registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Uitbreiding en inkrimping

D66 ijvert, zoals bekend, voor maximale uitbreiding van de openingstijden van winkels; en voor een deel bereikt het ook zijn doel. Aan de andere kant van het klantvriendelijkheidsspectrum vindt er echter inkrimping plaats: in het ED van 28 maart jl las ik dat een 79-jarige vrouw in Amsterdam in haar buurt niet meer voor speklapjes terecht kan, want 'de halalslager verkoopt die niet uit religieuze overwegingen.'
Intrigerende tegenstelling: de winkels langer open, maar de 'zondagsheiliging' terug in de vorm van assortimentsbeperking.

belangrijkste impact zondagsheiliging

In het betoog (wat wil je eigenlijk betogen?) worden 2 zaken door elkaar gehaald die meestal niet oorzakelijk met elkaar verbonden zijn:
-uitbreiding openingstijden richting 7x24
-assortimentsbeperking (door minder buurtwinkels?)

Ik ga in op de openingstijden.

Maximale uitbreiding van openingstijden dient geen relevant doel, de openingstijden zijn ruim genoeg op maandag t/m zaterdag + savonds + 10 a 12 koopzondagen.
Werkenden bij de supermarkten hebben vaak geen keus om te weigeren. Ze moeten 7x24h mee met deze exercitie van verruiming en dat heeft grote negatieve impact op hun sociale leven. Jammer is dat de consument deze groep van werkenden het maar lekker uit lijkt (want gemakkelijk) te laten zoeken met hun prive leven. Tijd voor kinderen, gezins-uitjes, rustmoment met familie/vrienden, vereniging etc komen in het gedrang. O, en ze zijn lekker vervangbaar door gebruik van tijdelijke contracten, zie het beleid bij AH.

Waarom maak je geen betoog over de veel belangrijkere sociale impact vd verruiming vd openingstijden, in plaats van je wel druk te maken over het speklapje van een oud vrouwtje. Prioriteit? Wie is nu de socialist?

Wij beperken in elk geval ons bezoek aan supermarkten op zondag tot het absolute minimum.

Misverstand

Mijn stukje heeft een misverstand opgeroepen. Ik ben geen voorstander van steeds maar ruimere openingstijden en meer koopzondagen (maar dan vooral vanwege de consequenties voor het personeel). Ik was alleen getroffen door de tegengestelde maatschappelijke bewegingen: enerzijds groepen die het de klant steeds maar meer naar de zin willen maken, anderzijds groepen of stromingen die met de wensen van de klant weinig rekening houden.
Ik heb niet zozeer iets willen betogen als signaleren. Al vind ik wel dat - zeker oude - mensen in hun buurt de levensmiddelen moeten kunnen vinden die zij in het dagelijks leven nodig hebben.

maatschappij?

Welke maatschappij?

Dat is mogelijk het belangrijkste punt dat ik wilde maken, het steeds grotere momentum om een 7x24 uur economie te bewerkstelligen is een katalysator voor verder langs elkaar heen leven.

Overigens dat is al jaren aan de gang met allerlei andere ontwikkelingen en regelgeving, maar men lijkt het nog niet echt op te merken, veel mensen wanen zich nog onterecht veilig in een steeds minder duidbare maatschappij.