Achterstandsgebieden

Tijdens ons recente bezoek aan Kenia zijn we geconfronteerd met een achterstandsgebied, waar de situatie werkelijk mensonterend genoemd moet worden. Wij hebben er geen andere kwalificatie voor kunnen bedenken. Er staan daar langs de weg van Nairobi naar Mombassa, net buiten Athi River, een stel onderkomens "hutten" is nog een te groot woord. Ze zijn gebouwd uit wat stukken hout, roestige golfplaten, stukken plastic en met wat geluk een stuk dekzeil. Ze staan in zwart zand, waarop niets groeit. De school is van karton, zelfs het dak. De kerk heeft zelfs helemaal geen dak. De grond waarop deze onderkomens staan is niet hun eigen grond, ze kunnen dus verjaagd worden, in het ergste geval. Een arts was hier nog nooit geweest. Ze hebben geen water en uiteraard ook geen elektriciteit. Wij zijn daar geweest met een arts van een organisatie "German Docters", een organisatie bemand door vrijwilligers die normaal in de sloppenwijken van Nairobi werken. Jonge artsen, vaak vrouwen zijn daar zes maanden, gepensioneerde artsen voor zes weken. De daar aangetroffen situatie was zo ernstig, dat besloten werd op hun vrije zaterdag met zes artsen daar een dag te gaan werken. Gepland werd om 50 kinderen, die er het slechtste aan toe waren, te onderzoeken en te behandelen. Wat wel te verwachten was: het werden er meer dan 100. Er is de hele dag gewerkt zonder onderbreking voor lunch of koffie. Voor deze plaats is het nodig dat er een gebouwtje komt waarin twee scholen gevestigd kunnen worden met als annex een dokterskamer waar eenmaal in de week een arts een halve dag spreekuur zal houden. Daarvoor moet eerst een stuk grond worden aangekocht, want op grond van een ander kun je niets bouwen. Vervolgens moet er een watervoorziening komen. Helaas is deze slechte grond toch nog zeer prijzig .Voor dit hele plan is ongeveer 30 tot 35 duizend euro nodig. Het kan uiteraard in fasen gerealiseerd worden.