registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Zonder respect voor de Tien Geboden wacht ons een sombere toekomst

/~nieuws/pics/10geb.jpg

Sorry dat ik de laatste tijd veel 'preek', maar daar is een reden voor: ik ben verontrust.
In het actualiteitenprogramma EenVandaag zaten vandaag niet minder dan drie onderwerpen waarin hetzelfde probleem aan de orde kwam: geen erkenning en eerbiediging van andermans recht op leven.
Eerste onderwerp: In Irak worden momenteel verkiezingen gehouden, maar naar verwachting zullen de bloedige aanslagen er niet door eindigen. Als reden werd genoemd: het feit dat Sjiieten en Soennieten lijnrecht tegenover elkaar staan. Tweede zaak: Volkert van der G. komt dezer dagen vervroegd en onder voorwaarden vrij, tot verbazing en onbegrip bij velen. Derde item: in de VS is een nieuw ‘spel’ populair aan het worden: het met één klap knock-out slaan van toevallige, nietsvermoedende voorbijgangers, waarbij in sommige gevallen zelfs de dood het gevolg is.
Als eenvoudige burger stel ik dan één diagnose: het vijfde van de Tien Geboden – ‘Gij zult niet doden’ – wordt door teveel mensen niet aangehangen. Wellicht zijn zij er niet mee opgevoed, misschien hebben zij er zelfs nog nooit van gehoord. In ieder geval is het geen leidraad voor hun leven geworden.
Toch is aanvaarding van het ‘Gij zult niet doden’ - net als 'Gij zult niet stelen' en andere geboden - één van de voorwaarden voor een vreedzame, leefbare samenleving. Tegenover elkaar staan in levensbeschouwing of maatschappijopvatting is in Irak voor sommigen een reden om mensen van de tegenpartij door een bom de lucht in te laten vliegen. Als bij ons socialisten en liberalen, of protestanten en katholieken, of veehouders en dierenactivisten - groepen die qua denkbeelden in veel opzichten ook lijnrecht tegenover elkaar staan – niet geremd werden door hun respect voor het Vijfde Gebod, maar aan hun principes ‘Irakese’ consequenties zouden verbinden, hadden ook wij te maken met bomaanslagen en onvoorspelbare moordpartijen. Volkert van der G. heeft in zijn kritiek op Pim Fortuyn een rechtvaardiging gevonden om hem te vermoorden, maar is daarmee duidelijk over een bij ons algemeen aanvaarde grens gegaan; zozeer zelfs dat velen moeite hebben met het feit dat hij zijn straf niet helemaal hoeft uit te zitten. En het knock-outspel in de VS bewijst opnieuw dat vrede en individuele veiligheid gevaar lopen als het vijfde van de Tien Geboden onbekend is of voor sommigen geen betekenis meer heeft.

Er moet dus dringend een campagne komen om de Tien Geboden in de harten van de mensen ingeprent te krijgen. Zo niet, dan zullen we steeds meer door de wet van de jungle geregeerd worden. De onverwachte en moedwillig toegebrachte dood door geweld zal dan ook in onze samenleving een gewoon verschijnsel worden.

10 geboden

Daar is wel iets voor te zeggen om respect bij te brengen maar dan toch niet meer onder het gezag van de kerk. De 'kerk' is geschiedenis aan het worden mede ook door wat er zich allemaal heeft afgespeeld en wij leven nu in een andere tijd.

Het gaat mij niet om het gezag van de kerk

Begrijpelijk dat de gedachte bij u opkomt, maar ik heb de kerk er buiten gelaten. Als het zonder kerk kan: prima. Maar welke 'club' buiten de kerken maakt er werk van? Niet de vis-, de zwem-, de bridge- of de motorclub, al gelden daar zeker wel gedragscodes. Onze overheid dan?
Ja, onze onze overheid verbiedt middels haar wetten het benadelen, beschadigen en zeker het doden van medemensen, ze beschermt dus tot op zekere hoogte het leven. Maar eerbied voor de wet en angst voor de gevolgen van wetsovertreding is weinig inspirerend en weerhoudt velen niet van de misdaad.
Een innerlijk normbesef, de wil om anderen geen kwaad te doen, een remmend geweten is nodig om een prettige samenleving te scheppen. En dat kan de overheid ons over het algemeen niet bijbrengen, omdat a) de staat vele, soms tegengestelde stromingen herbergt, en b) de meeste mensen haar geen geloofwaardige zedenmeester vinden; ze kennen de staat - en de politici die haar besturen - geen geestelijk en moreel gezag toe.
Personen kunnen er soms wel toe doen. Van een opvoeder, een rechter, een leraar - die zelf dan natuurlijk van onbesproken gedrag moeten zijn - wordt een moreel appèl soms nog wel geaccepteerd. En onder dezelfde voorwaarde misschien ook nog wel van een geestelijke: een priester, dominee of imam. Maar dan komt de vraag: waar halen die hun normbesef en hun gezag vandaan?