registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

(Jeugd) Herinneringen aan Eindhoven - 12 'De Niet-Verdiener'

/~jozefbloks/images/jozef-2b.jpg

Ik ben geboren in de tijd van de eenverdiener. Mijn vader werkte de hele week bij Philips (toen ook nog op zaterdag) en in ruil voor wat zakgeld droeg hij braaf zijn loonzakje aan mijn moeder af. En zij stond braaf voor het aanrecht (tot dan toe een van haar weinige rechten).
Maar eind jaren ’60 ontstond de feministische groep Dolle Mina die gelijke rechten wilden voor man en vrouw. Nou…, ze kregen hun zin en voila: de tweeverdiener zag het levenslicht, en dat kwam ‘de overheid’ mooi uit (in Amerika bestond dit verschijnsel al lang, en daar was volgens mij geen Mina aan te pas gekomen, maar goed…)!

En nu schrijft Gouddelver (Lau Kanen) op 18 november jl. een artikel met de titel: Terug naar de eenverdiener. Tja, dat is even schrikken, maar het is wel een verhaal waar geen speld is tussen te krijgen! En ik vrees dat we nog veel verder teruggaan. Dat we in snel tempo terug naar de Middeleeuwen worden getorpedeerd. Maar dan wel een soort van Middeleeuwen waar de rijken in overkoepelde schone Hightech-steden wonen en daarbuiten in het vervuilde niemandsland wonen in kartonnen dozen en onder stukken plastic; de armen, de ouderen, de zieken…, kortom ‘de niet-verdieners’.

Ik moet er van terugdenken aan mijn jeugd, aan Wim Sonneveld. En daar gaan deze verhaaltjes toch over. Ja, toch! Ze gaan over de koude winters van weerman Gerrit Goosen – over het Eindhovens Kanaal dat helemaal was dichtgevroren (ik was een jaar of zes), over een tijd met weinig speelgoed, over de oude fiets van mijn grote broer die mijn vader opknapte, vervolgens opnieuw schilderde en er met een brandende oude krant vlammende effecten aangaf – en met Sinterklaas stond er voor mij een gloednieuwe fiets in de gang. Hoort wie klopt daar kinderen.

Over de tijd dat Zwarte Piet nog echt met zijn roe sloeg, en ik herinner mij dat ik eens (in een café aan de Strijpsestraat) bij Sinterklaas op schoot moest komen zitten. En terwijl de goed heilig man in zijn grote boek bladerde keek ik angstig naar hem op, want in dat boek stond alles over mij: niet alleen alle goede dingen die ik gedaan had, maar misschien ook wel de stoute dingen en owee…, dan werd je in een zak gestopt en mee naar Spanje genomen. En daar moest je dan iedere dag in de pepernotenmijnen werken.
Och, ik heb goede herinneringen aan mijn jeugd.
Maar ja, ik was een kind en wist niet beter, dan dat het nooit voorbij zou gaan (W.S.).

Bedankt voor het lezen.

Jozef Bloks op YouTube. Iedere week een nieuw filmpje van 'The Royal Hat Watcher' waarin zijn vrouw - de hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn - vertelt over mode, exposities, leuke anekdotes uit haar leven en nog veel meer!

/~jozefbloks/images/Hats 01 red.jpg


In dit filmpje: dames met hoeden, gefotografeerd in Antwerpen tijdens haar programma 'High Tea en Hoeden Passen'.

Dus zeker even kijken op: http://www.youtube.com/watch?v=e3HiDiVxZpw

Na 172 verhaaltjes (Nieuws met een glimlach) op www.jozefbloks.blogspot.nl en 24 op www.dse.nl is het tijd voor iets nieuws.
Vanaf nu dus iedere week een nieuwe (Jeugd) Herinnering.
Voor meer info over schrijvend kunstenaar Jozef Bloks, kijk ook eens op www.jozefbloks.dse.nl