Op 1 februari 2008 gingen de Deepfrozen Five per motor op pad naar de Noordkaap. Hoewel het niet gemakkelijk was om dagelijks contact te hebben met internet werd er zoveel mogelijk dagelijks verslag gedaan van deze barre tocht. Kijk ook op de site van de Motorschuur: www.motorschuur.info . Daar werd een dagelijks SMS-verslag bijgehouden. Hier staan ook links naar enkele filmpjes.

Voor foto's zie http://www.mijnalbum.nl/Album=ZRXFLLC6

Tip: Begin onderaan om de berichten in chronologische volgorde te lezen.

(In de winter van 2009 rijden enkelen van de Deepfrozen Five de MCA ALP-rally. Dit is een tocht die door 11 landen en dwars door de Alpen gaat en uiteindelijk eindigt op het Elefantentreffen in Solla. Totale lengte ca. 3000 km. Deze tocht is te volgen op http://mcalzheimer.waarbenjij.nu|AMP|nbsp;)

Inmiddels is ook de wintertrip van 2010 te lezen en te zien op waarbenjij.nu. In 2010 reden weer vijf MC Alzheimer-leden een sneeuwtocht door Noorwegen en Zweden: The Great Scandiatour 2010. Kijk dus op http://mcalzheimer.waarbenjij.nu voor de verslagen, foto's en filmpjes van deze tour.

Meer informatie over de MC Alzheimer is te vinden op http://www.mc-alzheimer.nl

woensdag 27 februari 2008

Dinsdag 26 feb
Met duffe koppen het ontbijt genuttigd, om vervolgens de motoren op te zoeken en aan de terugreis in Kiel te beginnen. Dit bleek iets minder soepel te lopen dan gehoopt. De Polizei stond ons op te wachten voor een alcoholcontrole. Ik denk dat "Miss Jesus" ons een hak wilde zetten en gebeld heeft. Dat we gek doen, wil echter nog niet zeggen dat we dat ook echt zijn. Bij de controle bleek dat we allemaal gewoon mochten rijden. Nou ja allemaal. Ruud, die nota bene wat eerder naar bed was gegaan, bleek net boven de limiet zitten en kreeg daarom een rijverbod van 3 uur. Ook leverde hem dit een boete op van 200 euro. Iets met het havenreglement of zo. Het is daar namelijk geen openbare weg. Dat Ruud nog teveel alcohol in zijn bloed had, komt mogelijk door vertraagde afbraak vanwege zijn medicijngebruik. Shit happens. Harry wist aan de controle te ontsnappen. Misschien niet eens zo slecht, want die was zo ongeveer rechtstreeks uit bed op de motor gevallen zonder ontbijt. Het geheel mocht de pret niet drukken. De hilariteit was groot om deze eerste prijs van Ruud. Zelf kon hij er ook wel om lachen. Dennis ook trouwens. Want die mocht de vers gebouwde R1100GS-combinatie nu besturen voor een paar uur. Sonja zat natuurlijk in de bak. Dennis riep tegen Ruud, dat hij beide vrouwen meenam, om vervolgens lachend weg te scheuren. Op de eerste kilometers na Kiel viel de groep uiteen. Theo reed vandaag weer op de HD en mocht nu ervaren dat deze bike moeite heeft met water. Het regende namelijk vandaag. Dit leverde wat zoekwerk (naar Theo) en enige vertraging op. Dankzij massa´s WD-40 kwam alles toch weer goed. Dit spul werd overigens bij meerdere motoren gretig gebruikt tijdens deze rit. Zonder verdere tegenslag bereikten we Nederland. Toen we in Gasselternijveenschemond het terrein van de Motorschuur opreden, bleek dat Madeleine, Michel en Johanson de boel prachtig versierd hadden. Compleet met ontvangstboog en welkomstbord en heuse ijspegelversiering. Een warm onthaal viel ons ten deel. Een emotioneel moment. We hebben het gehaald. Heen en terug! We zijn thuis. Ter ere van onze tocht hadden Madeleine en Johanson voor ieder van de Deepfrozen Five nog een prachtige T-shirt en een speciale sticker gemaakt. Bedankt!! En Jos bedankt voor het kachelhout. Het geheel hebben we 's avonds afgesloten met de Post-Primusparty inclusief goed verzorgde BBQ. Na het bekijken van massa's foto's en filmpjes kwam er ook een einde aan deze dag. De laatste van deze trip. Het zit erop. Een prachtige en zeer bijzondere ervaring, die we zeker niet hadden willen missen. Dat mensen ons gek noemen? Nou prima, ook daarvoor bedankt.

Verder willen we nog een aantal mensen met name bedanken / Special thanks to:
Ot en Linda - Jeco Oslo - Johan Hjarnø - Rams MC Trondheim - Björn and others- Eagles MC Järpen - Mårten, Curtis and others- Lars Borgman (Borre) Arvidsjaur - Svinkallt MC Kiruna - Peter, Lars and others - Spitfire MK Alta - Björn-Erik - Jan Tore - Torstein, Yngve and others - Bunkers MC Alta - Odd and Eva and others - Aurora Choppers MC Luleå - Matte - Louis - Stefan - Woodlands MC Robertsfors - Stefan (Bubbe) - North Trail MC Jättendal - Andreas - Jejje - and many others. Sorry, we've forgotten some names (MC Alzheimer .....?.....).
 

Maandag 25 feb
Tijd voor afscheid van Linda en Ot. Dit is tevens de laatste keer dat we in Enebakk/Dalefjerdingen hebben geslapen. Per 1 april krijgen de nieuwe bewoners de sleutel. De zijspanband van Arie blijft nu leeglopen. Dus eerst maar weer pompen. Arie heeft iets met leeglopende banden. Vanmorgen had alleen de RT van Erik-Jan niet zo'n zin om aan te slaan. Na zeer lang aandringen, besloot het vehikel om toch maar op eigen kracht mee te rijden. Via de mooie zuid-Noorse omgeving de kortste route naar de E6 gereden. We proberen vanwege de koppeling van Erik/Jan zo min mogelijk stop and go situaties te hebben. Lukt redelijk. Ter hoogte van de Zweedse grens moet Dennis de HD toch weer aan de kant zetten. Een wiellager van het zijspanwiel ligt eruit. Gijs heeft gelukkig nog een reservelager dat ook past. Uiteindelijk zijn we toch ruim op tijd bij de boot in Göteborg. Aan boord van de Stenaline tijd voor ontspanning. Het wordt erg gezellig en laat. Een oude traditie wordt in ere gehouden. De security (ja, die dame van "Jesus!!!") raakt weer volledig in de stress van een stel veel te vrolijke bikers. Met zaklampen onder banken op zoek naar onze sterke drank. De in een regenbroek gerolde fles whisky werd niet gevonden. Om wat koren op de molen te gooien, hebben we toen allemaal cola zonder ijs besteld en het Chivas Regal-blik op tafel gezet. Toen de ober de cola bracht, dacht hij ons betrapt te hebben. Hij nam het blik van de tafel en voelde dat daar wel iets in zat. De teleurstelling op zijn gezicht was groot, toen dit gewoon een glas bier van hun eigen bar bleek te zijn. Hij kon er wel om lachen. Mevrouw "Jesus" keek echter nog bozer. Aan het eind van de avond werden we richting night-club gestuurd op deck 10. Onderweg daarheen "betrapte" onze security-dame enkele dwaze Alzheimers op bench-diving over een bar. Nog bozer kijken was het gevolg. (Wij dachten dat dit al niet meer kon) Haar mannelijke security-collega moest zich wel even omdraaien. Zij mocht natuurlijk niet zien, dat hij het geheel wel grappig vond en stond te lachen. Rond 01.00 uur kwam de bewuste dame met nog steeds dezelfde boze blik informeren of wij een zekere Arie bij ons hadden. Die stond namelijk bij de informatiebalie en kon zijn cabin niet meer vinden. Wij hebben daarop de zorg voor Arie op ons genomen en gezorgd dat ook hij netjes in zijn bedje terecht kwam. Circa 01.30 lag iedereen plat.

