English

Cryogene Suspensie (Cryonics)

Last updated 10-7-2001
Door Henry Kluytmans.
Voor iemand die niet in een leven na de dood gelooft, is dit de beste oplossing om te kunnen "reïncarneren".

Dit is geen idee van een of andere onnozele dromer, dit is een concept wat uit rationeel wetenschappelijk denken is ontstaan.

Voor slechts zo'n 500 tot 1500 gulden per jaar een kans op verder leven na de dood!

Het doel is niet verplaatsing naar de toekomst maar OVERLEVEN !

Eerst even een misverstand verhelpen. Het doel van cryogene suspensie is niet (zoals vaak in Science Fiction films) om een gezond persoon naar de toekomst te verplaatsen om daarna zijn leven daar voort te zetten alleen om de toekomst te kunnen zien en daarna te sterven. Cryogene suspensie is echter bedoeld voor mensen die niet gedwongen hun leven beeindigd willen zien. Personen die de huidige standaard levensverwachting die is opgelegd door de biologische evolutie (of eventuele voortijdige ziekten) veel te kort vinden en dit niet willen accepteren. Het is namelijk duidelijk te voorzien dat in de niet al te verre toekomst de menselijke levensspanne aanzienlijk zal worden verlengd. Met de technieken die daarvoor zullen worden gebruikt zal het ook mogelijk zijn mensen in cryogene suspensie weer te herstellen, waarna ze hun leven kunnen vervolgen, echter nu met een extreem langere levensduur in het vooruitzicht.

Misschien komen deze nieuwe medische technieken voldoende snel beschikbaar om de meeste nu levende mensen nog te kunnen redden. Echter de kans is aanzienlijk dat ziekten of ongelukken (zoniet ouderdom) het leven voortijdig zullen beeindigen.

Het is de bedoeling cryogene suspensie toe te passen als laatste redmiddel wanneer het lichaam met de op het moment beschikbare medische technieken niet meer in een functionerende toestand kan worden gehouden.

Alhoewel voorzieningen kunnen worden getroffen om de schade die door het bevriezen ontstaat te minimalizeren, kan zulke schade niet volledig worden geelimineerd. Desondanks is schade iets anders dan vernietiging. Een structuur welke slechts beschadigd is kan in principe worden gerepareerd. Maar de toekomstige wetenschappen en technieken zullen waarschijnlijk in staat zijn om de meeste ziekten te genezen, om bevriezingsschade te repareren, en veroudering te stoppen of zelfs om te keren. Alhoewel de tijdsduur nodig voor de ontwikkeling van zulke technische mogelijkheden ter discussie staat, is de basis voor deze toekomstige technieken zeer plausibel. Bij een temperatuur van vloeibare stikstof (-196 graden Celsius) kunnen biologische structuren welke gerepareerd moeten worden, vele miljoenen jaren worden bewaard met zo goed als geen verandering.

Wat is de definitie van "dood".

In het woordenboek staat "dood" omschreven als : "toestand die intreedt bij het eindigen van het leven". De vraag is dus : "Wat is het einde van het leven?". Op dit moment wordt iemand dood genoemd wanneer zijn lichaam niet meer functioneert. Maar dit wil niet zeggen dat dit lichaam niet ooit weer functionerend kan worden gemaakt. Vaak functioneert het lichaam niet meer omdat slechts een enkel onderdeel niet meer functioneert. Daar komt bij dat al deze lichaamsonderdelen in principe vervangbaar zijn, behalve de hersenen. Omdat in de hersenen de identiteit ligt opgeslagen, en het overleven van een persoon staat gelijk aan het overleven van zijn identiteit.

Wanneer de hersenen zelf (of een ander orgaan) niet meer functioneert wil dit meestal niet zeggen dat alle cellen van dit orgaan niet meer functioneren, maar slechts een bepaald percentage. Zelfs van die defecte cellen functioneren slechts bepaalde organellen niet meer. En dat laatste kan weer de oorzaak zijn van de beschadiging van slechts bepaalde moleculaire onderdelen.

In principe is het niet meer functioneren van een menselijk lichaam te vergelijken met het defect raken van een machine. Bijvoorbeeld, slechts het verstopt raken van de benzine toevoer van een auto zal ervoor zorgen dat deze niet meer functioneert. Wanneer zo'n defect optreedt is het gebruikelijk dat de auto niet direct wordt opgegeven.

Wanneer een dood lichaam nu wordt opgegeven is dat omdat er schade is ontstaan aan een te groot percentage cellen van een bepaald essentieel lichaamsonderdeel waardoor het lichaam niet meer kan functioneren. Voor de reparatie van de schade die ontstaat in de cellen, wordt nu nog steeds gerekend op de zelfreparerende capaciteiten van cellen zelf. De medische techniek van tegenwoordig is nog niet in staat om afzonderlijke cellen te repareren. Maar in de toekomst, zeer waarschijnlijk al binnen honderd jaar, zal de techniek zover gevorderd zijn dat dit wel mogelijk is. Met behulp van minuscule volautomatische robotmanipulatoren zullen in afzonderlijke cellen moleculaire reparaties kunnen worden verricht. Zo zullen alle defecte cellen afzonderlijk worden afgegaan en worden gerepareerd.

