registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

'Lèven en dood' van Frans van Dooren

Omdat ik hem zo hoog heb en dus de aandacht op hem wil vestigen, neem ik hieronder een Brabants sonnet over van Frans van Dooren (6 juli van dit jaar overleden). Het is het laatste gedicht uit zijn cyclus 'De maanden', die in zijn geheel te vinden is op www.cubra.nl . Afgaande op de inhoud zou je zeggen: hij heeft zijn einde voelen naderen.

DECEMBER

Lèven en dood

Geborte en jeugd en aauwerdom en dood
zijn richtingwijzers langs de weg nao 't graf!
Plante verleppe, stene slijten af,
en 't hardste staol vergruist tot roestig schroot.

En niemand, èrm noch rijk en klèn noch groot,
die 't lèvesend nie ziet as un sort straf,
mar ginne koningskroon of bisschopsstaf
helpt oe, wanneer 't zo wijd is, uit den nood.

Gewoon mar afwaachten is 't allerbeste:
un gleske drinke en un hepke ète
en oew bestaon in gin geval verpeste

dur alles uit te tellen en te mète!
Vol zijn van liefde, en dan ten lange leste
di lève, dè zo mooi waor, kalm vergète!