registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

De kleine Napoléon

/~ancientgolf/pics/geertbinb.jpg

Nu de mediadruk over het mogelijk ingrijpen van het Franse en Amerikaanse leger in Syrië is afgenomen, komt er allerhande informatie vrij over wat er zich binnenskamers met Hollande in de hoofdrol heeft afgespeeld tijdens de laatste dagen van augustus.

Op 31 augustus stond een aantal mirages (gevechtsvliegtuigen) startklaar om raketinstallaties en commandoposten van het 4de Syrische leger te bombarderen. De actie zou ’s nachts om 03.00 uur worden uitgevoerd wanneer Syrië nog in diepe rust zou verkeren. Binnen drie uren zou het akkefietje geklaard zijn. Het wachten was alleen nog op het startsein van collega-president Obama.

Bij Hollande was geen enkele twijfel over de noodzaak van het ingrijpen. Het Franse volk was in meerderheid (65%) tegen ingrijpen van het Franse leger in de Syrische godsdienstoorlog.
Om te voorkomen dat de Fransen de indruk zouden krijgen dat Frankrijk aan het handje van de Amerikanen zou meelopen, werden de Franse bewijzen van het gebruik van gas door het Syrische leger op onschuldige burgers doelbewust gelekt naar de media.

Het telefoontje van Obama waar iedereen in Parijs op zat te wachten, bracht helaas (voor Hollande) niet het ‘Go’- maar het ‘No go’-bericht uit Amerika. Obama wilde eerst nog het Amerikaanse Congres in de besluitvorming betrekken.
Hollande was verbijsterd en probeerde uit alle macht Obama te overtuigen om terug te komen op zijn beslissing. Helaas. Het betekende het einde van Hollande’s militaire plannen voor Syrië.

Waarom was Hollande zo gebrand op een militair optreden in Syrië? Hij is absoluut overtuigd van de juistheid van zijn beslissing om Bachar el-Assad te straffen voor zijn oorlogsmisdaden, met of zonder toestemming van de Veiligheidsraad en zonder steun van de Franse bevolking en het Parlement.
Maar er speelt meer. Hij zou gezegd hebben in een interview met de pers dat zijn land weer mee moet tellen in de wereld. Zijn premier ministre, Jean-Marc Ayrault, stelde in het parlement dat een confrontatie met de Syriërs zou bijdragen aan de ‘grandeur’ van La France, zoals dat ook al het geval was met het ingrijpen in Malie enkele maanden geleden.

Tot nog toe doet het Hollande in de ogen van de Fransen niet veel goeds: ‘een oorlogszuchtige kleine Napoleon’ maar zonder de capaciteiten van de grote Napoléon. Hij staat in de maandelijkse enquête over de populariteit van de Franse politici in het weekblad ‘Nouvel Observateur’ op de 26ste plaats.
Persoonlijk ben ik van mening dat Monsieur le President zich eens intensief moet gaan bemoeien met Frankrijk zelf, in plaats van te proberen de grote bink in de wereld uit te hangen.

/~ancientgolf/pics/92oorlogszuchtig.jpg

www.ancientgolf.dse.nl

Waarom hem dan toch gekozen?

Op de eerste plaats valt het me zwaar tegen dat Hollande, die toch een sociaaldemocraat heet te zijn en dus - volgens mijn denkbeelden over sociaaldemocratie - geen rechtse houwdegen, tegen de wens van het volk in zo graag oorlog wilde voeren. Maar op de tweede plaats vraag ik me af, waarom een meerderheid van de Fransen hem toch als president gekozen heeft. Was dat alleen omdat ze Sarkozy nog erger vonden?

De kleine Napoleon

De tijd dat de zgn. sociaal democratische politici echte socialisten waren is toch allang voorbij. Het 'Rode Pluche', macht en aanzien zijn ook bij hen inmiddels veel belangrijker en niet alleen in Frankrijk.
Fransen (52%) kozen voor Hollande omdat hij hen gouden bergen beloofde. Sarkozy maakte zich sterk voor o.a. harder, beter en langer werken om het land uit het slop te halen. Nu daar houden de meeste Fransen en hun vakbonden niet zo van, ook niet in tijden van crisis. Onderzoeken wijzen uit dat de meerderheid van de Fransen Hollande vandaag nog zouden willen inruilen Sarko. Trop tard.
p.s. Ook Sarkozy hield wel van een robbertje oorlog voeren, zie Libya.