In principe kan zo elke ziekte worden genezen. Een ziekte kan dan namelijk worden gedetecteerd doordat de toestand van een cel afwijkt van de gedefinieerde gezonde toestand (zoals kan worden afgeleid uit het DNA). Er hoeft dus niet meer elke mogelijke zieke toestand van een cel te worden herkend maar slechts de enkele gezonde toestand. Ook veroudering kan worden tegengegaan, door elke afzonderlijke cel op moleculair niveau te onderzoeken en terug te brengen in een gezonde staat. (Door het opruimen van chemische afval produkten, het repareren van beschadigde moleculaire structuren en het repareren van defecte biologische moleculaire machines in de cel.)

Natuurlijk bevat het menselijk lichaam enorm veel afzonderlijk cellen (ongeveer 10^15). Maar door het inzetten van enorm veel paralelle operaties kan de reparatie van het gehele lichaam toch nog eenvoudig worden bereikt. (Een kwantitatieve analyse van dit soort reparatie problemen kan worden gevonden op de volgende lokatie .

Er zijn dan wel enorm veel cellen, maar er is slechts een beperkt aantal verschillende type cellen. Het menselijk lichaam bevat zo'n 1000 verschillende soorten weefsels. Verder zijn er ongeveer 10^5 verschillende proteines, dit zijn de grotere moleculaire bouwstenen van het lichaam. Proteines zijn echter op hun beurt zijn weer opgebouwd uit een reeks van slechts 20 verschillende aminozuren. De hoeveelheid informatie (en dus de intelligentie van de automatische robotmanipulatoren) behoeft dus slechts voldoende groot zijn om een selectie van dit beperkte aantal moleculaire bouwstenen te kunnen detecteren, controleren en repareren.

Er zijn zeer sterke wetenschappelijke aanwijzingen dat de identiteit en gedachten van een persoon zijn opgeslagen in de verbindingen tussen de neuronen (o.a. de ionenkanaaltjes in de synapsen bepalen de sterkte van de signaaloverdracht). Om de oorspronkelijke toestand van de hersenen te kunnen herstellen is het dan in principe voldoende dat slechts de informatie structuur van het neurale netwerk afgeleid kan worden uit de overgebleven resten. Dit houdt in dat de aanwezigheid van verbindingen tussen neuronen herkenbaar moet zijn en dat de ionenkanaaltjes in de synapsen gedetecteerd moeten kunnen worden. De neuronen op zich kunnen volgens een algemeen recept weer opgebouwd worden. De rest van het lichaam (alles buiten de neuronen) kan in principe worden opgebouwd uit alleen het programma in het DNA. Een kopie van het complete DNA ligt echter opgeslagen in elke celkern van het lichaam. Het is dus zeer moeilijk om de informatie in het DNA te wissen behalve door het complete lichaam te vernietigen.

Je bent dus eigenlijk pas dood wanneer de (informatie) structuur van het neurale netwerk in je hersenen niet meer afgeleid kan worden uit de overgebleven resten (zoals bijvoorbeeld na een complete verbranding van je lichaam).

Fysieke onsterfelijkheid.

Het meest urgente probleem waar we tegenover staan is niet sociaal, economisch of politiek. Het meest drukkende probleem waarmee we geconfronteerd worden is voor iedereen en overal de dood. Alle andere menselijke problemen zijn afgeleiden. Zo lang als er dood is zal er niemand echt vrij zijn. Zolang als er dood is kunnen we de fundamentele kwaliteit van het leven niet echt verbeteren. De eliminatie van de dood heeft nooit op iemands agenda gestaan omdat we, door de eeuwen heen, er niet toe in staat waren dit te wijzigen. Vandaag, voor het eerst in de geschiedenis, zijn we in staat om het verouderingsproces aanzienlijk te verminderen. We ontwerpen steeds meer reserve onderdelen om niet meer functionerende organen te vervangen. Langzaam leren we nu om intelligentie over te dragen. Andere buitengewone vooruitgangen staan nu in de startblokken. Onsterfelijkheid is nu niet meer een vraag of het kan, maar wanneer. De eliminatie van de dood zal niet alle problemen oplossen. Maar het zal de meest ondraaglijke tragedies uit de menselijke levens verwijderen. Zodra als we onsterfelijkheid verkregen hebben zullen wegens enorme de tijdswinst dingen die nu onmogelijk zijn voortaan mogelijk zijn.

