registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Elections municipales

/~ancientgolf/pics/geertbinb.jpg

Ook in Frankrijk worden er deze week gemeenteraadsverkiezingen gehouden. Bij deze verkiezingen (her)kies je voor een periode van 5 jaar een nieuwe (of oude) burgemeester en alle leden van de gemeenteraad. Dit gebeurt dus in alle 36.000 steden en dorpen van Frankrijk.
Ook wij van de Europese Unie zijn gerechtigd aan deze verkiezingen deel te nemen. Je moet je daarvoor wel inschrijven in het kiesregister.
Als de huidige burgemeester in is voor een nieuwe termijn, stelt hij meteen de dorpsraad samen met wie hij die periode aan het werk wil en maakt dit kenbaar. Iedereen die dat wil, wij als allochtonen dus ook, kunnen alleen of met een eigen voorgestelde dorpsraad aan de verkiezingen deel nemen. Veel liefhebbers voor de functie van maire (burgemeester) zijn er meestal niet, afgezien van de steden natuurlijk. In de duizenden dorpen vervullen de burgemeesters deze functie naast hun normale werk als boer, bakker of leraar. De vergoeding is minimaal, daarvoor hoef je het dus echt niet te doen. Je moet hart hebben voor je dorp of plezier hebben in het regelen van vele kleine zaken die voor je dorpsgenoten heel groot kunnen zijn.

/~nieuws/pics/Franseverk.jpg

De verkiezingen kunnen over twee zondagen lopen. De eerste keer kun je een keuze maken uit alle aangemelde kandidaten. Daarvoor liggen er op een tafel stapels lijstjes met de namen van de burgemeesterskandidaten, al of niet vergezeld met een lijst van voorgestelde dorpsraadleden. Van elk stapeltje neem je een exemplaar en verdwijnt ermee achter het gordijntje. In een blauw envelopje stop je het briefje van de burgemeester van je voorkeur. De dorpslijst kun je aanpassen naar eigen wens door namen door te strepen en toe te voegen. De eventueel aangepaste lijst verdwijnt dan in de glazen urn die iedere nieuwe envelop op de teller registreert. Je (her)kiest dus niet alleen de burgemeester maar ook de dorpsraad, bestaande uit elf vrouwen/mannen.
Haalt een burgemeesterskandidaat bij deze eerste ronde 50% van de stemmen of meer, dan is het feest voorbij en kunnen we weer terug tot de orde van de dag. Is er geen meerderheid voor een van de kandidaten tot wordt er de volgende zondag opnieuw gestemd tussen de twee kandidaten met de hoogste scores van de eerste stemming.

In ons dorp bleef alles bij het oude, zij het na een uiterst korte maar hevige verkiezingsstrijd. Onverwachts kregen wij een uitnodiging voor een verkiezingsbijeenkomst bij ons in de straat in herberg ‘Lou Metché’. Blijkt er opeens een nieuwe groepering te zijn die de degens wenste te kruisen met de huidige maire, Guy Bouchard, en zijn conseil communal (gemeenteraad). Hoofdpunten waren: de rotzooi bij de afvalbakken, een op nepotisme aangestelde nieuwe kantonnier zonder rijbewijs en het eigenzinnige optreden van de burgemeester, onder andere betreffende de plannen voor de bouw van een bejaardendorp bij het dorp en het indirect weigeren de salle des fêtes (dorpshuis) beschikbaar te stellen aan de nieuwe partij.
Het was een geanimeerde bijeenkomst van een dertigtal dorpelingen, inclusief de elf
potentiële dorpsraadsleden. Af en toe kwam de oude Franse revolutiegeest weer boven: iedereen heeft het recht om te spreken maar niemand heeft de plicht te luisteren. Op zo`n moment haak ik af en geniet van het kakelende kippenhok.
Jammer dat de concurrentie zo laat in beeld kwam, maar toch, eventjes een beetje verkiezingskoorts is mooi meegenomen.

Zondagochtend natuurlijk ‘aux urnes’ (naar de stembus) in de salle des fêtes. Een tafel met kiesleden en de maire staande bij de stembus. Kussen van de maire voor Saar en een handdruk voor mij.
Het is een heel gedoe en getel in dat hokje voordat je je keuzes gemaakt hebt van de maire en van de elf dorpsraadsleden. Als het gelukt is, het hele zwikje in de envelop gefrommeld en dan, zoals we zo vaak op de téleviseur hebben gezien, onder het toeziend oog van de burgemeester, de enveloppe in de doorzichtige urn laten glijden. Na wederom gekus en handen schudden hadden wij onze democratische plicht gedaan. Er waren nog een Belgisch stel en een Portugees die als allochtonen kwamen stemmen. Enkele andere Nederlanders en ook de Engelsen in ons dorp lieten het afweten. De vele Zwitsers die hier wonen hebben geen stemrecht omdat dat recht is voorbehouden aan EU-inwoners. Om 18.00 uur gaat de urn dicht en begint het tellen. Iedere burger van het dorp heeft het recht bij de telling aanwezig te zijn en indien nodig met het glas in de hand controle uit te oefenen.
Gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk is de meest pure vorm van democratie.

De burgemeester met zijn team won al in de eerste ronde met 69% van de stemmen. Dus volgende week zondag voor ons geen tweede ronde, geen vlugschriften, geen verhitte discussies, niks: alles blijft zoals het was.
Commentaar van de hier geboren en getogen dorpelingen: “Op die nieuwe lijsten staan er geen van ons, allemaal vreemden, mensen die je niet kent. Daar ga je toch niet op stemmen. En zo is het toch goed!”
Bij de vele duizenden kleine gemeentes spelen politieke partijen geen rol. Ik zou niet weten of Guy links of rechts is. Ik weet wel dat hij de dorpeling en niet de politiek centraal stelt.

/~nieuws/pics/Franseverk2.jpg

www.ancientgolf.dse.nl

De Franse gemeenteraadsverkiezingen

Leuk dit inzicht in de Franse verkiezingen! De gemeenteraad in de kleinere dorpen staat dicht bij de bewoners lijkt mij. Of dat in Brabant ook het geval is vraag ik me af vermoedelijk hebben wij geen dorpen meer van minder dan 1000 bewoners met een eigen gemeenteraad. Hier op ons dichtbevolkte oppervlak heeft de concentratie en samenvoeging of annexatie toegeslagen.

Neemt de sousprefecture of prefecture de taken waar die hier door de gemeente zelf uitgevoerd worden, zoals de bijstandsuitkering, paspoort en rijbewijs?

gemeenteraadsverkiezingen Frankrijk en België elke zes jaar

Ik vind op op internet een periode van zes jaar, net als in België. De Europese Verkiezingen zijn elke vijf jaar. www.interieur.gouv.fr/Elections/Les-elections-en-France/Les-differentes-elections

Daar wordt vast weinig over de schutting gegooid

Dit interessante verhaal geeft een goede kijk in de keukentjes van de Franse plattelandsdemocratie. Die zien er, naar mijn idee, nog ongeveer net zo uit als kort na de Franse revolutie. In ieder geval zeer kleinschalig.
Daar wordt ook vast en zeker weinig vanuit Parijs over de gemeenteschutting gegooid: de hoofdzaken worden in het zoete Frankrijk nog altijd uniform en centralistisch door de nationale regering geregeld; en naar ik aanneem ook betaald(?).