Het weer: Droog en af en toe zon. Temperatuur tussen 6 en 10 C.

Zondag 24 feb
Vanmorgen kwam iedereen langzaam uit zijn tent gekropen. De een zag er wat frisser dan de ander. Eerst wat koffie drinken en wat eten en daarna langzaam de spullen bij elkaar zoeken en inpakken. De luxe vakantiebungalows werden afgebroken en de haringen werden onder de sneeuw vandaan getoverd. Nadat afscheid was genomen van de hoofdzakelijk Noorse en  Deense bezoekers van het treffen, werden de gebakjes weer gestart. Alles startte zonder al te veel problemen. Alleen de motor van Ot wilde maar niet op toeren komen. Er was iets aan de carburateur. Toen dit verholpen was, vertrok de stoet van 9 zijspannen om via het mooie stuk langs Jevnaker en Roa richting Lillestrøm te rijden. Erik-Jan's gebed om zo weinig mogelijk verkeerslichten werd verhoord. In ruil daarvoor wel wat meer rotondes. En da's toch handig als je niet wilt stoppen, omdat normaal wegrijden door de defecte koppeling niet mogelijk is. Als de groep dan uiteen valt, kun je wel even blijven wachten op de rotonde. Na zo'n 25 rondjes leidt dit tot wat duizeligheid, maar dat mocht de pret niet drukken. Helaas hebben we geen foto's van de automobilisten die voor deze mini-rotonde stonden te wachten. Dat de "Gods of Ice and Snow" het niet alleen op bikers met een Nederlandse nummerplaat voorzien hebben, bleek tijdens deze rit. Nu was het Ot die eraan moest geloven. De BMW R50/R90S/Eigenbouwspan begon minder en minder te lopen. Langs de weg opnieuw afstellen van de contactpunten bleek de oplossing. Hierna konden we "volgas" verder richting Enebakk, waar Linda ons al stond op te wachten. Harry, die telkens luidkeels de kwaliteit van Harley prees, moest nu toch echt aan Ot vragen of de HD in de "BMW parking Only-garage" mocht staan. De achterrem bleef hangen. Het degelijke RogerVisserpatent van zijspanbevestiging en achterrem, maakte de reparatie er ook niet makkelijker op. Aan de remschijf kon het niet trouwens liggen, want die is van Honda. Uiteindelijk lukte het wel om de achterwielvertrager weer gangbaar te maken. Hoewel we ons nog steeds afvragen waar dit allemaal voor diende. Want remmen blijft tenslotte iets voor mietjes. Sturen moet je kunnen!!
Gijs maakte van de gelegenheid gebruik om de balanspijp van de uitlaat te vervangen. De RS van Linda staat nu tijdelijk zonder. Omdat de wegen vanaf hier helemaal schoon zijn, hebben we ook alle spikes uit de banden getrokken. Toch altijd weer een hele klus. Aansluitend werden we door Linda getrakteerd op heerlijke Noorse wafels, gevolgd door een Pastamaaltijd "ā la Ot". Mjammie. Het kampvuur werd hoog opgestookt. Er moest wat overtollig hout weg vķķr de verhuizing. Nou laat dat maar aan ons over. Het bankstel mocht ook in vlammen opgaan. De Alzheimers waren wel even vergeten dat je dat beter aan het eind van de avond kunt doen. Scheelt een hoop gedwongen staanplaatsen. We hebben in elk geval wel vastgesteld dat Ot en Linda warme meubels hadden. Met de nadruk op hadden. Nadat de biervoorraad tot nul gereduceerd was, kwam er ook een einde aan deze dag.

Het weer: Het wordt warmer en warmer. In Enebakk zijn alle wegen schoon en er ligt ook weinig sneeuw meer op de velden. De temperatuur is bijna constant boven nul. Voor morgen is zelfs + 10 C voorspeld. Gelukkig is het wel droog.

Zaterdag 23 feb
De ochtend begon vandaag rustig en zonnig. Na een ondefinieerbaar (maar heerlijk) ontbijt, trok de mist bij de meesten langzaam op. Het treffenterrein eerst maar eens bij daglicht bekekenen en een toeristische wandeling in de omgeving gemaakt. Daarbij ook enkele vissers bezocht, die midden op het meer zaten te vissen in de gaten die ze daarvoor hadden geboord. Om zich voor te bereiden op zijn toekomstige baan op het booreiland heeft Dennis de speciale ijsboor ter hand genomen en ook zo'n gat in het ijs gemaakt. Het is toch nog wel even werken om een gat te maken in een ijslaag van ruim 1 meter dik. Na het rondhangen overdag komen de drankjes ook weer langzaam in beeld. Rijden hoeven we tenslotte niet vandaag. Scheelt ook wat sleutelwerk hopelijk. Naarmate de dag vordert, komt de stemming er meer en meer in. De grond wordt ook steeds gladder. Tenminste dat lijkt zo als je om je heen kijkt en ziet hoe sommigen zich voortbewegen. Oh ja, zelf ben ik ook keer gigantisch op m'n bakkus gegaan. Maar dat lag natuurlijk echt aan de gladheid. Had met drank niets te maken.....haha.. En niet sleutelen of toch? Erik-Jan had nog steeds geen koppeling. Druklager stuk. Helaas leverde de zoektocht naar een passend lager niets op. Meerdere mensen hadden van alles bij zich, maar helaas niet de juiste maat. Dus toch niet sleutelen. Uiteindelijk werd er met een aantal ringetjes wel een noodvoorziening gemaakt. Dat er niet gereden werd, wilde nog niet zeggen dat er niets stuk ging. Zo moest Gijs onvrijwillig afscheid nemen van zijn fotocamera. Gelukkig hebben we de foto´s nog. Tegen de avond arriveerde Ot ook op het Primus. Kon hij toch even relaxen in de drukke tijd van de ophanden zijnde verhuizing. Hun huis hebben ze trouwens inmiddels verkocht. Vanaf 1 april wonen Ot en Linda in de buurt van Hamar. Omdat het ´s avonds kouder werd, hebben we nog aardig hard moeten werken om hout te vergaren voor ons kampvuur. Met een goede zaag en een hoop zweetdruppels is dit wel gelukt overigens. We hebben het uiteindelijk goed warm kunnen houden. Omdat dit treffen natuurlijk in een bos langs een doorgaand weggetje plaatsvindt, komen er af en toe bewoners voorbij met hun auto. Dennis en Theo hebben uitgevonden dat je op een ijsweg een aardig eind mee kunt liften, door aan de trekhaak te gaan hangen. Naast onze eigen drankjes zoals bier, wodka, whisky, rum, beerenburg en en en ..., krijgen we ook de nodige soorten home-made moonshine van de Noren te verwerken. Life can be hard. Sommigen gaan naar bed voor het licht uitgaat. Anderen pas daarna. Spijt komt morgen.