Wij leven in een tijdperk waarin de meest indrukwekkende verandering aller tijden voor de mensheid aan de horizon verschijnt, het einde van de dood. Helaas zullen velen, de meesten of misschien wel iedereen van ons niet lang genoeg leven om deze grootse bevrijding mee te maken. Cryogene suspensie biedt daarom een manier om een persoon die nu overlijdt, een redelijke kans te bieden om te overleven tot aan de periode waarop de biologische doodstraf niet meer bestaat.

Wat de mechanismen verantwoordelijk voor de veroudering ook zijn, het zijn biologische of biochemische processen, en daarom onderworpen aan (toekomstig) menselijk ingrijpen, en ze kunnen dus worden gecontroleerd en omgekeerd. Veroudering is geen onvermijdelijke beperking voor het menselijke vernuft, net zo min als de zwaartekracht een natuurlijke wet is, die het de mensen onmogelijk maakt om vliegende machines te bouwen.

Er wordt vaak beweerd dat de dood noodzakelijk is om oude inflexibele geesten van hun machtsposities te verwijderen zodat de mensheid zich verder kan ontwikkelen. Maar, wanneer de technologie veroudering heeft overwonnen zullen ook de oudere geesten blijven functioneren met een vitaliteit gelijk aan de jongere geesten en eveneens in een fit en gezond lichaam. De menselijke geesten kunnen blijven doorgroeien zonder inflexibel en star te worden. Honderden jaren van opgedane kennis en wijsheid door geesten die niet oud worden zouden zich juist kunnen bewijzen als een waardevolle aanwinst voor de mensheid. Zulke individuen zouden zeker meer vooruitziend en bezorgt zijn over de kwaliteit van het toekomstige milieu, waarin ze ook zelf verwachten nog te zullen verblijven.

Wanneer de mensen onsterfelijk worden ontstaat overbevolking.

Een veel gehoord argument tegen de maatschappelijke wenselijkheid van onsterfelijkheid is de hieruit resulterende overbevolking. Dat dit een zwak argument is kan worden opgemaakt uit de volgende tegenargumenten :
  • Overbevolking ontstaat sowieso, want met of zonder voortbestaan van de voorgaande generaties, de groei is in beide gevallen exponentiëel. Dus in beide gevallen wordt op den duur de grens bereikt. In het eerste geval wellicht alleen zo'n dertig jaar eerder.
  • Er is nog steeds voldoende leefruimte op de Aarde. De huidige beperkende factor is niet een ruimtegebrek maar de mate van produktie van voedsel en grondstoffen. Door de komst van nieuwe technologiëen zullen er ook in de toekomst steeds meer grondstoffen (en ook voedsel) per hoofd beschikbaar komen. Op de Aarde kunnen er in de toekomst in principe zelfs meer dan 100 miljard mensen leven!
    Om een indruk te geven van de feitelijke ruimte die de totale wereldbevolking op dit moment inneemt : "De gehele wereldbevolking zou passen in een kubus van slechts 3 kubieke kilometer (uitgaande van een gemiddelde van twee personen per kubieke meter). Zo'n kubus zou in een kleine hoek van de Grand Canyon kunnen worden geplaatst zonder op te vallen." Overbevolking is slechts een functie van de technologie.
  • Emigratie naar de ruimte zal in de toekomst benut worden. Hier kan de menselijke bevolking (ook met een exponentiële groei) nog relatief lang onbelemmerd blijven doorgroeien.
  • In het algemeen geldt dat wanneer bevolkingen welvarender worden de reproduktie toename afneemt. Een maatschappij die voldoende geavanceerd is voor de verwezenlijking van onsterfelijkheid zal daarom zeer waarschijnlijk ook een extreem lage reproduktie toename bezitten.
  • Als je zou worden verteld dat er overbevolking is en dat er vrijwilligers nodig zijn die zichzelf willen laten euthanaseren, zou je jezelf dan aanbieden ? Of beter gezegd : Houdt je wel van het leven?

Een leven na de dood?

Waarom geloven mensen zo gemakkelijk in een god, in paranormale verschijnselen of UFO's terwijl hiervoor geen enkele bewijzen zijn, of ook maar enige wetenschappelijke aanleiding is. Schijnbaar worden zulke zaken gewoonweg (vanwege gevoelsmatige oorzaken) door de meeste mensen voor zoete koek geslikt. Dit zal waarschijnlijk ook grotendeels met de opvoeding te maken hebben. Gedurende het grootste deel van hun jeugd wordt het er nog steeds bij de meeste mensen ingeprent dat er een god bestaat, en dat zonder dat daarvoor een aanleiding of een bewijs is.

Wanneer echter het concept van invriezen van de menselijke hersenen als een techniek om levens te bewaren naar voren wordt gebracht, wordt gewoonlijk juist met ongeloof gereageerd. Niet eens de moeite wordt genomen om dit concept aandachtiger te bestuderen. Ik begrijp dit niet. Op de een of andere manier is er een gevoelsmatige afkeer aanwezig. Terwijl dit nu juist (in ieder geval technisch) geen geloof is maar een plausibel wetenschappelijk onderbouwd concept.

