registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Demagogie aan de Dommel

Foto:Rien Valk

Foto:Rien Valk

Kent u Paul Volkers? Vast niet. En toch heeft u hem waarschijnlijk wel degelijk gezien op televisiebeelden uit Steenbergen. Hij was één van de mensen die uit volle borst riepen dat het asielzoekerscentrum beter elders kon worden gevestigd. Inmiddels is het stof wat gedaald en de media nemen wat meer tijd nemen om eens te gaan praten met de betrokkenen. De Volkskrant heeft een artikel geplaatst dat laat zien dat de burgemeester te snel beweerde dat de schreeuwlelijkerds vooral van buiten zijn gemeente kwamen. Het waren wel degelijk echte Steenbergers, die veelal niet eens mordicus tegen de komst van een AZC waren. Hoe kwam het dan toch tot de beelden in de media?

Rustige huisvader in Steenbergen
Volkers is vader van vier kinderen, heeft een baan en snapt best dat vluchtelingen moeten worden opgevangen. Minder blij wordt hij van het idee dat het er meteen 600 zouden moeten zijn, maar goed. Aanvankelijk wilde hij niet naar de avond gaan. En als ie dan toch zou gaan, dan zou ie hooguit een keer boe roepen zo dacht hij vooraf. Maar naarmate de avond vorderde kreeg hij steeds meer het gevoel dat de gemeente weliswaar een inspraakavond hield maar dat eigenlijk alles al rond was. Volkers voelde zich bozer en bozer worden, zo schrijft de Volkskrant. Het was voor Volkers, maar ook voor andere fel protesterende Steenbergers zeker niet de eerste keer dat de gemeente een dergelijke routine toepaste. Hij noemt de door de strot geperste nieuwbouw van een gemeentehuis van zo'n slordige 10 miljoen euro. De herkenbaarheid van de patronen die bewuste avond, maakte dat Volkers dusdanig kwaad werd dat hij achteraf van zijn eigen optreden is geschrokken.

Schijn
Volkers blijkt in Steenbergen bepaald niet de enige te zijn die zich achteraf afvraagt hoe hij zo emotioneel tekeer is kunnen gaan en de verklaring blijkt kinderlijk eenvoudig en bijna voor de hand liggend: de Steenbergse overheid deed er voor de zoveelste keer te weinig aan om de schijn weg te nemen dat het gemeentebesluit al vaststond. Er werd voor de zoveelste keer een 'logische' optelsom gepresenteerd die de Steenbergse burgers voor zoete koek moesten slikken. Maar niet alleen in Steenbergen heeft de bevolking de buik vol van dat politieke spel. Het resultaat is dat veel burgers de kans met beide handen aanpakken om een keer hartgrondig 'Neen!' uit te kramen, met als gevolg dat we nu in een referendum iets met de Oekraïne gaan wegstemmen waarvan we nauwelijks de inhoud of strekking kennen... maar we zijn hoe dan ook tegen, gewoon omdat het kan.

Dat 'Neen!' zeggen, dat is iets wat bij steeds minder (lokale) overheden nog kan. Soms is dat logisch, de bezwaarprocedures zijn af en toe zéér vertragend, maar het is nog altijd beter dan de alternatieve route die zich laat kenmerken door schijn en gemeenteregie waar het 'de feiten' betreft.

Volksmennerij, demagogie of iets anders propaganda-achtigs
Vorige week verscheen een DSE-bijdrage waarin 'Ronlin' de Amerikaanse overheid betichtte van propaganda. Het stuk, en ook het account van de auteur, is inmiddels niet meer terug te vinden. Jammer, want het was een prima aanleiding om ook eens gerichter naar onze eigen Eindhovense overheid te kijken.