Het weer: Overdag zonnig, droog en ca. + 5 C, 's Nachts een paar graden onder nul.

zaterdag 23 februari 2008

Vrijdag 22 feb
Gisteravond is het eindelijk gelukt om via Skype video-contact te maken met thuis. Hebben Nory en Hessel pappa toch even kunnen zien terwijl hij in Zweden zit. Daarvoor moet je wel een draadloze internetverbinding weten te vinden. Dit bleek het geval bij een huis naast het tankstation in Stöllet. Na ons verblijf in de Stuga vanmorgen ook nog even twee dagverslagen op de weblog gezet en de foto's in het album proberen te plaatsen. De verbinding viel helaas weg, maar als het goed is staan nu een groot deel van de foto's van de Noordkaap, het Primus-Borealistreffen en een enkele clubhuisbezoeken erop. Via zeer slechte wegen reden we vandaag weer Noorwegen binnen, met als eerste bestemming Oslo. We moesten naar een Harley-dealer voor remblokken voor Dennis. Mede vanwege het ontbreken van een werkende voorrem, waren de blokken van de achterrem en het zijspan geheel versleten. Monteren zouden we later op het Primus wel doen. Maar zo'n 20 km buiten Oslo moest Dennis een keer vol in de ankers, waardoor de reparatie niet langer kon worden uitgesteld. Er bleek zelfs 1 blok van de achterrem al helemaal verdwenen te zijn. Bij Gijs was de verlichting ook weer uitgevallen. Dit was gelukkig alleen een slecht contact in een stekkertje. Toen alles het weer deed, gingen we verder richting Primus. Van de andere groep hadden we inmiddels gehoord dat Erik-Jan geen koppeling meer heeft, maar dat hij desondanks nog rijdende is. In de schemering het prachtige stuk tussen Roa en Jevnaker afgelegd. Vanaf hier in het donker verder langs de Randsfjorden. Dat we inmiddels geoefend zijn in het rijden over wegen met gedeeltelijk ijs en sneeuw was goed te merken. Het schoot lekker op. De laatste kilometers over de ijsweggetjes door het bos helemaal. Even later zagen we de eerste motoren en tentjes van het Primustreffen voor ons opduiken. Ook dat doel hebben we dus gehaald. De andere Alzheimers waren er ook al en stonden meteen vooraan op het treffen. Na een hartelijke begroeting en een eerste drankje moesten we nog wel aan de slag om een plek voor de Tipi uit te graven. Een hele klus om een ronde plek van ruim 6 meter doosnee uit te graven in een laag sneeuw van ongeveer 1 meter. Maar goed de Tipi staat, dus het feest kan beginnen. De avond wordt lang en gezellig en voor enkelen ook tamelijk zwaar. De combinatie van alcohol en gladheid maakt het soms moeilijk. Roger wist al tapdansend maar net overeind te blijven en Gijs schoof op zijn knieën het kampvuur in. Gevolgd door een Noor die hem trachtte te redden. Gelukkig liep niemand letsel op. Alleen de driepoot ziet er nu iets anders uit. We worden overigens door veel Noren aangesproken over onze trip naar de Noordkaap. Handen schudden, felicitaties, uitingen van respect en zelfs kniebuigingen maken we mee. Wel grappig eigenlijk. Het is al behoorlijk laat als iedereen zijn veldbedje opgezocht heeft. Morgen wordt er niet gereden, want we blijven tot zondag op het treffen.

Het weer: 's nachts een paar graden vorst en overdag ca. + 5 C. Het is droog en vrijwel onbewolkt. Lekker (zomer)weertje dus.

vrijdag 22 februari 2008

Donderdag 21 feb
Er werd gisteravond weliswaar het nodige genuttigd, maar doordat iedereen bijtijds plat lag, zagen de koppen er redelijk fris uit tijdens het ontbijt. Rond 09.00 uur nog een gezamenlijke kop koffie en op pad, dachten we... Het wordt langzaam een gewoonte, dat sleutelen. Nu was het weer een keer de motor van Dennis die echt niet wilde starten. Stroom genoeg, maar geen plof. Bougies vervangen, Ether inspuiten, startkabels, aanduwen...., het mocht allemaal niet baten. Na het vervangen van de bougies en aanslepen achter een......jawel .... een BMW, wilde de Blockhead eindelijk een teken van leven geven. Weliswaar maar op 1 cilinder, maar wie het kleine niet eert.... Na een tijdje liet nummer V2 zich ook weer horen en konden we toch op pad. Vanaf Hudiksvall ging de rit weer het binnenland in. Dit betekende weer meer sneeuw naast de weg en geleidelijk aan ook op de weg. Qua temperatuur bleef het echter gewoon zomer. Bij de eerste tankstop stelde Gijs een onderzoek in aan zijn zijspanwiel. Het span trok opvallend naar rechts en produceerde vreemde geluiden. Vierduizend kilometer na het vervangen van de wiellagers in zuid-Noorwegen, hadden deze dingen het alweer gehad. Extreme omstandigheden?? Inclusief tanken, koffiedrinken, wc-bezoek en wiellagers vervangen, binnen een uur weer op pad. Via een gigantische hobbelweg richting E45 en daarna richting Mora. Op zoek naar Cor. Niet gevonden trouwens. Bij de motorcamping van Redwings MC in Mora een bak koffie gedronken. Terwijl de camping gesloten is. Toch wel vriendelijk die Zweden. Na Mora begint de Harley door het vochtige weer af en toe te hoesten en te proesten. Lijkt wel een beetje op de Shovel van Joost in dezelfde omstandigheden. De WD40-fabriek doet goede zaken vandaag. Uiteindelijk weten we het apparaat uit Milwaukee toch te overtuigen dat we echt verder willen. Na een stukje door de mist komen voor donker aan in Stöllet, waar we de nacht door gaan brengen in een 5-persoons Stuga (trekkershut). Dus inkopen doen in het dorp en zelf koken en afwassen. Echt afzien dus. Langzaam komen de drankjes weer te voorschijn en komen ook de slappe verhaaltjes weer los. Voor straks welterusten en tot morgen. Morgen gaat het trouwens richting Bjoneroa voor het Primustreffen. Eerst nog wel even langs een Harley-dealer in Oslo voor een paar remblokjes voor het zijspan van Dennis. De andere groep is ondertussen ook al in Noorwegen aangeland en is ook al driftig aan het sleutelen. We gaan elkaar morgen zien.

Het weer: + 6 C, (nog) droog.

Woensdag 20 feb
Na het ontbijt werden de motoren weer naar buiten gereden uit het clubhuis van de Woodlands MC. Na een nacht binnenslapen startten de motoren allemaal zonder morren. De rit ging vandaag weer via de E4 verder in zuidelijke richting. De weg blijft volledig ijsvrij. Het enige dat het nu een beetje moeilijk maakt is de laagstaande zon, die we recht van voren hebben. Aanvankelijk gaat het vlot vooruit, maar na een tijdje moet Dennis toch even stoppen. De Harley weigert om zich te mond te laten snoeren. Nu de demper zelf zo vast zit dat hij er niet meer uit kan, heeft de HD besloten om dit onderdeel te splitsen. De achterkant van de demper scheurt nu los, waardoor de Evo weer vrij kan ademen. En dit laat hij horen ook. Theo verheugt zich al op morgen, want dan rijdt hij weer. Eenmaal weer een eind op pad moet ook Gijs aan de slag met de uitlaat. De balanspijp begint te scheuren. Door de klem te verzetten wordt dit euvel voorlopig opgelost. Rond vier uur arriveren we in Jättendal. Na een telefoontje worden we naar het clubhuis van NORTH TRAIL MC geleid. De buitenkant van dit clubhuis is behalve de grootte niet super indrukwekkend. De binnenkant daarentegen des te meer. Ook hier weer een mooie bar, keuken, toiletten, douche, prachtige feestzaal (saloonstyle), slaapkamers voor gasten, een relaxroom met TV, video, pooltable en aparte bar. Op de bovenetage hebben de members ieder een eigen slaapvertrek en natuurlijk bevindt er zich ook een goed uitgeruste werkplaats in het clubhuis. Zodra de vergunningen binnen zijn, zal er echter een nog grotere workshop gebouwd worden. We worden groots ontvangen en voor en na komt een groot deel van de members langs. Bij binnenkomst krijgen we meteen koffie met whisky en enkele pilsjes. Na de rondleiding van Andreas door het clubhuis worden we getrakteerd op een heerlijke maaltijd. 's Avonds zien we de film die drie jaar geleden gemaakt is ter ere van het 10-jarig bestaan van de North Trail MC. Inclusief enkele bloopers aan het eind. Leuk om te zien hoe Jejje tijdens een rolling burn-out in de greppel belandde. En hoe Christoph al rijdend probeerde een hond weg te schoppen, die zijn been voor een lekker hapje aanzag. De rest van de avond wordt er flink geouwehoerd en gelachen. Oh ja, er wordt ook nog iets gedronken. Rond twaalven gaat iederen redelijk (donker)blauw naar het nest.