De meeste mensen willen toch graag blijven leven (neem ik aan). Waarom dan heil zoeken in een (wetenschappelijk) zeer onwaarschijnlijke kans op een ander soort leven na de dood hoewel hiervoor totaal geen bewijzen zijn. En dat terwijl er op dit moment al een rationeel en wetenschappelijk plausibel alternatief bestaat met een grote kans om te kunnen blijven voortbestaan, in de huidige vorm van leven.

Dit wil echter niet zeggen dat een geloof in een god of een ziel in tegenspraak is met het cryonics concept. Het feit dat ingevroren embryo's zich ontwikkeld hebben tot normaal levende volwassenen toont aan dat cryogene suspensie niet tegenstrijdig kan zijn met het eventueel bestaan van een niet-stoffelijke ziel. Wanneer zo'n niet stoffelijke ziel bestaat gaat die in ieder geval niet verloren door het invries proces.

Religieuze bezwaren.

Sommige mensen beweren dat cryonics (onsterfelijkheid) een belediging is voor God's plannen voor de menselijke sterfelijkheid. Voor cryonisten is invriezen een medische procedure die niet met religieuze principes in conflict is. De medische technologie heeft de gemiddelde levensverwachting in de laatste honderd jaar verdubbeld. Het is moeilijk te begrijpen waarom het dan wel de religie zou aanstoten om de levensverwachting te verlengen met een factor duizend of meer. Volgens geschriften leefden ook enkele bijbelse figuren bijna duizend jaar.

Wat heb je aan invriezen als we niet eens ingevroren mensen kunnen herstellen !

Echter invriezen is een techniek welke het lichaam (of in ieder geval de essentiële onderdelen daarvan) in een scheikundige stasis houdt. (En de biologie bestaat slechts uit een verzameling van chemische processen.) Dit wil zeggen dat alle chemische (en daarom ook biologische) processen (nagenoeg) zijn stilgezet. Het is de bedoeling dit alleen toe te passen wanneer het lichaam met de huidige medische technieken niet meer in een functionerende toestand kan worden gehouden. Het lichaam kan dan bewaard blijven totdat nieuwe technieken beschikbaar komen die het lichaam wel weer kunnen herstellen in een functionerende staat. Daarbij wordt ouderdom in het algemeen ook als ziekte wordt gezien.

In ingevroren toestand bij een temperatuur van vloeibare stikstof (77 Kelvin) staan de chemische processen niet volledig stil, maar zijn met een factor van miljoenen keer miljoenen vertraagd (meer dan 10^14). Nog afgezien van het feit dat door de bevriezing of stolling van het medium waar de meeste biologische chemische processen zich in afspelen (meestal water, echter voor cryogene suspensie vermengd met glycerol) de moleculen vast op hun plaats worden gehouden en daardoor niet met een potentiele reagent in contact kunnen komen. De chemische processen staan dus niet alleen nagenoeg stil maar kunnen gewoonweg niet plaatsvinden. Het lichaam kan zo voor zeker een honderden jaren (zoniet langer) bewaard blijven zonder verdere biologische afbraak. De temperatuur van vloeibare stikstof, minus 196 graden Celsius, kan dus totaal niet worden vergeleken met die van een diepvries voor huishoudelijk gebruik welke bij een temperatuur van slechts minus 20 tot minus 10 graden Celsius functioneert.

Als men nagaat wat er in de laatste 100 of 200 jaar aan technische ontwikkelingen zijn geweest en als men verder rekening houdt met de te verwachten doorgaande exponentiële groei van deze ontwikkelingen, dan kunnen we ervan uitgaan dat er, zeker binnen duizend jaar, en waarschijnlijk al binnen 200 jaar, technieken voor handen zullen komen die in staat zullen zijn om het lichaam weer volledig te herstellen. (En zelfs te verbeteren.)

Het is echter belangrijk dat alle essentiële informatie voor herstel van het lichaam bewaard blijft. In het DNA is in principe alle informatie aanwezig om een compleet duplicaat van het originele lichaam te kunnen maken. Dit is ook bewezen door het in de praktijk klonen van zoogdieren.

Belangrijker dan het lichaam echter, is je persoonlijkheid of identiteit. Oftewel de verzameling van al je ervaringen en vaardigheden. Deze liggen volgens de huidige neurowetenschap opgeslagen in de verbindingen tussen de neuronen in je hersenen. Deze verbindingen blijven onmiskenbaar bewaard bij het invriezen bij een temperatuur van 77 Kelvin. Temperament, gewoonten, passies, smaak etc. liggen in dus ook opgeslagen in deze verbindingen (het neurale netwerk). Alhoewel zaken als temperament waarschijnlijk ook gedeeltelijk) bepaald worden door genen in het DNA, blijkt uit de praktijk dat levenservaringen toch de overheersende bijdrage leveren aan de vorming van deze persoonlijkheids eigenschappen. Bijvoorbeeld een-eiige tweellingen, vooral wanneer ze in gescheiden omgevingen opgroeien, blijken toch vaak totaal verschillende karakter en persoonlijkheids eigenschappen te ontwikkelen.

