liturgisch bloemschikwerk uit de Emmaüskerk, olv Steef van der Neut
Reeds
in de middeleeuwen was het een gewoonte, om tijdens de naamdagen van heiligen,
bloemen in de kerk te zetten. Veel volksnamen van bloemen en planten die in de
periode van de naamdag van een bepaalde heilige bloeiden, kregen dan ook een
naam die verwees naar de betreffende heilige. Bijvoorbeeld Johanneskruid en
Teunisbloem. (De laatste naar Antonius van Padua).
Ook
thuis zetten gelovigen bloemen bij een heiligenbeeld gedurende de feestdagen. Op
schilderijen in de middeleeuwen zien we Maria en Heilige Familie vaak omringd
door bloemen afgebeeld. Te zien zijn dan bv. witte lelies die de reinheid
verbeelden of rozen die de liefde en het geheim symboliseren. Ook zijn vaak
blauwe bloemen zien, omdat blauw de kleur is van goddelijkheid, oneindigheid en
onschuld. Blauw is ook de kleur van de hemel.
Sinds
de Floriade in Zoetermeer in 1992 heeft symbolisch bloemschikken ook in
protestantse kerken opgang gemaakt. Op Kerkelijke hoogtijdagen en bij bijzondere
gebeurtenissen in het kerkelijk leven, zoals doop en belijdenis kunnen
schikkingen de liturgie meer diepte geven en de aandacht beter bij de liturgie
bepalen.
Bij
de tentoongestelde werken is een uitleg aanwezig; wilt u meer over het onderwerp
weten, dan kunt u een literatuurlijst meenemen.
De
bloemschikgroep van de van de Emmaüskerk wenst u veel genoegen.
Kerstmis
Met
Kerstmis wordt in de kerk de geboorte van Jezus Christus gevierd. Met de komst
van Jezus komt er weer nieuwe hoop in de wereld. Er gloort een nieuwe toekomst,
die vol beloften is.
De verheerlijking op de berg
Een
van de lezingen die in de veertigdagentijd gelezen wordt, is Lucas 9:26-35,
"de verheerlijking op de berg"
Samen
met drie leerlingen gaat Jezus en berg op om te bidden. Op de top verandert de
aanblik van Jezus, zijn gezicht en
kleren worden stralend wit.
Maar
de leerlingen slapen. Als ze wakker worden zien ze Jezus in volle glorie, samen
met Mozes en Elia.
Petrus
wil op deze plaats blijven, aar het leven licht is, zo licht als een veertje.
Voor de reis naar Jeruzalem leren de leerlingen voldoende veerkracht te bewaren
om steeds weer op te staan en verder te gaan. De drie witte bloemen staan
symbool voor Jezus, Mozes en Elia.
De
stenen symboliseren de berg en de veertjes de veerkracht van de leerlingen.
De kleur paars is de liturgische kleur van de veertigdagentijd, de tijd voor Pasen.
Brood
Brood voor onderweg
Bij
de viering van het 40 jarig jubileum van de Emmaüskerk werd als thema gekozen:
Dit naar aanleiding van de lezingen uit het oude testament over het manna dat het volk van God kreeg, zodat ze voedsel hadden gedurende hun 40 jaar durende tocht door de woestijn. Verder werd uit het Evangelie het verhaal van de Emmaüsgangers gelezen, die Jezus pas herkenden tijdens het breken van het brood.
De voorstelling spreekt, denken we, verder voor zichzelf.
Brood - detail
Hemelvaart
De Hemelvaart van Christus.
"Hij, Jezus, werd voor hun ogen omhooggeheven en een wolk onttrok hem aan hun gezicht". (Handelingen 1 vers 9) De twaalf stokken verwijzen naar de apostelen en naar allen die getuige waren van de Hemelvaart De wolk wordt gesymboliseerd door toefjes gipskruid. Na de Hemelvaart kregen de volgelingen van Jezus de volgende opdracht: Trek heel de wereld door om aan elk schepsel de Goede Boodschap te verkondigen.'
Laatst aangepast: 25-05-2004