Jota 1999
luchtballon

Bij mijn groep, Scouting Bekkerveld, hebben we geen Jota. Daarom ga ik ieder jaar bij een paar andere groepen op bezoek. Dit keer had ik bij een prijsvraag van Scouting Limburg 'n Jota-ballonvaart gewonnen! Voor deze geluksvogel zou 't dus letterlijk 'n Jamboree on the Air worden...

Op bezoek

's Ochtends kwam ik bij Scouting Jan Babtist. Hun zend-amateur had helaas af moeten zeggen. Maar het Jota-weekend ging gewoon door. De scouts gingen in groepjes druk aan de slag met communicatie spelletjes: bijv. zelf een blikken-telefoon maken. Ook gingen ze zenden met een tokkelbakkie (27 MC).
Bij Gerardus hadden ze Joti. Ze waren nog hard aan 't werk om alle computers aan het draaien te krijgen voordat de jeugdleden zouden komen. Op drie pc's waren ze al aan het chatten met de andere kant van de wereld, maar soms moesten ze uit omdat 't netwerk opnieuw gestart werd. De Landgraaf bleek om 't jaar Jota te doen, dus volgend jaar kunnen we er weer op bezoek komen.
Sc. Vincentius had een leger-vrachtwagen van de Afcent geleend. Daar kwam een gigantische zendmast uit omhooggeschoven: 34 meter! Verkenners liepen er rond met porto's. Anderen gingen op tocht. Ook was er een Joti-netwerk met 8 pc's. Esta's van Nieuw-Einde zetten hier hun eerste stappen op 't internet. Dit jaar hadden ze zelf geen Jota, dus gingen de speltakken elders op bezoek. Iedereen was druk aan het chatten en plotseling valt er dan de stroom uit...
Snel verder naar St. Willibrordus in Treebeek. Zij hadden een leip hoge toren gepionierd om maar zo ver mogelijke verbindingen te kunnen leggen. Naast de Jota-zenders hadden ze een paar internet-pc's, en ze konden televisie-uitzendingen van Scouting in Hoensbroek ontvangen. Rowans hadden de afgelopen nacht op de kolenberg gekampeerd (echt koud hoor), waar ze nog een aparte Jota-zender op 'n aggregaat hadden staan. De verkenners waren nog op tocht, dus nu was er even de rust om een boterham te eten.
Op de kolenberg hadden de rowans verbinding met explorers uit Simpelveld. Een niets-vermoedende jongen van St. Lucia dacht sjans te hebben bij een bloedmooie meid, maar hij maakte een afspraakje met 'n rowan die goed met z'n stem kon spelen. Ondertussen kwam de mobile equipe aan om o.a. de vergunningen te controleren.
Op het scoutinggebouw kregen ze bezoek van gehandicapte scouts van St. Tarcisius. Zij hadden o.a. gespekken via bakkies. De verkenners gingen nu het Jota-bouwpakketje solderen.

De Jota-Tourjota-tour

En daar kwam de bus van de Scouting Limburg Jota-Tour aan. Vier welpen/kabouters uit Susteren hadden de kleurwedstrijd gewonnen en kwamen als eerste in hun Tour-t-shirts aangerend. Twee scouts uit Aken en twee uit Eupen zorgden voor een internationale noot (ofwel een duitsles). de gelukkige winnaars Roger Beckers uit Treebeek en ik werden door Paul Weijenberg gefeliciteerd als gelukkige ballonvaarders en mochten met de Tour-bus mee.
Natuurlijk werden al deze VIP's overal goed verzorgd. Maar eigenlijk tref je tijdens 'n Jota-weekend van contacten leggen bij elke Scoutinggroep een grote gastvrijheid. Scouting Limburg had ook een presentje voor Willibrordus en alle leden mochten een ballon oplaten. Er is een verrassing voor de scout waarvan de ballon 't verste komt. Dan was er nog een certificaat voor de verkenner die de bus via de zender goed binnen-geloodst had. En de Tour ging weer verder.

Bij Scouting Vrank in Heerlen hielden ze de eerste keer Jota op het eigen gebouw. Ze hadden een toren van steigermateriaal gebouwd met daar vele antennes in. De scouts waren op tocht met drie amateurs en er was een bezig zo ver mogelijke verbindigen te leggen. De welpen en kabouters deden aan de ballonnen-wedstrijd mee. Eentje bedacht dat z'n ballon misschien verder kwam als hij 'm zelf wegbracht en zette het op een lopen. Op naar de laatste Jota-stop.