De gemeente Eindhoven heeft ook wel een paar voorkeursgedachten voor haar burgers en bezoekers, en die worden maar wat graag geventileerd:

- Brainport is hét toekomstmodel voor Eindhoven en de regio;
- Eindhoven moet het hebben van design, cultuur en kennis;
- Maatschappelijke thema's kunnen en moeten primair aangepakt worden door de overheid in samenwerking met instanties op het gebied van design, cultuur en kennis;
- urban sport is een typische Eindhovense kernsport;
- een film tegen een Eindhovense achtergrond dient 100.000 euro cultuursubsidie ontvangen;
- het Pieter van den Hoogenband is een betaalbaar sportjuweel.

Kunst van het weglaten
Wat we in kern kunnen zien is dat een zeer belangrijke voorwaarde voor overtuigende marketing is, dat je in staat bent om bepaalde dingen vooral níet te noemen. Hoe mooi het ook is dat overheid en instellingen samen problemen aanpakken, de burger raakt steeds verder van het proces verwijderd én uit het zicht. Want nergens kun je vlot teruglezen hoe binnen de 'triple helix' verschillende instellingen en de gemeente het Eindhovens probleem in kwestie interpreteren, aanpakken en menen op te lossen. Daarnaast zijn de beweegredenen vaak niet helder voor burgers omdat zij pas aan het eind van het besluitvormingsproces geconfronteerd worden met een briljant plan of iets wat altijd aldus gepresenteerd wordt. Ook de media moeten het daarmee doen. En dat laatste is vanwege de controlerende rol geen goede zaak.

Hondenbelasting
In regionaal opzicht wordt dit probleem steeds groter wat o.a. komt door de filosofie dat Eindhoven zaken oplost met stakeholders in de regio. De lokale pers is voor informatie afhankelijk van de gemeente, één van die stakeholders. En hoe meer er buiten het zicht van de pers plaatsvindt, hoe minder inzicht ook de burger krijgt. Het is als de aanbellende ambtenaar aan uw voordeur: "Heeft u een hond?" "Nee hoor!", waarna u de ambtenaar uitzwaait en Vlekkie een brokje krijgt omdat hij getraind is in zijn mand te blijven liggen met zijn kaakjes op elkaar.

Vlekkie in het groot
In het groot heeft de gemeente Eindhoven zo'n zelfde kunstje laatst nog getoond. In 2013 heeft de raad de sportambtenaren die verantwoordelijk waren voor de ijsbaanexploitatie een opdracht gegeven: verleid recreatieve schaatsers gerichter en actiever tot een bezoekje. Dat is door de betreffende ambtenaren achter de voordeur vertaald naar: er moet een gecombineerd ijssport/zwemcomplex worden ontworpen en doorgerekend. Vervolgens barstte de ijsbaandiscussie opnieuw los in 2015 en ondanks herhaaldelijk vragen, óók door de raad, bleef men ontkennen dat 'Vlekkie in zijn mand' lag, maar de geruchten waren te specifiek zodat de burgemeester uiteindelijk de plannen voor een nieuw te bouwen ijsbaan aan de raad beschikbaar stelde.

Afkraken en opleuken
De enige manier om in de huidige tijd goodwill bij het publiek te krijgen om bijvoorbeeld tot nieuwbouw van een droom-sportcomplex te komen, is door zo negatief mogelijk reclame te maken over dat wat er al is. Zo vormt schaatsen in de huidige ijssport-accommodatie bijkans een levensgroot risico. De ijsbaan is immers vervallen, verouderd en dient dringend voor miljoenen te worden opgewaardeerd. Het is aantoonbaar flauwekul. Maar de gemiddelde Eindhovense burger kan niet anders dan aannemen dat de gemeente een eerlijk beeld schetst.

Eerste kleurentelevisie
Het is net als met de eerste kleurentelevisies onder de 1000 gulden. De toenmalige sponsor van AZ deed in wit- en bruingoed. Men presenteerde in de folder de eerste kleuren TV voor fl. 999,- De argeloze geïnteresseerde kwam in de zaak, zag een wand vol kleurentoestellen en werd er door de verkoper op geattendeerd dat het toestel van 100 gulden meer wel een íets scherper beeld had. "Verdraaid!", dacht de klant, "...hij heeft gelijk!" om vervolgens volmaakt gerustgesteld met het beste toestel de tent uit te sjouwen. Het klopte, want verdraaid waren alle zenders op het goedkoopste toestel. Precies zover van de correcte frequentie dat het beeld op elk van de zenders nét niet scherp was.