Het weer: + 6 C en droog (Behalve op de grond. Al het ijs is druk aan het smelten)

woensdag 20 februari 2008

Dinsdag 19 feb
Vanmorgen dus wat later vertrokken dan gedacht. Maar ja, we hoefden vandaag niet zo ver en we hadden geen reparaties te verrichten. Toen we amper 10 minuten op pad waren, schoot de remankerplaat van de Guzzi los en draaide de remklauw mee met de schijf. Remleiding natuurlijk middendoor. Dus toch weer sleutelen. Eerst een noodreparatie verricht en een nieuwe remleiding gekocht en daarna alsnog op pad. Theo was vandaag de bestuurder van de HD. Onderweg bleek de demper opnieuw los te komen uit de uitlaat. Dan maar in het zijspan met dat ding. Theo was zichtbaar blij met de new noise. Als het aan hem ligt blijft dit ook zo. Via de ijsvrije E4 gaat het vlot vooruit. Tegen vieren arriveerden we in Robertsfors, waar we bij een tankstation werden opgepikt door Stefan (Bubbe). Samen naar het clubhuis van WOODLANDS MC gereden. Weer een prachtig clubhuis. Alleen nu nog groter. Een voormalige whiskyvatenfabriek. En ook hier weer een prachtige bar werkplaats, slaapvertrekken, sauna, etc. etc. De rem van Arie wordt nu weer fatsoenlijk rerepareerd en de demper van Dennis wordt zodanig bevestigd, dat verliezen haast onmogelijk wordt. Niet helemaal naar de zin van Theo natuurlijk, maar het schijnt dat Dennis ook iets te zeggen heeft over de Harley. Bubbe zorgt voor een heerlijke maaltijd en daarna wordt er nog het een en ander gedronken. Rond twaalven zit deze dag erop en wordt het mandje opgezocht. Morgen willen we naar Jättendal rijden. Ook weer naar een mc.

Er zijn inmiddels weer massa's foto's gemaakt. We hebben alleen nog steeds geen normale internetverbinding. Jullie geduld wordt dus nog langer op de proef gesteld.

Het weer: -2 C en droog.

Maandag 18 feb
Na het ontbijt ging de rit vandaag met prachtig weer (Zon, weinig wind en temperatuur variërend van -10 tot -15 C) via een wonderbaarlijk mooie Finse omgeving in zuidelijke richting. Toen we inmiddels weer in Zweden reden, passeerden we de poolcirkel. Natuurlijk weer even enkele foto's gemaakt. Geen "pannekoeken" deze keer. Zonder problemen in Luleå aangekomen. Het is hier rond het vriespunt en de hoofdwegen zijn zowaar ijsvrij. Bij AURORA CHOPPERS MC werden we uiterst gastvrij onvangen door Matte. Het prachtige clubhuis en de bikes weer bewonderd. Matte wilde de sauna al voor ons opstoken, maar daar was niemand van ons echt aan aan toe vandaag. Matte zorgde voor een heerlijke goulashmaaltijd. Stefan en Louis kwamen ook even langs. Het werd uiteindelijk zo gezellig dat er van het schrijven van een stukje voor de weblog niets meer terecht kwam. Hoeveel soorten Booze we precies gehad hebben weten we niet meer. Maar ja, dat past wel bij echte Alzheimers. Het werd hierdoor ook redelijk laat. Gevolg is dat we de volgende dag pas iets later op pad kunnen gaan.

Het weer: 0 C droog en weinig wind.

zondag 17 februari 2008

Zondag 17 feb
Gisteravond nog lekker gefeest op het Primus Borealistreffen. Het uit Karesuando meegebrachte rendiervlees werd klaargemaakt op traditionele wijze. We hebben genoten. Heerlijk. Ook de vette rendierbouillon en margebein (mergpijpjes) waren erg bijzonder en overheerlijk. Een deel van de aanwezige nieuwe aardappelen werd bij de maaltijd genuttigd. De rest werd met een kartonnen aardappelkanon afgeschoten. Het blijkt dat je ether niet alleen kunt gebruiken om een HD mee te starten. Na het gezamenlijke treffendiner nam Björn-Erik het woord en begon aan de prijsuitreiking voor de verstkomende deelnemers van 2 jaar geleden. Een lei met opschrift. Dus Ben, Gidy en Joost, jullie moeten nog een keer naar Alta om je prijs op te halen..... just kidding, we brengen het wel mee. Hierna kregen we een aandenken van het treffen van dit jaar. MC Alzheimer was ook de grootste club op het treffen. Daar zal ook nog een prijs voor gemaakt worden. Maar om een traditie in ere te houden, komt deze prijs achteraf. Moeten we dus nog een keer terug. Jan Tore en Yngve moesten het treffen al vroeg verlaten, omdat ze morgenochtend al om 08.00 uur bij de Statoil hebben afgesproken met Sjaak en Marcus om samen richting Noordkaap te rijden. Op de vraag of Jan Tore het geen probleem vindt om snelheden van minder dan 30 km/h te rijden, antwoordde dat hij ook vooruit kan rijden en dan kan wachten. Dus dat komt ook wel goed. Daarna zijn we samen weer een tijdje aan het sleutelen geweest. Arie had een ander wiel gekocht, maar nu moest de bevestiging van de remschijf aangepast worden. Is net weer even anders. Gelukkig hebben ze ook bij de Spitfire MK een werkplaats met lasapparaat en dergelijke. Arie heeft overdag ook nog enkele minor adjustments aangebracht aan de MG. Vering rondom bijgesteld, remlichtprobleem opgelost, voorspatbord gemodificeerd en remklauw vastgezet. De rest van de avond verloopt rustig maar gezellig. Volgende ochtend is het na het ontbijt tijd om langzaam alles af te breken en in te pakken. Om 14.30 uur nemen we afscheid van Björn-Erik en zijn vrouw Lena en zoontje TorBjörn. We rijden naar Alta en vervolgens richting Kautokeino. Reisdoel voor vandaag is Galdotieva in Finland (ligt ten Noorden van Hetta ofwel Enontekiö). Via een prachtig winters landschap verloopt de reis aanvankelijk vlot en probleemloos. Eenmaal over de bergketen wordt het in het binnenland rap frisser. Het stuk tussen Måze en Kautokeino blijft voor ons toch bijzonder. Twee jaar geleden in - 40 Cē gebeurde er ook iets. Wie vloog er toen ook alweer met een "Three-men-nohanded Superman" de sneeuw in? Toen begon het met een auto die op een plek probeerde in te halen waar dit eigenlijk niet kon. Nu waren het enkele rendieren, die problemen hebben met de verkeersregels. Die steken gewoon over, die krengen. Motoren in aantocht of niet. Dus dan maar in de remmen. Theo ook. Zijn remweg was echter niet iets langer als die van Gijs. Nadat Dennis enkele liefkozende woorden tot onze Lieve Heer had gesproken, greep hij naar de fotocamera om Theo toch te vereeuwigen tijdens het uitdeuken van een Harley-voorspatbord. Het spatbord heeft het wel een beetje gehad. Gelukkig geen verdere schade. Oh ja, de tentkachel zit nu echt stevig tussen de motor en het zijspan van Gijs. Die verliezen we niet meer. Na de noodreparatie verliep de reis verder prima. Tegen kwart voor zes kwamen aan in Galdotieva, waar we de nacht door gaan brengen in een matig uitgeruste cabin. Joost, Gidy, en Ben kennen die hutten al. De karige uitrusting bestaat o.a. uit een aanbouwkeuken met koelkast, fornuis, oven, magnetron, wc, douche, houtkachel, droogkast, televisie, sauna en slechts 10 slaapplaatsen op twee etages. Maar verder is de afwerking wel redelijk netjes. Maar goed, we mogen niet klagen. We zitten hier tenslotte niet voor ons plezier. Morgen gaat de rit verder richting Luleå, naar AURORA CHOPPERS MC.