Bij Scouting Monulphus in Berg en Terblijt was het bijzonder druk. Er stond een hele batterij computers en allerlei soorten antennes. Er waren echter ook andere scouting-activiteiten, zoals schminken, een zeep-helling met schuimkanon en een 25 meter lange speleo-box. Ook aan de inwendige mens was gedacht en alles was feestelijk aangekleed. Onder de indruk van dit alles gingen we in een hele stoet naar een weiland toe. Hier was dan het einde van de Jota-Tour en mochten de kinderen voor de laatste wolk van ballonnen oplaten stijgen. Vorig jaar werd de verste uit Berlijn teruggestuurd, maar dit keer gingen ze een hele andere richting op.
En dan was er nog een ballon: de luchtballon.

De ballonvaart

de explorers bij de mand Een grote CZ-groep-luchtballon lag uitgespreid over het weiland. Een rieten mand lag ernaast en was hier met staalkabels aan verbonden. De explorers stonden klaar om de mand in bedwang te houden. Met een ventilator werd er flink wat lucht in geblazen en toen het doek al wild wapperde werd er een grote gasbrander in de opening gericht. De vlammen zo vlak bij het doek en de gaten die hierin zaten wekten geen geruststellende indruk. Maar de ballon werd verder gevuld en richtte zich op. De explorers kantelden de mand recht en hielden 'm aan de grond.
de ballon richt zich op op dit gas zou je heel wat kampen kunnen koken
17.45 uur: "De passagiers kunnen instappen" Snel klimmen we allen in een helft van de mand. Aan de andere kant staat de piloot geheel omringd door gasflessen. De kabel wordt losgemaakt, een laatste controle en de mand komt van de grond. Mensen in het weiland lopen mee, maar al snel gaan we hoger en sneller. Alle toeschouwers zwaaien en voor je er erg in hebt drijven we boven de huizen van Berg en Terblijt.

de ballonvaarders De hoogste Jota-zender van nederland
We zijn met z'n vijf-en: Paul, Roger en ik, de moeder van 'n kleurplaat-winnaar en een zendamateur. Hij heeft helaas geen zend-machtiging, dus we hebben geen eigen call. Maar wie wil ook z'n dure apparatuur meenemen in de lucht? En hoe kom je dan aan stroom? Hij heeft echter wel een video-camera bij zich waarvan de beelden rechtreeks uitgezonden worden, zodat op de grond de ballonvaart ook meegemaakt kan worden. Hij heeft een verbinding met zijn groep de Stutters in Hoensbroek, maar de video-ontvangst blijkt slecht te zijn omdat we de verkeerde kant op gaan. Ook Paul maakt video-opnamen en we hebben verbinding met Berg en Terblijt. Verder maken we natuurlijk de nodige foto's.

de CZ-groep ballon Het is eigenlijk heel rustig in de ballon. Alleen de sterke gasbrander vlak boven ons hoofd, verbreekt geregeld de rust. We hebben prachtig weer, een mooi uitzicht over 't limburgse land en het is totaal niet koud. Roger heeft normaal een beetje last van hoogtevrees, maar de ballonvaart is zo relaxed, dat je er dan geen last van hebt.
We worden meegevoerd door de wind. En die brengt ons rechtstreeks naar Maastricht. De piloot regelt de hoogte en de draaiing om z'n as, maar een bochtje naar links is bv. onmogelijk. De piloot heeft contact met een volgauto. Ook moet hij de ballon telkens inmelden bij de luchtvaartleiding. Maar er is geen vliegverkeer en we mogen laag blijven.
We stijgen maximaal tot 200 meter en blijven doorgaans op zo'n 60 meter hoogte. Prima uitzicht zo. De snelheid ligt tussen de 15 en 25 km/u

ballon boven berg en terblijt We vliegen, ik bedoel varen recht over het centrum van Maasticht. Geweldig! Je ziet de wereld van een heel andere richting. Recht van boven kijk je in tuinen. De mensen zwaaien. Wij zwaaien terug. Soms kun je een paar woorden overroepen.
We bewegen ons over een gigantische stafkaart, en naderen de grens met BelgiŽ. Die is hier echter niet met een duidelijke lijn aangegeven. Dan denken we dat we Tongeren naderen maar het zijn kleinere plaatsjes. We komen vlak langs een kerktoren, en kijken neer op luxe huizen met een zwembad in de tuin. Je hoort hier veel honden blaffen. Rennen die kippen altijd zo wild rond. De koeien trekken zich niets aan van onze aanwezigheid.

de ballon van binnen Dan gaat de piloot uitkijken voor een geschikte plek om te landen. Eigenlijk kan dat op ieder kaal stuk land. Maar hij treft graag gras zodat de ballon niet te vies wordt en niet te ver van de weg zodat de volgauto erbij kan komen.
We zien 't Jota-tour busje. Even later ook de volgauto. "Daar dat weiland is geschikt." Is het gras of toch niet? De piloot trekt al aan het koord; de ballon gaat boven open en we dalen. Dan zien we dat er toch een gewas staat. Snel rukt de piloot de gaskraan open en laat 'm flink branden. We stijgen weer en scheren over de boomtoppen.

