Zorg voor de schepping en dieren, en voor de medemens in de knel zijn eerst aan bod gekomen. Daarna hebben we het gehad over de opdracht die Franciscus hoorde om de kerk te herbouwen. Dat bleek geen kerk van steen te zijn die hersteld moest worden, maar een kerk van en voor mensen. We hebben naar aanleiding daarvan tekeningen gemaakt van wat de leerlingen in de kerk zouden willen zien, wat ze er juist in waarderen, of wat de kerk voor hen interessant(er) zou maken.

(1181-1226) Italiaans heilige. Beroemd geworden om het ideaal van armoede dat hij predikte en zijn liefde voor de natuur.

Franciscus werd in Assisi geboren als zoon van een rijke lakenhandelaar. In zijn jonge jaren feestte hij veel met leeftijdgenoten en werd tijdens een oorlog tegen het naburige Perugia gevangen genomen; hij nam deel aan een krijgstocht in de hoop ridder te worden, maar droomde onderweg dat hij in navolging van Christus zijn leven in soberheid moest doorbrengen. In een vervallen kapel hoorde hij de opdracht "Herbouw Mijn kerk". Na een tijd met steen en mortel gewerkt te hebben bleek deze opdracht te gaan over de kerk als gebouw van levende stenen: de gemeenschap van de gelovigen.

Enkele jaren lang leefde Franciscus als een kluizenaar en herstelde hij vervallen kerkjes. Tijdens een mis hoorde hij de evangelietekst uit Matth. 10:7-14 over de uitzending van de apostelen om te gaan preken. In deze passage meende Franciscus zijn roeping gevonden te hebben. Hij ging rondtrekken als bedelmonnik en predikte de armoede van Christus en de vrede.

Op 3 oktober 1226 stierf hij in Assisi. Reeds twee jaar later werd hij heilig verklaard; zijn feestdag werd op 4 oktober vastgesteld.
Franciscus' liefde voor de natuur en de schoonheid van de schepping staat beschreven in het 'Zonnelied' (1225). Zijn liefde voor dieren is er de oorzaak van dat Werelddierendag op zijn feestdag valt.