Als samenvatting voor alle bovengenoemde elementen zal ik de term "geest" gebruiken. De neurowetenschappers lijken er van uit te gaan dat de geest compleet is opgeslagen in het neurale netwerk van de hersenen.

( Alhoewel er uitzonderingen zijn. Sommigen denken bijvoorbeeld dat de moleculen in de wanden van de dendrieten fungeren als quantum rekenknooppunten. In dat geval zijn de hersenen nog vele orden van grootten complexer dan hierboven is aangenomen. Echter, bijna alle neurobiologen zijn het er over eens dat alleen al de complexiteit van het netwerk van verbindingen tussen de neuronen op zich, voldoende is om de complexiteit van de menselijke geest te kunnen verklaren. )

Betreffende de onwaarschijnlijkheid van het bestaan van coherente quantum systemen in de zogenaamde microtubulen in de wanden van dendrieten: Mensen die een zogenaamde NMR (Magnetische Kernspin Resonantie) scan ondergaan schijnen tijdens zo'n scan geen gedachtenstoornissen te ondergaan. De enorm sterke wisselende magnetische velden zouden eventuele coherente quantum systemen zeker direct verstoren. Er is verder ook geen verklaring te geven hoe deze quantum systemen met de gewone neurale processen in de hersens zouden moeten communiceren.

De cruciale vraag is : "Wordt de biologische basis van bewustzijn en identiteit onherstelbaar vernietigd door de schade die ontstaat bij het invriezen?"

Waarom de "geest" is opgeslagen in de hersenen.

  • Door ziekte of ongelukken opgetreden beschadigingen aan de hersenen hebben vaak tot gevolg dat bepaalde mentale functies worden aangetast.
  • Door electrostimulatie van verschillende hersengebieden kunnen verschillende mentale toestanden opgewekt worden (zoals bepaalde herinneringen of verlangens)
  • Het doorsnijden van de corpus callosum (de verbinding tussen de beide hersenhelften) heeft tot gevolg dat de twee hersenhelften nagenoeg onafhankelijk gaan functioneren waardoor er twee afzonderlijke mentale systemen ontstaan.
  • Door chemische middelen kunnen mentale toestanden op een voorspelbare manier beinvloed worden (drugs)
Hieruit blijkt dat bijna alle aspecten van de menselijk "geest" gekoppeld zijn aan fysieke lokaties in de hersenen. Dit alleen al zijn sterke aanleidingen om ervan uit te gaan dat de "geest" in zijn totaal is opgeslagen in fysische materie van de hersenen.

We gebruiken al enige tijd in de praktijk kunstmatige neurale netwerken van honderd (of meer) gesimuleerde neuronen die worden "getraind" om bepaalde patroon herkennings taken te vervullen. (Zoals bijvoorbeeld tekstherkenning.) Echter het is zeer moeilijk te analyseren hoe zelfs deze kleine neurale netwerken nu precies kunnen uitvoeren wat ze doen ! Laat staan dat we kunnen begrijpen hoe een neuraal netwerk van 100 miljard neuronen precies functioneert (de menselijke hersenen). Vandaar dat het ook zeer aannemelijk is dat zoiets complex als de menselijke geest slechts een fenomeen is van een zeer groot neuraal netwerk.

Er zijn natuurlijk mensen die blijven volhouden dat er zoiets bestaat als een niet stoffelijke geest. (De meerderheid?) Deze stelling kan per definitie nooit wetenschappelijk bewezen worden, vandaar dat dit een geloof wordt genoemd. Ik geloof hierin dus niet. Echter er zal wel ooit worden aangetoond dat alle kenmerken die ons gedrag vertoont, verklaart kunnen worden uit de interacties tussen de fysieke onderdelen van onze hersenen.

Je kunt altijd wel een stelling verzinnen die niet bewezen kan worden (Occams razor). De huidige manier van wetenschap beoefenen, waaruit onze complete hedendaagse technologische maatschappij is voortgekomen, is juist zo geslaagd doordat alleen die zaken worden onderzocht die testbaar zijn.

Ik kan natuurlijk ook wel beweren dat ik "paarse olifanten heb gezien met zes poten en drie slurven". Bewijs maar eens dat dit niet zo is ...

Waarom is het waarschijnlijk dat bij invriezen de "geest" bewaard blijft.