Aan de andere kant van de heuvel opent zich een nieuwe wereld. Een prachtige zonsondergang siert de horizon. Onder ons begint Tongeren: voorlopig geen mogelijkheid te landen. De piloot meldt aan de volgauto om naar de grote weg terug moet keren. Een licht-geirriteerde stem antwoord om toch maar snel een landingsplaats te zoeken "Zo dadelijk is het donker..."
Weer varen we over een kerk. Op de hoofdweg lijkt zich een Amerikaanse politie-achtervolging af te spelen. In de schemering ligt de binnenstad mooi op.

Zeer snel hebben we Tongeren achter ons. Hier blijkt alles akkers en bosjes te zijn. We dalen. We moeten ergens landen. Een boer is op het land aan het werk. Daar is een akker geoogst. Die wordt het... Nu wordt de ballonvaart spannend. De piloot heeft uitgelegd hoe we zullen landen. We moeten allemaal in de mand blijven, eventueel helemaal ondergedoken. We houden ons stevig vast aan de mand. De ballon opent. Met hoge snelheid naderen we de aarde. Een schok als de mand de grond raakt. We scheren weer boven de akker. Dan slaat de mand nogmaals tegen de grond. Nu sleept zij over de bodem, slaat om, wij vallen plat. Ik kus de aarde. Paul en Roger liggen op me. De piloot zegt dat we uit kunnen stappen. We liggen echter nog helemaal vast. Voor m'n neus 'n aardappeltje. Een voor een kruipt iedereen eruit. Paul zegt dat ik nog even mag blijven liggen: kan hij 'n foto maken.
We blijken 't allemaal overleeft te hebben. Ook de apparatuur heeft het redelijk doorstaan. Het aardappeltje neem ik mee.

De boer is al ter plaatse. Hij vond 't machtig om te zien. Mensen hadden de ballon gevolgd om de landing te zien. Ze zitten vol vragen. Daar komen de welpen en kabouters uit 't busje aanrennen. Ook de volgauto is snel ter plekke. We helpen allemaal mee de ballon in te pakken. Een half uur na de landing is het echt donker. (19.30 uur)
Dan komt er een metalen koffer te voorschijn. Ze blijkt twee flessen champagne en glazen te bevatten. Bij deze drank krijgen we een verhaal over de eerste ballonvaart verteld. Vroeger werden deze door de adel in Frankrijk uitgevoerd. Nu wordt men na een ballonvaart nog altijd als een edele beschouwd en wordt er met champage getoost. Wij moeten allen knielen en worden dan tot graaf/gravin benoemd. Hierbij wordt er champagne over je haren gegoten. Later krijgen we een oorkonde met onze titel en zo ben ik nu: "Graaf van Bekkerveld".

We keren terug naar Scouting Monulphus. De Jota-Joti is natuurlijk nog in volle gang. We genieten nog even na. Volgend jaar is er zeker weer een Jota-tour, misschien wel een Euregionale. Wil je er ook bij zijn houdt dan Scouting Limburg in de gaten.

Nog meer Jota

Nadat we allen afscheid genomen hebben. Gaan Roger en ik naar Willibrordus. Achter de zenders is het rustig maar staf en pivo's hebben een gezellige avond. Roger is pas jarig geweest en het is zijn feestavond. Dat werd dus nog laat...

Met onze explorers zouden we de zaterdag-avond bij 't Eikske Jota gevierd hebben. Nu hebben ze dit gemist. Maar zondag proberen we de schade een beetje in te halen. Bij 't Eikske zijn de explorers al af aan het breken. Dan gaan we bij Gerardus nog even chatten...

Dit was een fantastisch Jota-weekend. En volgend jaar is er weer een. Hebben we nu al een afspraak...

ScoutingGroeten,

Jan Willem Gooyen
Scouting Bekkerveld

© Tekst van deze pagina mag voor scoutingdoeleinden vrij gebruikt worden. De foto's zijn afkomstig van Scouting Limburg.