Dat laatste is terug te vinden in dit vermakelijk stukje geschiedenistelevisie: Andere Tijden. AZ, of: Hoe maak je een topclub. Hoe het in Eindhoven verder moet, zal moeten blijken...

Door het ijs gezakt

Uw pleidooi voor het behoud van de ijsbaan mag u best houden, maar in de inleiding over Steenbergen zakt u al door het ijs. U plaatst zich, samen met Wilders, buiten de wet door uw suggestie dat verzet tegen de komst van vluchtelingen gerechtvaardigd kan worden. U zou eens moeten stoppen met het voortzetten van een oorlog die vluchtelingen juist zijn ontvlucht. Wilders kan zijn strafproces niet langer ontlopen en hij voelt als politicus donders goed aan dat hij ditmaal gaat verliezen.
Als u op zo'n manier een basis wilt leggen voor een argumentatie tot behoud van de ijsbaan, dan zou ik de stekker er meteen uit trekken. En hierin word ik denk ik, voor de verandering, gesteund door een meerderheid in de gemeenteraad.

Lezen is een kunst, begrijpend lezen een vaardigheid

Dank voor uw reactie. Ik hoop dat u het nog eens wilt lezen, mijn stukkie. U zult dan zien dat ik geenszins een oordeel vel over de komst van welk AZC dan ook. Met mijn betoog pleit ik voor meer transparantie opdat de burger kan nagaan of hij zich terecht vertegenwoordigd waant door zijn/haar betrouwbare overheid. Het ging bij de heer Volkers fout, zoals hij dat ook zelf noemt, doordat zijn emoties het wonnen van de rede. Die emoties hadden alles te maken met opnieuw de schijn van een gelopen koers en níet met de komst van een AZC an sich. Vertaald naar de Eindhovense situatie uit mijn betoog: er is door de gemeente respectievelijk uit het niets een Sportvisie gepresenteerd waarin voor de ijsbaan geen plek meer bleek. Zelfs het eigen personeel was daarvan niet op de hoogte. Vervolgens is een veelvoud aan blunders en lijken uit kasten te zien geweest maar zonder verbetering in de communicatie door de wethouder en mét een (in stilte) veranderde taakstelling voor een 'regiegroep'. Die laatste is door de wethouder oorspronkelijk belast met het in kaart brengen van de mogelijkheden om de opbrengsten van het bestaande ijsbaancomplex te vergroten. Nu we wat verder in de tijd zijn, blijken de wijze heren zich in een paar maanden tijd ook te moeten uitlaten over Genneper Parken als geheel en sport in Eindhoven in de volle breedte. Dat ontdek je als burger doordat je verder leest dan je neus lang is, maar naar het waarom blijft het gissen. Het zijn dat soort zaken die je als betrokken burger bijkans gék maken. Volkers c.s. hebben dingen geschreeuwd die ik nooit hoop uit te slaan. Uw interpretatie van mijn verhaal laat ik dan ook volledig voor uw rekening.

Nat pak?

In dit geval is de heer van Kessel voor mij door het ijs gezakt. Ik lees nergens een suggestie dat men zich moet verzetten tegen de komst van vluchtelingen. Wel lees ik een pleidooi voor het oprecht rekening houden met de wensen van de burgers en inwoners in plaats van een schijnvertoning waarbij het eigenlijk al van te voren vast staat wat de gemeente wil en zal gaan doen.

Maar dat past de heer van Kessel kennelijk wel, ook hij wil absoluut geen rekening houden met de burgers en inwoners hij en hij alleen weet wat goed voor ons is. Zoals bij omroep Brabant als je hier op klikt: 'Niks te maken met wat mensen willen' nog eens na te lezen is.