  • Via experimenten is bewezen dat wormen hun geheugen behielden na ingevroren te zijn geweest.
    Het betrof hier experimenten met een simpele worm (de nematoom) met een neuraal netwerk bestaande uit slechts zo'n honderdtal neuronen. Deze wormen blijken een voorkeur te ontwikkelen voor de temperatuur van de omgeving waarin ze opgroeien. Wormen welke opgroeien in een koude omgeving blijken zich later ook te bewegen naar een plaats met een overeenkomstige temperatuur. Deze aangeleerde voorkeur wordt op de een of andere manier in het neurale netwerk opgeslagen. In een experiment werden een honderdtal wormen opgegroeid in een warme omgeving, en eenzelfde aantal in een koude omgeving. Na te zijn ingevroren geweest, bij een temperatuur van vloeibare stikstof, bleken de (de 90% overlevende) wormen hun voorkeur te hebben behouden. Dit is een bewijs dat neurale structuren welke de ervaringen bewaren behouden blijven bij invriezing. De neuronen van mensen verschillen slechts zeer weinig van die van andere organismen, dus is het aannemelijk dat ook de informatie bewarende structuren van de menselijke neuronen bewaard blijven bij invriezen.
  • Experimenten met hersenen van katten welke na te zijn ingevroren geweest vertoonden bij een E.E.G. meting geen herkenbaar verschil met de metingen gedaan voor het invriezen. Dit is natuurlijk geen direct bewijs maar wel een sterke aanwijzing, omdat al is aangetoond dat E.E.G. metingen sterk beinvloed worden door het type gedachte processen welke plaats vinden in de hersenen.
  • Menselijke embryo's die ingevroren zijn geweest en zich hebben ontwikkeld tot normale mensen.
  • Microscopisch onderzoek van ingevroren weefsel laat zien dat ondanks beschadigingen de structuur van de verbindingen tussen de neuronen grotendeels intact blijft.
  • Verschillende hogere zoogdieren (o.a. honden en bavianen) zijn voor meerdere uren onderkoeld geweest tot vlak boven het vriespunt van water (1 graad celsius) en daarna weer verwarmd tot normale lichaams temperatuur. De dieren bleken geen hersen schade te hebben opgelopen en konden weer normaal functioneren. Dit geeft aan, dat niet de lage temperatuur op zich, de oorzaak is voor de beschadigingen die ontstaan door invriezen, en dat de oorzaak dus alleen de ijskristal-vorming kan zijn.

Waarom is het waarschijnlijk dat er technieken beschikbaar komen (binnen tweehonderd jaar) om ingevroren mensen weer te herstellen.

Bij het invriezen (en zeker met de huidige imperfecte methodes) ontstaan vaak moleculaire beschadigingen in de cellen. Om deze beschadigingen te kunnen repareren moeten technieken beschikbaar zijn die chirurgisch kunnen ingrijpen in een cel, m.a.w. er moeten moleculaire operaties kunnen worden uitgevoerd. Het is duidelijk dat dit alleen mogelijk is met een of andere vorm van moleculaire technologie. Zoniet de droge vorm van nanotechnologie dan wel de natte.

Met droge nanotechnologie wordt gedoeld op Moleculaire Nanotechnologie en daarmee minuscule cel-reparatie-robots.

Met natte nanotechnologie wordt gedoeld op het onder controle krijgen van de bestaande biologische moleculaire machinerie. Via genetische manipulatie methoden is het mogelijk om kunstmatig nieuwe typen polypeptiden te creeren (de novo protein design). Bij een ver gevorderde versie van deze techniek moet dan gedacht worden aan een soort kunstmatig ontworpen virussen voor cellulaire reparatie taken.

Cryogene suspensie is door de in de nabije toekomst te verwachten toepassing van moleculaire nanotechnologie veranderd van een wilde gok op de verre toekomst in een plausibele en wetenschappelijk onderbouwde medische optie (die helaas nog niet algemeen maatschappelijk geaccepteerd is).

Met behulp van moleculaire nanotechnologie kunnen nu voor het eerst realistische technische scenario's worden beschreven waarin ingevroren lichamen weer biologisch functionerend kunnen worden gemaakt.

Waarom alleen het hoofd invriezen ?

Het is aanzienlijk goedkoper om alleen het hoofd op te slaan in plaats van het gehele lichaam. Het is daarom aan te bevelen alleen het hoofd (eigenlijk zijn alleen de hersens van belang) in cryogene suspensie op te slaan.

Omdat moleculaire nanotechnologie kan worden gebruikt om elk materialistisch object te op te bouwen vanuit de afzonderlijk atomen en moleculen, daarom zullen, reparatie van invriesschade, omkeren van de veroudering en het opbouwen van een nieuw lichaam om de bewaard gebleven hersenen, haalbare zaken zijn. Alhoewel met de logica achter deze stelling niet kan worden getwist roept het bij sommige mensen consternatie en schokkering op.

Dezelfde technologie die de invriesschade aan de hersens kan repareren zal, met behulp van de genetische informatie die in iedere cel aanwezig is, ook het gehele lichaam compleet opnieuw kunnen herbouwen.

