre omhoog richting Gulpen mij veel moeilijker lijkt dan de toch geleidelijke stijgingen die wij te lopen kregen.Terug in Schin op Geul namen we de trein naar Maastricht om daar de dag af te sluiten met een etentje bij een - ons al bekende - voortreffelijke Argentijn.We hebben afgesproken dat we dit jaar zeker nog eens daar in Zuid - Limburg vanaf een ander station een dergelijke wandeling zullen gaan maken.Liefhebbers kunnen ons daarvoor benaderen! Willy |
