registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

(Jeugd) Herinneringen aan Eindhoven - 02 'BLONDE KRULLEN'

/~jozefbloks/images/jozef-2b.jpg

De eerste vier jaren van mijn leven knipte er niemand mijn haren. Ik had een oudere broer en mijn moeder wilde er graag een meisje bij... En dus, liet ze mijn krullen maar groeien en groeien. Ik was een peuter met een weelderige bos blonde krullen en iedereen dacht dat ik een meisje was.

Op een dag moest ik naar de kleuterschool (aan de Gagelstraat), waar van die enge nonnen de scepter zwaaiden. De jongetjes op school lachten mij uit en trokken aan mijn mooie, blonde lange haren. Huilend kwam ik thuis. ‘Ik wil een jongetje zijn..., ik wil een jongetje zijn!’ riep ik met tranen in mijn ogen.
Mijn moeder wist dat ze fout zat. Ik was geen meisje, maar een gezonde kleuter met een leuter (rijmt wel aardig). En ze pakte een enorme (botte) heggenschaar en knipte, met één snip, al mijn blonde krullen eraf.
Nou..., dat vond ik eigenlijk ook wel erg veel van het ene in het andere uiterste. Zo ben je een meisje en zo ben je weer een kale kleuter met een...
Daarna scholden ze mij op school uit voor; kale biljartbal; blote billenkop; lelijke deurknop enzovoorts. Het is blijkbaar ook nooit goed.

Tot mijn zesde jaar snoeide mijn moeder mijn haar - zo af en toe - wat met die botte heggenschaar bij.

Toen ik zeven werd (ik heb wat met het getal zeven), moest ik met mijn vader mee naar een echte kapper. Dat werd dus mijn eerste professionele knipbeurt! De kapper was zo'n dikke man met zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd. Ik moest in een veel te grote kappersstoel gaan zitten en hij knoopte een lakentje om mijn nek, dat hij veel te strak vastmaakte. Ik liep blauw aan en werd bijna op mijn zevende door een enge dikke kapper vermoord.
In plaats van te vragen of ik mijn hoofd iets naar links of naar rechts wilde draaien, duwde hij telkens hardhandig mijn kop opzij. Met een tondeuse schoor hij rauw mijn nek uit.
En ik vreesde voor mijn oren, toen hij met een eng messcherp schaartje mij vliegensvlug aan alle kanten begon te snippen.
Die man hield duidelijk niet van kinderen. Plotseling rukte hij het lakentje ruw van mij af en zei met een brommende stem: ‘Klaar!’ Het resultaat was Bebop.
Nou, dat had ik ook zelf kunnen doen.

Vier weken later zou ik alleen naar die kapper gaan. Dus mooi niet! Een vriendin van mijn moeder (tante Onnie) begreep mijn verdriet, en ze heeft mij daarna jarenlang geknipt.
Mijn vader vond dat mijn haar er goed geknipt uitzag en iets langer dan Bebop vond hij blijkbaar geen bezwaar.
Tot mijn twaalfde heeft tante Onnie mijn haren geknipt, toen had ik er genoeg van. Ik zag de Beatles op de televisie en besloot vanaf dat moment mijn haren te laten groeien en groeien.

Ja, ik heb zo een zak vol herinneringen waar ik veel verhalen uit kan putten.

Volgende week meer!

Kijk ook eens naar filmpjes van Jozef Bloks op YouTube. Iedere week een nieuwe aflevering van 'The Royal Hat Watcher' waarin zijn vrouw - de hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn - vertelt over mode, exposities, leuke anekdotes uit haar leven en nog veel meer!

/~jozefbloks/images/De-Professor.jpg

Afbeelding: Jozef Bloks als de Professor in The Royal Hat Watcher, uit de aflevering 'Caroline en de Professor'
Klik hier voor de film http://www.youtube.com/watch?v=t2-dZLCnFIE

Na 172 verhaaltjes op www.jozefbloks.blogspot.nl en 24 op www.dse.nl is het tijd voor iets nieuws. Vanaf nu dus iedere week een nieuwe (Jeugd) Herinnering.
Voor meer info over schrijvend kunstenaar Jozef Bloks, kijk ook eens op www.jozefbloks.dse.nl