Is veroudering een geneesbare ziekte?

Een van de meest bekende experimenten in de gerontologie werd uitgevoerd door Hayflick. Hij bemerkte dat embryonale cellen in een weefsel cultuur zich 50 keer deelden voordat ze stopten met delen. Deze celdelings grens schijnt een ingeprogrammeerde eigenschap te zijn van het DNA. Zodra een celkern met DNA van een oude cel naar een nieuwe cel wordt getransplanteerd blijkt deze zich toch niet meer dan 50 keer te delen (voor de oude celkern). Deze "Hayflick Limiet" voor het aantal celdelingen schijnt een maximum leeftijd op te leveren van ergens tussen de 110 en 120 jaar.

Maar niet alle cellen gehoorzamen zich aan deze limiet. Kanker cellen en de geslachts cellen betrokken bij de voortplanting schijnen "onsterfelijk" te zijn, ze hebben geen limiet voor het maximum aantal celdelingen. Geslachts cellen hebben een buitengewone capaciteit om het DNA te repareren, anders zouden soorten geen miljoenen jaren kunnen overleven.

Er zijn nog andere mechanismen die veroudering veroorzaken behalve de coderingen in het DNA. Onze lichamen maken gebruik van zeer reactieve chemische bestandsdelen (vrije radicalen) welke schade aan het DNA en ongewenste reacties kunnen veroorzaken. Deze laatste kunnen dwarsverbindingen in polypeptiden te gevolg hebben. (Vrije radicalen komen van nature in biologische weefsels slechts in zeer kleine hoeveelheden voor.) Deze ongewenste dwarsverbindingen zorgen ervoor dat weefsels verharden en minder soepel worden. Met oudere leeftijd verminderd immuun systeem in effectiviteit, en wordt niet alleen minder goed in het bestrijden van bacterien, virussen en kanker, maar wordt ook de kans groter dat het de lichaamseigen weefsels aanvalt (zoals bij reuma).

De produktie van vrije radicalen is een functie van de snelheid van het metabolisme van de cel. Uit proeven uitgevoerd met ratten, die slechts de minimum hoeveelheid voedsel voor te overleven kregen toegediend, is gebleken dat de levensspanne aanzienlijk kan worden verlengd (tot tweemaal zolang!). Dit is lijkt veroorzaakt te worden door een lagere produktie van vrije radicalen en afvalstoffen in de cellen. Helaas is het voor de meerderheid van de mensen zeer moeilijk zich te onderwerpen aan een gedwongen beperking van de voedselopname. (Alhoewel toch een aantal mensen deze therapie van minimum voedselopname nu in de praktijk toepassen.)

Veroudering blijkt veroorzaakt te worden door de volgende oorzaken:
  • ingebouwde genetische programmering (zoals de celdelings limiet)
  • de beschadiging van de genetische informatie door vrije radicalen
  • het ontstaan van ongewenste dwarsverbindingen in functionele moleculen door vrije radicalen die niet gerepareerd worden door het lichaam
  • de ophoping van afvalstoffen ontstaan door externe en interne processen die niet door het lichaam worden opgeruimd
Toekomstige medische technologie kan deze oorzaken verwijderen door:
  • via directe manipulatie de genetische code in het DNA te wijzigen
  • reparatie van beschadigde genen en het beperken van toegang van vrije radicalen tot de omgeving van het DNA
  • de moleculaire dwarsverbindingen en beschadigde moleculaire structuren te repareren
  • de afvalstoffen uit de cellen te verwijderen
Het is duidelijk dat hiervoor technieken geschikt voor manipulatie op moleculair niveau noodzakelijk zijn. (m.a.w. moleculaire nanotechnologie).

Enzymen, de uit proteines opgebouwde natuurlijke chemische katalysators aanwezig in alle biologische cellen aanwezig, zijn in principe kleine machines die materie manipuleren om de gewenste moleculaire structuren op te bouwen. Net zoals mensen raceautos hebben gecreeerd hebben die sneller zijn dan cheetahs en vliegtuigen die hoger en sneller vliegen dan vogels, zullen menselijke technici moleculaire machines kunnen maken die niet alleen sterker en stabieler zijn dan enzymen, maar die ook grotere krachten kunnen uitoefenen met een grotere precisie. Nanocomputers zouden een miljard bytes aan informatie kunnen opslaan in een volume kleiner dan een bacterie. Zelf reproducerende nanomachines zullen waarschijnlijk binnen honderd jaar elk onderdeel van een menselijke cel kunnen repareren, inclusief het DNA.

Psychologische bezwaren.

De meerderheid van de mensen betrachten een grote verlenging van hun levensduur als onwenselijk. Ze vragen : "Waarom zou iemand voor altijd willen leven?" Je kunt echter ook de vraag stellen: "Waarom wil iemand dood gaan?"

