registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

(Jeugd) Herinneringen aan Eindhoven - 05 'EEN WIT LAKEN OP DE SINT ANTONIUSSTRAAT'

/~jozefbloks/images/jozef-2b.jpg

Het was op een woensdag en het zal rond een uur of vijf 's middags zijn geweest. Voor veel Eindhovenaren zat er weer een werkdag op. De poorten van de Philips fabrieken spuwden een lange rij mensen uit. Het was druk op de weg, het was spitsuur. Duizenden arbeiders haastten zich fietsend naar huis. Het was herfst, het was koud en het miezerde een beetje. De straatlantaarns waren al aan.

Ik was een jaar of zes en was te voet op weg naar huis.
In mijn hand had ik een grote papieren zak vol met donkerbruine glanzende kastanjes. Grote en kleine. Er zaten een aantal hele mooie bij. Ik had ze geraapt onder een grote kastanjeboom die aan de Willemstraat stond - ter hoogte van waar toen een oude spoorlijn ophield. Ik ging daar vaker kastanjes rapen en thuis had ik er al een heleboel. Met luciferhoutjes (die ik erin stak) maakte ik er een soort van Michelinmannetjes van, waar ik dan poppenkast mee speelde. Ja, ik hield mijzelf wel zoet, ik verveelde mij zelden.

Een dame op een fiets stak een tiental meters voor mij het kruispunt bij de Sint Antoniusstraat (vlakbij de Steentjeskerk) over. De chauffeur van een grote vrachtwagen die rechtsaf sloeg zag haar niet. Vervolgens hoorde ik het geluid van krakend metaal, en een gemoorde kreet. De fietser werd vermalen onder de zware wielen van de vrachtwagen.
Toen ik dichterbij kwam zag ik een verwrongen fiets en een omgekiepte boodschappentas op de weg liggen. Een paar meter verderop lag het lichaam van de vrouw omringd door appelen en peren, een pak waspoeder en een kapotte melkfles.
Haar hoofd was veranderd in een plak donkerrode smurrie. Een stilleven in een grote plas met bloed. Wel een vreemd gezicht, zo vond ik toen. Toegesnelde omstanders gooiden er even later een wit laken overheen.

Zo'n ongeluk gebeurt in een flits, maar ik had het duidelijk allemaal zien gebeuren. Het engste vond ik nog dat witte laken.
Fietsende mensen reden voorbij en keken om. Ik hoorde ze tegen elkaar praten. Wat zou daar gebeurd zijn? Wat ligt er onder dat witte laken? Ze fietsten maar snel door.
Nog jarenlang is het beeld van dat witte laken, dat daar zo luguber op de straatkeien lag, mij blijven achtervolgen want ik wist dat er een dame onder lag. Een dame zonder hoofd!

Ja, ik heb zo een zak vol herinneringen.

Volgende week meer!

Kijk ook eens naar filmpjes van Jozef Bloks op YouTube. Iedere week een nieuwe aflevering van 'The Royal Hat Watcher' waarin zijn vrouw - de hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn - vertelt over mode, exposities, leuke anekdotes uit haar leven en nog veel meer!

/~jozefbloks/images/De-Professor.jpg


Afbeelding: Jozef Bloks als de Professor in The Royal Hat Watcher, uit de aflevering 'Caroline en de Professor'
Klik hier voor de film http://www.youtube.com/watch?v=t2-dZLCnFIE

Na 172 verhaaltjes op www.jozefbloks.blogspot.nl en 24 op www.dse.nl is het tijd voor iets nieuws. Vanaf nu dus iedere week een nieuwe (Jeugd) Herinnering.
Voor meer info over schrijvend kunstenaar Jozef Bloks, kijk ook eens op www.jozefbloks.dse.nl