registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Hysterische reacties rondom vliegramp Oekraïne

De ramp met vlucht MH17 is afschuwelijk, maar afschuwelijk is ook de tendentieuze en soms hysterische berichtgeving in de media, onder andere in het ED van maandag 21 juli. In de koppen termen als ‘gesol met lichamen’ en ‘wereld verbijsterd’. En in de teksten werden de ter plaatse werkzame Oekraïners afgeschilderd als onmensen, botte bruten die elk gevoel voor menselijkheid misten. Impliciet was daarbij de zelfgenoegzame boodschap: wij, ja wij zouden het heel wat beter gedaan hebben! Maar wat hebben we gezien en voor welke opgave stonden de ter plaatse aanwezige militairen en hulpverleners?
Wat we gezien hebben is dat mannen in donkere kledij bodybags door de velden droegen en dat er zwarte bodybags in de bermen gelegd waren. Dat was geen gesol, dat was gewoon zwaar gesjouw en zeer onaangenaam werk, dat ernstig en niet respectloos gedaan werd. Veel lichamen en lichaamsdelen werden daarna per vrachtauto naar een verzamelplaats vervoerd en in enkele gekoelde treinwagons geladen. De vraag is: was er in dat afgelegen en niet zeer welvarende gebied meer mogelijk? Inmiddels hebben Nederlandse waarnemers ter plaatse bericht dat er naar hun indruk met de lichamen zorgvuldig is gehandeld.
Volgens sommige journalisten is er ook ‘gegraaid’ in gevonden koffers. Zou het niet kunnen zijn dat die opengemaakt zijn om paspoorten of andere identificatiehulpmiddelen te vinden? Had dat achterwege moeten blijven?
In het westen heeft men ook aanstoot genomen aan een militair die een pop opraapte en aan omstanders toonde. Was dat respectloos? Wie goed gekeken heeft zag dat de man daarna de pop neerlegde en een groot kruis sloeg. Het was duidelijk dat hij wilde laten zien welk verschrikkelijk drama zich hier voltrokken had. Hij deed niets anders dan Caroline van den Heuvel, die enkele dagen daarna een kinderschriftje omhoog hield. Ook daarop waren de reacties in de media overtrokken en lichtelijk hysterisch.

De opgave waarvoor de plaatselijke hulpverleners stonden - en staan – is het doorzoeken van een gebied, naar schatting zo groot als de oppervlakte van Eindhoven, grotendeels begroeid met granen, bomen en struiken en doorgroefd met kuilen en sloten. Hoeveel mensen – ook nog eens terdege geïnstrueerd – heb je nodig om in korte tijd zo’n taak goed uit te voeren?
Bovendien heeft men te maken met tegenstrijdige opdrachten: enerzijds wordt verwacht dat men dat enorme terrein met alle neergestorte materialen onaangeroerd laat liggen om een objectief onderzoek naar de oorzaak van de ramp niet onmogelijk te maken, anderzijds wordt geëist – en is het ook noodzakelijk - dat de lichamen en de bezittingen van de slachtoffers zo snel mogelijk verzameld, droog en/of gekoeld bewaard en aan de nabestaanden teruggegeven worden.
Daarbij wordt de afhandeling nog bemoeilijkt door het politieke steekspel en de oorlogsstemming waarin dit alles zich afspeelt en die de sfeer en de berichtgeving verpesten. Zo noteerde de correspondent van het ED uit de mond van een zekere Igor, lid of sympathisant van de separatisten, dat het Oekraiënse leger dit ‘natuurlijk’ op zijn geweten heeft. Hij noemde deze beschuldiging vervolgens ‘misselijkmakend’. Hoezo? Zijn de in het westen alom gehoorde beschuldigingen aan het adres van de separatisten dan minder misselijkmakend? Wist de correspondent dan zeker wie het gedaan heeft? Wie dinsdagavond 22 juli gekeken heeft naar Nieuwsuur weet dat verschillende verklaringen mogelijk zijn.