Voor veel mensen is een leven met fysieke of psychologische pijn het leven niet waard. Blijkbaar leven de meeste mensen een leven vol chronische verveling, depressies, berusting en wanhoop. Mensen die het standaard patroon van school, carriere en familie doorlopen hebben betrachten hun leven vaak als volbracht - alsof ze niets anders weten om te doen. Deze personen betrachten cryonisten vaak als mensen met wanhopig onvoldane levens.

Sommige mensen willen niets met cryonics te maken hebben omdat er te veel fout kan gaan en er geen 100% kans is dat de procedure werkt. Maar een goede kans is altijd beter dan geen kans, vooral als de beloning voor succes zo enorm is.

Anderen geloven dat de technologie zich snel genoeg zal ontwikkelen om hen nog binnen hun verwachte levensduur te kunnen redden van veroudering en de dood. Zulk optimisme vergeet echter een belangrijk feit : de dood kan intreden op elk moment voor die geanticipeerde technologie beschikbaar is. Een persoon in cryogene suspensie kan "geduldig" wachten terwijl de technologie zich verder ontwikkeld, een rottend lijk begraven onder de grond kan dat niet.

Een laatste psychologische barriere welke vele mensen ervaren betreft de associatie van cryonics met de dood. Het onderwerp de dood wordt als vreeswekkend ervaren en er wordt getracht dit als de "dood" te vermijden. Sommige mensen vinden het zelfs nog te pijnlijk om een testament op te maken.

Wat is de technische procedure.

Wanneer de bloed (zuurstof) toevoer naar de hersenen is gestopt gaan er processen optreden in de hersencellen die cel intern beschadigen. Na enige tijd zullen ook de structuren die informatie kritisch zijn worden beschadigd.
  • Het lichaam wordt daarom direct na het stoppen van de bloedcirculatie op een lage temperatuur even boven het vriespunt van water gebracht. Bij deze lage temperatuur gaat het metabolisme enige malen langzamer. Er is hierdoor meer tijd beschikbaar voor de uitvoering van de opvolgende handelingen.
  • Calcium blokkage medicijn en heparine (bloedverdunner) toedienen. Calcium blokkers belemmeren afbraak van bepaalde proteines....
  • Hart-long machine aansluiten om perfusie vloeistof te laten circuleren. Zo wordt extra zuurstof en voedsel voor de cellen aangeleverd en wordt het bloed verwijderd.
  • Lichaam doorspoelen met cryo-protectant vloeistof (bestaat grotendeels uit glycerol). In tegenstelling tot water zet deze stof niet uit bij bevriezing en vormt ook geen schadelijke kristallen maar stolt gelijkmatig.
  • Daarna bevriezen tot de temperatuur van droog ijs (bevroren kooldioxide). Het lichaam kan nu verplaatst worden naar faciliteiten met de apparatuur voor het verder omlaag brengen van de temperatuur.
  • En tenslotte wordt zeer langzaam (om ongelijkmatige inkrimping te voorkomen) en onder controle van een computer de temperatuur verder omlaag gebracht naar die van vloeibare stikstof (77 Kelvin = -196 Celsius ).

Wat als de stroom uitvalt.

De bevroren lichamen worden bewaard in een soort thermosfles. Deze wordt continu bijgevuld met vloeibare stikstof. Vloeibare stikstof kan gewoon worden afgenomen van diverse industriële leveranciers voor ongeveer 25 Eurocent per liter. Pas als al deze bedrijven voor langere tijd (weken of maanden) zonder stroom komen te zitten zouden er problemen ontstaan. Met andere woorden : de hele wereld voor enkele maanden zonder energie. Dit lijkt zeer onwaarschijnlijk.

Wat zijn de kosten.

Een typische cryogene supsensie regeling voor slechts zo'n 500 gulden per jaar !! (Bv. een dertigjarige levensverzekering van ongeveer 110.000 gulden van heb afhankelijk van je leeftijd voor zo'n 300 tot 600 gulden per jaar.) Verder nog zo'n kleine 300 gulden per jaar voor lidmaatschap van het cryonics instituut (of 3000 gulden eenmalig voor onbeperkt lidmaatschap). Dit lijkt mij een zeer lage prijs voor een kans op onsterfelijkheid...


Copyright (c) 1997 by Henri Kluytmans


Nederlandstalige links :

Links voor meer informatie :


Je kunt nooit te snel zijn met het regelen van een invries contract. Je hebt dan in ieder geval nog een kans op herstel. Het kan namelijk morgen al gebeuren dat er een ongeluk gebeurt waardoor je met de huidige technologie niet levend kan worden gehouden. Wanneer je je laat begraven, of nog erger, cremeren, dan kun je het zeker vergeten. Al de informatie over je lichaam en je persoonlijkheid zal dan zeker voor EEUWIG gewist worden.

Index | Nano | Cryo | Personal