Het weer: - 15 C en droog. Weinig wind. 

zaterdag 16 februari 2008

Zaterdag 16 feb
Na een heerlijke nacht in de tipi was het vanmorgen niet zo heel vroeg voordat iedereen eruit was. We hebben nu de tijd. Terwijl we nog aan het onbijt zaten, kwamen Sjaak, Marcus, Ad en Cecile het treffenterrein opgereden om een kijkje te nemen. Sjaak en Marcus hebben het op de solo's erg moeilijk. Het tempo ligt vaak niet hoger dan 20 ā 30 km/h. Het is te hopen voor hun dat ze veel beter weer krijgen dan wij, anders kon de kaap wel eens onbereikbaar zijn voor hen. Als ze het halen, willen ze vanuit Honninsvag met de boot naar Narvik of Trondheim terugvaren en van daaruit de motoren op de trailer achter de landrover zetten. Ze gaan dus niet terug rijden. Er zijn nogal wat foto's gemaakt van ons allemaal samen. Onder andere door een fotografe van het Finnmark Dagbladet. Ook op Oliepeil.nl moet een en ander te zien zijn. Wij hebben ook gedoneerd voor het KiKafonds en onze naam op de KiKavlag gezet. Morgenvroeg gaan zij samen met Jan Tore en Torstein richting Honningsvåg met de bedoeling om maandag op de kaap te staan. Benieuwd of het gaat lukken. Zal van het weer afhangen. Wij zijn daarna een toertocht gaan rijden door de prachtige winterse natuur rondom Alta. Sjaak en Marcus hadden geen zin om mee te rijden. Zij willen een dag rusten. De rit ging over prachtige versgeschoven landweggetjes. De onderlaag bestond uit vrij losse sneeuw en het rijden met de zijspannen koste de nodige moeite. Jan Tore, Torstein en Yngve hebben geen moeite om met de solo's over ijs en sneeuw te vliegen. Zij halen ook snelheden tot 100 km/h. Het is een geweldig gezicht om daarachter te rijden. Op de landweggetjes, waar het tempo trouwens wel veel lager lag, gaat het even mis bij Dennis. Hij probeert wat plaats te maken voor een solo, waardoor het zijspan in de sneeuwwal komt en er niet meer uit te sturen is. Het aanleggen van een nieuwe weg eindigt al na een paar meter. Dus dan maar achteruit eruit slepen met een sneeuwscooter. Hierbij wordt de Harley bijna in tweeën getrokken. Gelukkig kan de HD wel wat hebben. Bij een soort Jachthut midden in de natuur hebben we koffie gedronken, waarna we naar Torstein thuis zijn gegaan. Daar hebben we ons op een grote vlakte weer eens uit kunnen leven met snøscooters. O wat snø, haha.. Eerst om beurten raggen op een Yamaha 500 om weer even te wennen. Daarna op een echte snelle 150 pk sterke scooter. Wat een belevenis. Wat is het toch jammer dat wij in NL geen echte winters hebben.
Na het spelen hebben we wat inkopen gedaan en daarna terug naar het treffenterrein. Arie heeft een ander achterwiel gekocht van Odd van de BUNKERS MC. Dit moet alleen wat aangepast worden voor de bevestiging van de remschijf. Dus dat moet straks nog gebeuren. We gaan ons dadelijk eerst te goed aan een maaltijd van rendiervlees. Ik verheug me er al op. Daarna zullen er misschien nog één of twee drankjes gedronken. Ik stop. Ik ga feesten... Tot morgen.
Nieuwe foto's zal helaas nog een paar dagen duren.

Het weer: Overdag droog en ca. + 3 C. Vanavond net onder nul en flinke sneeuwval.

Vrijdag 15 feb
Vanmorgen eerst rustig aan gedaan. Daarna een grote plek vrijgraven voor de Tipi. Met vereende krachten was dit goed te doen. De Tipi staat met de bedjes en de kachel erin. Bij Antonio nog even een chokekabel vervangen, omdat deze steeds vastvroor. In de namiddag zijn we gaan shoppen in ALta. Bij de Statoil kwamen we Sjaak Lucassen en Marcus Kingma op de solo tegen. Ad en Cecile met de volgauto waren er ook bij. Even samen bijgepraat en wat foto's gemaakt. Zij komen vanavond niet naar het treffen, maar gaan in een cabin slapen. Morgen willen ze wel even naar het treffen komen kijken. Zijn allebij al gevallen (Sjaak 1x en Marcus 2x). Sjaak heeft geen schade, Marcus een beetje en wat blauwe plekken. De zoektocht naar hout voor onze kachel leek even wat moeilijk te worden, van het ene naar het andere tankstation. Overal op. Een man sprak ons aan en stelde de gebruikelijke vragen. Is het niet koud? Waar komen jullie vandaan? Waar gaan jullie heen? Meestal eindigt dit met de mededeling dat we Crazy zijn. Deze keer werd er alleen maar met het hoofd geschud. Toen hij hoorde dat we hout zochten, moesten we met hem meekomen naar zijn woning. Hij had hout zat en bij het tankstation was dit veel te duur. Nu hebben we inderdaad hout genoeg. (Roy Tore Strøm: Tusentakk for the ved). Terug op het treffen de kachel opgestookt. Werkt prima. De Spitfire MK hebben een kleine ronde legertent met kachel gezet. Daarin feesten we de hele avond. Met ondere andere een oude pick-up, een gitaar, een didsgeridoo en een tafel als drumstel wordt het nog laat en gezellig. En dat het in een tent rond de kachel spekglad en nat kan worden, weet Theo nu ook. Helaas geen foto's. Finlandia wodka is trouwens wel heel erg lekker. De versgemaakte rendierbouillon en stukken rendiersoepvlees trouwens ook. Het treffen is klein en gezellig. In totaal slechts 8 motoren. Ook in het noorden van Scandinavië laten de meeste bikers hun tweewielers op stal of in het clubhuis staan in de winter.

