Tekst uit het blad "Inspiratie".

De bijbel vertelt

Over kruiswoorden en kruisbeelden

Hangend aan het kruis heeft Jezus ‘zeven kruiswoorden’ gesproken. Elk daarvan heeft ons iets bijzonders te zeggen. Ze tonen de weg die ook wij in zijn spoor mogen gaan.

1. Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. Een gebed aan de Vader. Er is schuld, en daarmee is er een kloof tussen God en mens. Maar Jezus wil niets liever dan dat die kloof gedicht wordt en vraagt zijn Vader om niet alleen zijn beulen, maar alle mensen vergeving te schenken. Wat we zien is een uitgestoken hand die de vinger op de zere plek legt – en tegelijk genade en vergeving aanbiedt.
Het aanbod ligt er. Wat doe je: kies je ervoor om het aan te nemen?

2. Voorwaar, Ik zeg u, heden zult gij met Mij in het paradijs zijn. De ‘goede’ moordenaar beseft dat hij schuldig is (hij zegt: “wij krijgen wat we door onze daden verdiend hebben”, Lk. 23, 41) en terecht gestraft wordt, en vraagt Jezus om aan hem te denken als Hij in zijn koninkrijk gekomen is. Jezus vergeeft hem en belooft hem dat hij met Hem in het paradijs zal zijn.

3. Toen Jezus zijn moeder zag en naast haar de leerling die Hij liefhad, zei Hij tot zijn moeder: Vrouw, zie daar uw zoon. Vervolgens zei Hij tot de leerling: Zie daar uw moeder. Onder het kruis, aan de voeten van Jezus, staan mensen die van Jezus houden en bij Hem willen blijven horen. Ze worden ze door Hem aan elkaar gegeven, om voor elkaar te zorgen. Om Jezus’ handen en voeten op deze aarde te zijn.

4. Omstreeks het negende uur riep Jezus met luider stem: Eloï, Eloï, lama sabaktani? Dat is: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? De kreet van iemand die zich door God verlaten voelt. Ook wij kunnen ons soms zo voelen.

5. Ik heb dorst! Onlesbare dorst. Degene die de oceaan met water en met leven vulde, heeft nu zelf dorst en sterft. Opdat onze dorst naar God gelest kan worden.
Als we gaan beseffen dat er door onze eigenzinnigheid en zonden een kloof ligt tussen God en ons, kan er een diep verlangen in ons groeien om bij Hem te horen. Dan dorsten we naar Hem die leven geeft, heel nieuw leven. Zoals water leven en vruchtbaarheid geeft, zo hebben we ook God nodig die het echte leven geeft.

6. Het is volbracht! De cirkel sluit zich. Als je beseft dat "het is volbracht", dat Jezus de volle prijs voor onze zonden ‘betaald’ heeft, en dat dit ook voor jou geldt, wordt dit kruiswoord ook in jouw leven waar.

7. Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest. Jezus, God en mens, degene die de mens de levensadem inblies, blaast nu zelf zijn laatste adem uit. Vrijwillig geeft Hij zijn menselijk leven op om ons te laten delen in zijn eigen, goddelijk leven. Een leven dat sterker is dan de dood. Dat over de dood heenreikt. Verrijzenisleven, dat hier en nu al begint!

Terug naar het begin
tekst: Huub Bogaers redactie: M. Jansen

	1. Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. Een gebed aan de Vader. Er is schuld, en daarmee is er een kloof tussen God en mens. Maar Jezus wil niets liever dan dat die kloof gedicht wordt en vraagt zijn Vader om niet alleen zijn beulen, maar alle mensen vergeving te schenken. Wat we zien is een uitgestoken hand die de vinger op de zere plek legt – en tegelijk genade en vergeving aanbiedt. Het aanbod ligt er. Wat doe je: kies je ervoor om het aan te nemen?
	2. Voorwaar, Ik zeg u, heden zult gij met Mij in het paradijs zijn. De ‘goede’ moordenaar beseft dat hij schuldig is (hij zegt: “wij krijgen wat we door onze daden verdiend hebben”, Lk. 23, 41) en terecht gestraft wordt, en vraagt Jezus om aan hem te denken als Hij in zijn koninkrijk gekomen is. Jezus vergeeft hem en belooft hem dat hij met Hem in het paradijs zal zijn.
	3. Toen Jezus zijn moeder zag en naast haar de leerling die Hij liefhad, zei Hij tot zijn moeder: Vrouw, zie daar uw zoon. Vervolgens zei Hij tot de leerling: Zie daar uw moeder. Onder het kruis, aan de voeten van Jezus, staan mensen die van Jezus houden en bij Hem willen blijven horen. Ze worden ze door Hem aan elkaar gegeven, om voor elkaar te zorgen. Om Jezus’ handen en voeten op deze aarde te zijn.
	4. Omstreeks het negende uur riep Jezus met luider stem: Eloï, Eloï, lama sabaktani? Dat is: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? De kreet van iemand die zich door God verlaten voelt. Ook wij kunnen ons soms zo voelen.
	5. Ik heb dorst! Onlesbare dorst. Degene die de oceaan met water en met leven vulde, heeft nu zelf dorst en sterft. Opdat onze dorst naar God gelest kan worden. Als we gaan beseffen dat er door onze eigenzinnigheid en zonden een kloof ligt tussen God en ons, kan er een diep verlangen in ons groeien om bij Hem te horen. Dan dorsten we naar Hem die leven geeft, heel nieuw leven. Zoals water leven en vruchtbaarheid geeft, zo hebben we ook God nodig die het echte leven geeft.
	6. Het is volbracht! De cirkel sluit zich. Als je beseft dat "het is volbracht", dat Jezus de volle prijs voor onze zonden ‘betaald’ heeft, en dat dit ook voor jou geldt, wordt dit kruiswoord ook in jouw leven waar.
	7. Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest. Jezus, God en mens, degene die de mens de levensadem inblies, blaast nu zelf zijn laatste adem uit. Vrijwillig geeft Hij zijn menselijk leven op om ons te laten delen in zijn eigen, goddelijk leven. Een leven dat sterker is dan de dood. Dat over de dood heenreikt. Verrijzenisleven, dat hier en nu al begint!