registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Frans van Hoof 1940-2013

Gisteren bereikte mij het bericht dat Frans was overleden. Vele jaren geleden, Frans zat weer eens in zak en as aan de bar van de Taveerne, gaf ik hem een briefje mee. Met daarop de eerstvolgende datum van het eerstvolgende literair podium in Café Kraaij en Balder. En ja, Frans kwam luisteren en sindsdien was hij vaak op de diverse podia van Eindhoven te vinden. Frans las zijn gedichten op een kenmerkende manier voor en had bovendien respect voor iedereen. Voor hem was gezelligheid heel belangrijk, dus een pilsje er bij was heel gewoon. Over de kwaliteit van zijn gedichten (‘ik ben maar een rijmer’) valt te zeggen dat het niet gaat om de kwantiteit van het aantal gedichten. Met één goed gedicht kun je ‘wereldberoemd’ worden en telkens worden opgenomen in vele latere bloemlezingen. Onderschat wordt echter dikwijls het belang van lokale en regionale dichters in de landelijke literatuur en de rol van hen in die samenleving. In die zin was Frans een goed bezig.
Hoewel zijn ‘verkiezing’ tot stadsdichter van Eindhoven zeker omstreden was en is. Ook Frans kon het chaotische beleid rond de dichters en stadsdichters van de gemeente Eindhoven niet erg waarderen. Hoe dan ook, hij wist vooral via bladen als Groot Eindhoven en de Trompetter de mensen in deze stad te bereiken. Dat kun je lang niet van iedere stadsdichter zeggen!
Uiteraard kon Frans, nog ondergetekende, iets doen aan het chaotische beleid rond de Eindhovense dichters van de gemeente Eindhoven. Als er überhaupt sprake is van enige vorm van beleid. Rest mij als vriend en mededichter een stukje uit het gedicht ‘Heimwee’ van Frans van Hoof te citeren:
‘Waar is nu dat mooie lied, waar ging het heen
Heeft hij nu aan een ander troost gebracht?
Laat mij dan met de herinnering alleen…’

K&B Literair Frans van Hoof 1 augustus 2004.

Pierre Maréchal 21-01-2013