Het weer: - 13 C en het waait weer hard. Voor de zekerheid wordt de VW-hippycamper van Björn-Erik voor de tent gezet als windvanger. Alles blijft gelukkig wel staan.

vrijdag 15 februari 2008

Donderdag 14 feb
We zijn weer terug in het clubhuis van de SPITFIRE MK in Alta. Weer een helse rit achter rug. Inclusief de rit van Honningsvag naar de kaap en terug hebben we vandaag 5 keer in kolonne gereden. Nadat we terug waren in Honningsvag hebben we meteen koers gezet richting Alta. Het ging al direkt goed. Vanaf Honnigsvag naar Oldefjord was de weg afgesloten. Na anderhalf uur wachten in een invalidetoilet konden we met de kolonne meerijden. Deze keer reden we direkt achter de Bjoyetebil (Sneeuwschuiver). Elke keer als deze een hoop verse sneeuw wegschuift verdwijnt het zicht volledig. Stuur recht rechthouden en niet in paniek raken. Gewoon tellen, 1, 2 , 3, 4 seconden en de achterlichten van de schuiver worden langzaam weer zichtbaar. Eén keer duurde het echter heel wat langer en bleek de weg ook nog licht te draaien. Daardoor kwam Antonio met het zijspanwiel in de sneeuwwal. Als een blinde op gevoel van het gas af en tegensturen. Zodra het span loskomt weer andersom sturen. Gelukkig kwam juist op dat moment het zicht weer terug en kon er vrolijk verder gereden worden. Nou ja vrolijk. Op een gegeven moment zagen we Arie en alles wat daarachter reed niet meer. Arie was ook in de sneeuwwal geraakt. Nu een "OneEighty no-hander". Omdat Arie als laatste van ons groepje reed, deze keer geen punten. Wij hebben namelijk niks gezien en we moeten streng zijn. Bij Oldefjord was de slagboom ook weer dicht. Ook nu weer dik anderhalf wachten op de schuiver. ondertussen even koffie gedronken bij een tankstation. Toen ging het richting Spaidi. Het was op dat moment nog onzeker of het volgende stuk naar Alta wel open zou gaan. Als hij ging, zou dit om 20.10 uur zijn. Dat betekende 20 km gassen om op tijd bij de slagboom te zijn. Gelukt gelukkig. En de kolonne ging ook rijden. Het zat dus mee. Wel weer even de band van Arie pompen, want die loopt weer leeg. Ook het oversteken van de laatste berg naar Alta was weer hels. Het wordt hoe langer hoe duidelijker waarom iedereen ons crazy noemt. Maar voorlopig lukt het dus wel. Tussen hoge sneeuwwallen door in een sneeuwstorm de af en toe verdwijnende achterlichten van vrachtwagen volgen met soms de grip van een groenezeephelling. De remmen vriezen soms vast, omdat ze niet gebruikt worden. Maar ook deze bergpassage weten we te bedwingen. Om 21.30 uur doemt het bord Alta voor ons op. Bij de plaatselijke chinees trakteren we onszelf op een feestmaal. Terug bij het clubhuis worden we opgewacht door Björn-Erik, Jan Tore en Torsten. Zij hadden het goede bericht al gelezen op internet. We vieren nu het behalen van ons verste doel. We maken ons op voor het Primus Borealis treffen. Morgen de tent opzetten. Er komen ook weer sneeuwscooters deze kant op. Daar gaan we morgen nog wat mee stoeien.
Wat we nu hebben meegemaakt is zelfs erger dan in - 40 rijden. Dit is een waanzinnige ervaring. Dit is waar we het voor doen. In een woord: Geweldig!!

Foto's komen weer zodra we een normale internetverbinding hebben.

Het weer: ca - 8 C en droog op dit moment. Er is tijdens onze afwezigheid wel een aardig pak sneeuw gevallen in Alta. De storm is in de loop van de avond gaan liggen.

donderdag 14 februari 2008

Donderdag 14 feb
Ja ja ja .... dit bericht komt rechtstreeks van de Noordkaap. Om ongeveer 10.30 uur uit Honningsvag vertrokken. Tegen 11.00 uur vertrokken we met ons privékonvooi vanaf de slagboom richting kaap. Het moment dat de slagboom openging gaf al een speciaal gevoel. Zou het nu echt gaan gebeuren? Of zouden we het met de eenwielaangedreven voertuigen niet redden tegen de vrij steile hellingen? Na een rit van een dik half uur kwam de wereldbol van de kaap in zicht. Enkele minuten later reden 5 uitzinnig blije bikers rondom deze bol, om elkaar vervolgens te omhelzen en te feliciteren. WE'VE DID IT! We staan op de kaap. Om dit te vieren hebben we meteen maar een ijsje gegeten onder de bol. Heerlijk. De wegwijzer naar de Motorschuur is aangebracht op het hekwerk van de kaap. 3323,49 km slechts.
Nu even een kop koffie, de Noordkaapfilm bekijken en om 12.30 uur gaat het weer richting Honningsvag. Eens zien of we vanavond Alta nog halen. Het is niet zeker dat weg open is. We gaan het zien.
Groeten vanaf het Noordelijkste punt van Europa, 
The DEEPFROZEN FIVE.

Het weer: - 4 C and lots of wind. Bewolking: Open, dicht, open, dicht, open, ...........

dinsdag 12 februari 2008

Dinsdag 12 feb
Vandaag eindelijk een rustdag. De eerste dag zonder sleutelen. Gisteravond gefeest in de clubhuizen van de BUNKERS MC en de SPITFIRE MK. Na het uitslapen een beetje Spielerei op het veld voor het clubhuis. Resultaat: Gijs op de kant en Björn-Erik zijn ketting eraf. Daarna ging het richting Alta om wat te eten en te shoppen. Ook even bij Jan Tore langs gegaan. Hij heeft nu geregeld dat we Donderdag naar de kaap kunnen, als het tenminste niet stormt. Ook hebben we contact gehad met Sjaak Lucassen en Marcus Kingma. Zij zitten nu 600 km ten zuiden van Alta. Voor morgen is er flinke sneeuwval voorspeld. Zij zullen daarom niet op tijd bij de Kaap zijn om met ons samen te rijden. Voor hun zal het waarschijnlijk na het weekend worden.

Om 16.00 uur wordt het hier al donker. Rond die tijd zijn we naar Odd en Eva gegaan. We waren door hun uitgenodigd om met de sneeuwscooters te rijden. Wat een waanzinnige ervaring om met zo'n geweld in het donker door de bossen en over de velden te scheuren. Eenmaal een beetje thuis op de scooters ging soms aardig hard. Compleet los van de grond over bultjes, maar ook op zijn kant gegaan. Gijs en Dennis maakten zelfs een heuse snowdive. We hebben de uitslag van de jury nog niet binnen, maar zij krijgen waarschijnlijk behoorlijk wat punten voor de prachtige afsprongen. We zitten nu aan de zelfgebakken wafels van Eva. Delicious! Straks gaat het terug naar Alta naar het clubhuis van de SPITFIE MK, waar we de sleutels van hebben.