Op dit punt moet ik tot nu toe de houding van de Nederlandse regering prijzen: eerst, met verstand en wijsheid, zorgen voor de repatriëring van de slachtoffers en de schuldigen pas aanklagen, nadat zij met onomstotelijk bewijs gevonden zijn. Voor dat laatste lijkt mij trouwens het – onder ede - horen van diverse commandanten van de Oekraïense en separatistische luchtafweer een van de belangrijkste en urgentste zaken.
Of dat er ooit van zal komen is echter twijfelachtig. Want inmiddels is, onder aanvoering van de Britse premier Cameron, de vijandigheid jegens de separatisten en Rusland al weer zo ver opgevoerd, dat gevreesd moet worden dat hun vertrouwen in een objectief internationaal onderzoek en hun bereidheid om daaraan mee te werken snel zullen slinken. Het enige woord dat nu alle dagen door onze ether zoemt is 'sancties'.
Het lijkt wel alsof Rusland het nieuwe Nazi-Duitsland is en dat ook de recente herdenkingen van wat er in 1914 gebeurde al lang weer weggestopt zijn.

Hysterische reacties rondom vliegramp Oekraine

Goed verwoord, kan ik me alleen maar bij aansluiten!.

Applaus voor de doden???

Ik erger en verwonder mij, dat er, bij het wegrijden van de lijkwagens, geapplaudisseerd wordt. Ook bij het aankomen bij de kazerne wordt door het publiek, dat aan de kant staat, geapplaudisseerd.
Wat is dit voor raar gedrag? Is stilte niet meer respectvol? Dacht het toch wel.
Ellen

Separartisten naar Rusland

Indien Poetin de Krim niet had bezet, waren de Russische mensen uit het oosten van de Oekraïne niet in opstand gekomen en was deze ramp niet gebeurd.
Als die pro-Russische mensen uit het oosten van Oekraïne gewoon in Rusland waren gaan wonen (Poetin zou ze huis en haard kunnen aanbieden), dan zijn dit soort problemen ook van de wereld.
Maar zo simpel zou het wel niet zijn, waarschijnlijk.
Maar nu maken ze vele mensen, ook in het oosten van de Oekraïne, doodongelukkig. Wat eerst een gewone mijnwerker was is nu een "commandant", die denkt het voor het zeggen te hebben. Volgens mij willen ze helemaal niet in Rusland wonen, maar willen ze zelf de macht over een gebied.
Ellen

Geweld krijgt steeds vaker de voorkeur boven een stemming

Zo simpel zal het inderdaad niet zijn. Oekraïne bevat een groot aantal Russisch sprekende en voelende mensen en dat zijn geen immigranten die daar pas binnengekomen zijn, maar gewoon een deel van de vaste bevolking. Van die mensen kun je niet verlangen dat ze huis en haard verlaten en opeens de Russische grens gaan oversteken.
Probleem is, dat ze het in groten getale niet eens zijn met de machtswisseling die in Kiev heeft plaatsgehad. En hun fout is dat ze hun gelijk met wapens hebben willen afdwingen; daardoor is de OekraIense regering hun vijand geworden. En die heeft gemeend ook de wapens te moeten opnemen en de rebellie met militair geweld te moeten onderdrukken.

We zien tegenwoordig helaas steeds vaker dat politieke meningsverschillen niet meer op parlementaire (door een stemming in de volksvertegenwoordiging) maar op militaire wijze beslist worden: Syrie is daarvan ook een treffend voorbeeld. En zowel in Syrië als in Oekraïne zijn veel vredelievende en neutrale burgers daarvan het slachtoffer.

Overigens ben ik, uitgaande van het recht op zelfbeschikking (het democratische beginsel) van mening, dat ieder volk of landsdeel het recht heeft om zelf door een stemming te beslissen of het bij een bepaald land wil horen of op eigen benen wil staan. Zo hebben ook wij ons in de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) afgesplitst van het koninkrijk Spanje en heeft België zich in 1830-1839 afgesplitst van het koninkrijk der Nederlanden. En, verdorie, in beide gevallen ging het op dezelfde manier als nu in Oost-Oekraïne: met een gewapende opstand. Laten we dus voorzichtig zijn met het veroordelen van de separatisten; we hebben een berg boter op ons hoofd!

Ten slotte de Krim. Poetin is wat te haastig geweest, maar ALS de Oekraïense regering daar een volksstemming had toegestaan - wat ze dus had behoren te doen - denk ik dat een overgrote meerderheid had gekozen voor aansluiting bij Rusland. Zowat alle reportages die we vanuit de Krim gezien hebben vóórdat het Russische leger binnentrok lieten mensen zien die hun afkeer van de nieuwe regering in Kiev en hun Russische gezindheid niet onder stoelen of banken staken. Natuurlijk speelden Russische belangen ook een rol, maar Poetin is in de Krim allesbehalve op verzet gestuit. De verhalen over 'landjepik' door Poetin, die hier van het tv-scherm spatten, moet je dus met een flinke korrel zout nemen.