[Vorige bijdrage: "Vergeven"] [Beginpagina] [Volgende bijdrage: "Steun uit de Oudheid voor de Dierenpartij"]

14-09-2011: "Waarom is het bezit van kinderporno strafbaar?"

Vandaag werd bekend gemaakt dat Robert M. - u weet wel, de groepsleider van 't Hofnarretje in Amsterdam, die vastzit op verdenking van seksueel misbruik van vele kinderen - op zijn computer wel 47.000 kinderpornografische plaatjes had staan, veel meer dan aanvankelijk werd aangenomen.

Ik wil naar aanleiding hiervan de vraag aan de orde stellen: waarom is het bezit van kinderporno strafbaar? Dit is, daar ben ik mij van bewust, een gevaarlijke vraag: mensen die redeneren vanuit een moralistisch referentiekader zullen waarschijnlijk verontwaardigd reageren 'Hoe kun je hieraan twijfelen? Ga je ordinaire viespeuken en kindermisbruikers verdedigen?'

Nee, dat is niet mijn bedoeling. Ik veroordeel seksueel misbruik van kinderen even hard als mijn aanklagers. Maar kinderen feitelijk seksueel misbruiken is iets anders dan kinderpornografisch materiaal in bezit hebben. In het eerste geval wordt andere mensen kwaad aangedaan, in het tweede niet.

Mij dunkt, dat juridisch gezien iemand pas straf verdient als hij of zij een medemens schade of leed berokkent. Pornografische plaatjes bezitten en bekijken kan vanuit zedelijke opvattingen, al dan niet ingegeven door een godsdienstige levensbeschouwing, afkeurenswaardig zijn, resp. als afschuwelijk bestempeld worden, het is geen daad waar een medemens schade of leed van ondervindt.

Mijns inziens geldt in het strafrecht over het algemeen: wat mensen in hun privéleven doen gaat niemand aan en is niet strafbaar ...zolang anderen daar geen last van hebben. Er zijn vele gedragingen, liefhebberijen en - in dit geval - bezittingen te bedenken die door anderen uiterst vreemd, ongewenst of weerzinwekkend gevonden kunnen worden, maar waar de politie niet tegen optreedt, omdat ze niet wettelijk verboden zijn; een voor de hand liggend voorbeeld is hier de volwassenenporno.

Voor zover ik weet, is het bezit van kinderporno dan ook verboden om een andere reden: afnemers van dergelijk beeldmateriaal worden in feite medeplichtig geacht aan de totstandkoming ervan. De redenering is: voor het maken van kinderpornografisch materiaal is seksueel misbruik van kinderen nodig. Wil men dit bestrijden en zo mogelijk uitroeien, dan moet je ervoor zorgen dat het niet verkocht kan worden. Als er geen kopers zijn, zal het misschien ook niet meer gemaakt worden.

De redenering is logisch, althans voor zover het om gefilmde scènes gaat. Maar als het om tekeningen gaat, is er mijns inziens al geen grond meer om de bezitter daarvan te vervolgen. Het is mij onbekend of in de praktijk dit onderscheid wordt gemaakt.

Overigens lijkt deze redering in het strafrecht weinig te worden toegepast. Productie en verkoop van hard drugs is in ons land verboden, maar is het bezit ervan strafbaar? En of het verbod op het bezitten van kinderporno feitelijk het beoogde effect heeft is mij eveneens onbekend. Zeker is - al is dit slechts een bijzaak - dat het bekijken en beoordelen van inbeslaggenomen kinderpornografisch materiaal justitie vele duizenden werkuren kost.