Morgenmiddag moet het richting Honningsvåg gaan. Naar een cabin die Jan Tore geregeld heeft.
Het weer: Vandaag Droog, licht bewolkt en + 5 C. Morgen - 10 C en sneeuwval.

maandag 11 februari 2008

Maandag 11 feb
Gisteravond een gezellig avondje gehad in Karesuando. De whisky is nu op, maar we hebben gelukkig nog andere versnaperingen.
De dag begon vandaag met het repareren van de choke van Antonio en de gashandle van Gijs (was nog steeds niet goed). Vanuit Alta kregen we de vraag om rendiervlees te kopen bij een hele goede slager in Karesuando. Is voor het treffen. We treden nu dus ook al op als leverancier. We hadden vandaag prachtig weer. Een paar graden onder nul en zonneschijn. Na ongeveer 40 km was het weer zover. Arie had een gaskabel kapot. Langs de weg in Finland vernieuwd. Meteen maar alletwee gedaan. Gijs maakte van de gelegenheid gebruik, om zijn sneeuwschoenen uit te proberen. Dennis en Theo hadden zonder sneeuwschoenen heel wat meer moeite met een sneeuwlaag van 70 cm en met elkaar. Stelletje gekken. Verderop, net weer in Noorwegen, een gigantische kudde rendieren gezien, op en naast de weg. Zeker 100 stuks. Een aantal nog op film vast kunnen leggen. Inmiddels hing de uitlaat van Gijs los, maar de rendieren keken hooguit een beetje vreemd op waarom een BMW als een Harley klinkt. Bij de tankstop in Kautokeino ook weer gerepareerd.

Na de oversteek van de bergketen om 17.30 uur gearriveerd bij het clubhuis van de Spitfire-MK, waar Björn-Erik ons warm onthaalde. Very nice seeing each other again. Dit keer met alle motoren aangekomen, inclusief de Harley. Er schijnt zelfs een reportster van Harley News naar het treffen te komen. (Sorry Joost. Om de pijn te verzachten: Björn-Erik vroeg meteen hoe het met je is. Hoe is het met je?) Ondertussen zijn Odd en Eva van de BUNKERS MC ook al hier om ons te verwelkomen.

We've reached our first goal. Nu de kaap nog.

Het weer in Alta: Droog, licht bewolkt en veel te warm. Momenteel rond het vriespunt, maar overdag duidelijk boven nul.

zondag 10 februari 2008

Zondag 10 feb

Na het sleutelen werd het nog laat en gezellig bij SVINKALLT MC. De dag begon daarom pas rond het middaguur. Van de SVINKALLT MC hebben we allemaal een kledingpakket gekregen: "Help ons de winter door." Buiten het clubhuis werd nog even wat gespeeld met de zijspannen. Dennis en Gijs hebben nog aan snowskiing gedaan achter de motor. Zonder ski's weliswaar. Dennis wist zicht nog redelijk staande te houden op zijn schoenen. Gijs had zijn Mickey-Mouse boots aan en die dingen glijden niet echt. Hij werd op zijn knieën en languit liggend achter het span aan gesleurd. Volgens Gijs krijg je het daar wel lekker warm van. Tijdens de Spielerei wist Theo het nog wat te overdrijven, waardoor we hem uit een hoop sneeuw moesten bevrijden. (Na-apen van Dennis??? Different rider, same shit.)

Daarna koers gezet naar Jukkasjärvi. Het bezoek aan het IJshotel was zeker de moeite waard. Indrukwekkend geheel, met schitterende ijssculpturen. Een megaklus om zoiets te maken. En dan te bedenken dat er over een half jaartje niets meer van over is.

Na het invallen van de duisternis naar Karesuando gereden. De weg daarheen was vol gaten en sporen. Viel niet mee. Het aanschouwen van het noorderlicht en een groep overstekende Elanden vlak voor ons, maakten het toch weer tot een prachtige tocht. De technische problemen beginnen minder te worden. Alleen heeft Antonio nu de choke van 1 carburateur vast zitten. Dus morgenvroeg toch weer iets te doen. We zitten nu in een complete eensgezinswoning in Karesuando naast de kerk. Dit is te zien via de webcam van Karesuando. Morgen gaat de rit verder via Finland.

Het weer: -5 C en droog. Volgende week zou het weer kouder worden volgens een local.

Ook hebben we net weer een hoop foto's in het album gezet. TIP: Als je eerst een foto aanklikt die je nog niet gezien hebt en dan op diavoorstelling starten, hoef je niet eerst alle foto's voorbij te laten komen.

We want to thank the SVINKALLT MC for the great hospitality. And of course special thanks to Peter. We look forward to see you in Holland. Theo will organise a place for you in the club in Amsterdam.

zaterdag 9 februari 2008

Na een nacht in het schitterende clubhuis van de EAGLES MC begon de dag toch weer met het verfijnen van één van de bikes. De Harley was niet aan te krijgen. Met een nieuwe contactpunt en condensator start hij weer perfect en loopt nu als een zonnetje.
Omdat we gisteren niet zo ver gekomen waren, wilden we vandaag meer kilometers maken. Dit is ook gelukt dankzij het schitterende weer(enkele graden vorst en een strak blauwe hemel) en dankzij de prachtige wegen. De hele route hadden we mooie gladde ijswegen en een dik besneeuwde omgeving.
Het blijft een waanzinnig gevoel om met snelheden van soms meer dan 100 km/h over een laag ijs te rijden. Is ook wel nodig trouwens. De vrachtwagens doen nog steeds niet voor ons onder met ruim 90 km/h. Als je langzamer rijdt heb je 2 spiegels nodig om OVLOV of AINACS helemaal te lezen. We worden wel nog af en toe voorbij gevlogen door een enkele personenauto. Tja 4-wielaandgedreven koekblikken, wat wil je?
Dennis, Theo en Arie hebben het gevoel om zich bijna continu met een gecontroleerde slip voort te bewegen ook al aardig te pakken. En aan de koppen te zien na elke rit, is het nog leuk ook.
De laatste 2 uur hebben we vandaag in het duister afgelegd. Dit ging ook perfect.
We zitten nu in Arvidsjaur. We hadden onderweg naar Borre gebeld, die blij verrast was dat wij weer in buurt waren. We waren meteen welkom en slapen vanacht in een grote verwarmde garage met badkamer en wc. Weer goed geregeld dus. Na het eten van pizza's zijn we beland in de pub van Borre's broer.
Het is hier nu -7 C en er ligt een dik pak sneeuw. Morgen zou het wat milder worden. Snel verder dus.

Inmiddels zijn we via een groepje duitsers van de firma TRW beland in de STALO-KRUG  in Arvidsjaur. Uiteindelijk zijn we in een echte Zweedse afterparty gerold, waar we door de politie later weer weg zijn gestuurd. Alles heeft zijn einde. Welterusten.

donderdag 7 februari 2008

Na nog een gezellige avond bij de RAMS MC zijn we vanmorgen richting Zweden vertrokken. Het starten verliep probleemloos. We rijden weer. Amper 10 km landinwaarts vanaf de E6 begon het gelukkig weer echt winter te worden. De rest van de rit ging geheel over ijs en door een oogverblindend landschap. De route te wijzigen bleek een goede keuze. Wat is dit genieten zeg. En dan te bedenken dat we 2 jaar geleden op dit stuk een helse rit hebben gehad, terwijl we probeerden tijdens ijzel en mist een of andere dwaas in een 4-wheeldrive VW met een Harley in zijn aanhanger bij te houden.

Wanneer de temperatuur iets te hoog is en het vochtig wordt, klaagt de Harley over het weer door minder mooi te lopen en wat moeilijker te starten. In de kou gaat het echter prima. De Isopropanol in de benzine verricht ook wonderen in deze omstandigheden. Rond 2 uur kwamen we aan in Järpen (tussen Åre en Strömsund), waar we voor een lunchstop naar de EAGLES MC zouden gaan. Of Dennis wat overijverig die kant op probeerde te sturen of dat hij gewoon echt aan een pauze toe was weten we niet. Wel dat hij bij het inrijden van het dorp iets te enthousiast de bocht nam en de HD in een flinke berg sneeuw parkeerde. Dennis wilde de Evo meteen uitgraven, maar moest op hulp wachten tot de buikpijn van het lachen weer wat gezakt was (oh ja en natuurlijk e.e.a. op film en foto was vastgelegd).

