Als Beatrix nog iets te zeggen had...

Morgen - ja, morgen pas - hebben we in de Tweede Kamer een debat over de Verkenning van welp Kamp. Ik ben ongeduldig en kritisch. Als we Beatrix niet uitgeschakeld hadden, hadden we al bijna een week een informateur aan het werk gehad. En ten tweede: morgen horen we alleen maar dingen die we al wisten.
PVV: de uitgever en de bezuiniger tezamen in de ring, maar allebei fervente 'Brusselaars', dat zal me een vertoning worden;
VVD en PvdA: het zal moeilijk worden (en uit onszelf waren we er niet aan begonnen, ssstt), maar ja, de kiezer heeft gesproken en we hebben er, jawel, jawel, jawel, jawel, veel vertrouwen in. En we zullen het voor ons land zo gezonde/zieke - hier beginnen ze door elkaar te praten - beleid met kracht voortzetten/veranderen - hier beginnen ze aan elkaars colbertje te rukken;
CDA en D66: ze mogen het proberen, maar zonder het visionaire, resp. stabiele, resp. normen- en waardenvolle, resp. radicale midden hebben wij er een hard hoofd in;
SP: dit is een kansloze missie, nog kanslozer dan die in Kunduz, en over veertien dagen of nog eerder staan we hier opnieuw.
En dan vergeet ik kortheidshalve nog wat kleinere partijen die natuurlijk ook allemaal hun eigen - ook bekende - verhaal zullen doen.