We werden in een werkelijk schitterend clubhuis weer eens supergastvij ontvangen voor onze lunchstop. Uiteindelijk bleef het daar niet bij. Arie's achterband liep al langer langzaam leeg, maar het ging nu wel heel snel. Velg lek!!. In de goed uitgeruste werkplaats van de EAGLES MC hebben we de velg gelast. Weer een euvel verholpen. Omdat de schemering hierdoor alweer ras naderde, gaan we vandaag niet verder. Morgen gaat de reis dus vanuit Järpen via Östersund en Strömsund in de richting van Arvidsjaur. Ik ben benieuwd waar we morgen zitten. Ik stop ermee en ga beneden verder feesten. Greetzzz

woensdag 6 februari 2008

Na een lange avond vol lol en gezelligheid bij de RAMS MC vertrokken we vanmorgen om richting Östersund te rijden. We hebben namelijk besloten de route te wijzigen. Langs te kust is het weer te mild (+4 tot 6). Daarom ging het vanmorgen dus richtring Zweden, dachten we.....

Weer pech. Gaskabel van de Harley kapot. Nieuwe gaskabel en op pad, dachten we..... Na 200 meter sloeg de HD af en was niet meer aan de praat te krijgen. Terug naar het clubhuis en alles nalopen en losdraaien. Ontstekingsprobleem. Bleek een losse contactpunt te zijn. Door al dit gedoe was het zo laat geworden, dat we besloten hebben nog een nacht bij de RAMS te blijven. Zo zie je maar, allles heeft een goeie kant. Ondertussen hebben we de noodreparatie van de kabelboom ook verbeterd. We hopen dat jullie de bikes nog herkennen, wanneer we terug zijn. Want er is al zoveel aan gesleuteld. 

We zitten overigens nog steeds op schema. Planning voor morgen is een bezoekje aan de EAGLES MC in Järpen en daarna verder richting Strömsund. Misschien naar de Strömsund MC, maar daar moeten we nog even mee bellen. Eerst morgen trouwens maar eens zien of we überhaupt van de plek komen.

dinsdag 5 februari 2008

De trip is vandaag verder bijna vlekkeloos verlopen. Bij een tankstation in Tretten (=Dertien) was Antonio zo slim om zijn helm op de motor te laten liggen, tijdens het wegzetten van dat ding. Resultaat: Visier gebroken. Gelukkig kun je met ducktape alles maken (Hč Joost!).

Net voor Trondheim moest Arie even van zijn Guzzi omdat hij vond dat hij klonk als een Harley. Uitlaat los... Na een paar klappen met hamer konden we weer verder. We zitten nu bij de RAMS MC, waar we met open armen ontvangen werden. Dat we niet kunnen blijven tot de Great Winterparty komend weekend vonden ze wel jammer, omdat ze nog wisten dat het ons de vorige keer hier erg goed bevallen is. Je kunt helaas niet alles hebben (maar wel veul). Tot morgen........

Tijdens een tussenstop in Oppdal hebben we even wat foto's in mijnalbum geplaatst.

Overigens verloopt de reis vandaag voorspoedig. Hebben net een waanzinnig mooi stuk over ijs en sneeuw achter de rug. Gaan verder naar de RAMS MC in Trondheim.

And we want to say our special thanks to Johan Hjarnø in Ilseng and to the people of JECO-Yamaha service in Oslo. You are great.

Nadat we gisteren spikes in de banden hebben laten zetten, zijn we weer op pad gegaan richting Hamar. Na 1 km konden we teruggaan om de olievulplug van Arie te zoeken. Gelukkig wel gevonden. Daarna dan maar ri. Hamar. Ja.., tot in Oslo. Bij Gijs steeg een rookwolk uit de koplamp op. Kabelbrand! Van de autoweg af en toevallig gestopt bij een Yamaha-dealer JECO. Kabelboom met een noodreparatie kunnen herstellen. Bij Dennis stond de motor tegen de bak aan te hangen. Hier bleek de bevestiging van een schoorstang afgebroken te zijn. Ook dit konden we terplaatse lassen. Is dus ook weer in orde. Tenslotte ging Gijs nog even op zoek naar de oorzaak van de plotselinge instabiliteit van de motor: Gebroken voorschokdemper. Na flink zoeken bleek Jeco twee schokbrekers te hebben, die na wat aanpassingen op de BMW gemonteerd konden worden. Om 21.00 uur konden we weer op pad.

Om 23.00 uur aangekomen bij Johan in Ilseng. Een ontzettend gastvrije Biker die ons volledig in de watten legde. Na een flinke maaltijd werd er nog aardig wat gegeten, gelachen en gedronken. De stemming zit er nog steeds goed in.

Gevolg is wel dat we vanmorgen wat later op pad zijn. Volgende bestemming RAMS MC in Trondheim. Het heeft vannacht een paar centimeter gesneeuwd en het is + 1 C.

maandag 4 februari 2008

De derde dag: We zijn goed op weg..... Veilig en op tijd aangekomen in Enebakk bij Ot en Linda, waar we weer supergastvrij werden ontvangen. Het kampvuur werd hoog opgestookt en was weer gezellig. Hoewel een aantal van ons menig uurtje in de werkplaats hebben doorgebracht.

Na het op het nippertje vervangen van een paar wiellagers, het wisselen van een versnellingsbak, het vervangen van ijzeren plaatjes door remblokken en het opnieuw aanleggen van een remlichtinstallatie waren alle motoren weer in orde om verder te reizen.

Op dit moment staan we vlakbij Oslo bij een Bandenzaak om de spikes in te laten zetten. Daarna zal het verder gaan richting Hamar.

zondag 3 februari 2008

De eerste dag zit erop. Onderweg enkele malen natte sneeuw en hagel gehad, maar zonder problemen Kiel gehaald.
Direct nadat we aan boord kwamen, werden Gijs en Antonio herkend door een Zweed, die zei dat hij ons 2 jaar geleden in de winter in het noorden van Zweden had
zien rijden. We waren crazy, volgens hem. Voor dit compliment hebben we hem hartelijk bedankt. We zijn net van boord bij Stenaline en staan nu in Göteborg.  Temp.:+2 C

woensdag 30 januari 2008

Vanaf vrijdag 1 februari gaan de Deepfrozen Five per motor op pad naar de Noordkaap. Er zal zoveel mogelijk verslag worden gedaan van deze barre tocht. Helaas zal het internet niet elke dag voor ons bereikbaar zijn. Op de site van de Motorschuur www.motorschuur.info zal ook een dagelijks verslag worden bijgehouden.

Wie zijn de Deepfrozen Five:  Arie, Dennis, Theo, Gijs en Antonio

De laatste twee hebben deze tocht in 2006 ook al eens ondernomen. Toen is muv. van wat technische dingetjes, 2 accidentjes en wat vorstschade aan de gezichten de tocht bijzonder goed verlopen. Zo goed dat we weer gaan. De vorige keer hadden we wel extreme temperaturen op de heenweg door Zweeds, Fins en Noors Lapland ===> -40 C !!! Vooralsnog zijn de voorspellingen deze keer heel wat milder. Maar ja dat kan snel veranderen in het hoge noorden van Europa. We gaan het zien. We zijn er klaar voor en hebben er zin in. De start is meteen goed met een Pré-Primusparty bij Motorschuur op 1 feb.

Van daaruit vertrekken we de volgende morgen ri. Kiel voor de veerboot naar Göteborg.

Binnenkort meer.......