registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord
Home » blogs » portal-blog van gouddelver

Mensenlevens of macht - De Syrische burgeroorlog

Bijdrage van gouddelver op maandag 6 augustus 2012 om 22:10 uur
Egypte is in de Arabische wereld tot nu toe het enige land waar de ‘revolutie’ van het volk zonder wapengeweld en zonder bloedvergieten van de zijde van de opstandelingen is verlopen. In Libië ging zij wél gepaard met het doden van tegenstanders, in Syrië eveneens. Daar vinden zelfs beestachtigheden plaats, zoals we dezer dagen in de pers konden lezen: ‘Hij laat het zonder gêne zien en is trots. “Moet je eens kijken wat ik heb”. Een lid van het Vrije Syrische Leger toont op zijn mobiele telefoon een video van een executie. Het filmpje begint met een man die met zijn handen op de rug gebonden in de kofferbak van een auto ligt. Een kleine groep opstandelingen trekt hem eruit en duwt hem voor zich uit in de richting van een veldje. De gevangene kijkt, als hij langs de camera komt, nog even opzij, naar de mannen die het volgende ogenblik zijn executiepeloton zullen zijn. Dan wordt de man op de grond geduwd en onmiddellijk beschoten. Hij rolt om, is overleden, maar krijgt nog tientallen kogels in zijn lichaam. Ook tilt iemand nog even zijn hoofd omhoog om te checken of hij wel echt dood is. “Het was een shabiha. Hij was de baas van een team dat onze wijk wilde innemen”, legt de rebel met de mobiele telefoon uit. De shabiha zijn de gevreesde milities van president Bashar al-Assad.” (ED 3 aug. 2012)
Deze gebeurtenis laat zien waartoe geweld leidt: wie politieke macht enerzijds of politiek onbehagen anderzijds omzet in geweld, maakt mensenlevens ondergeschikt aan het winnen van een conflict. Mijns inziens wordt daarmee een ethische grens overschreden die niet overschreden mag worden, wordt het gebied van de humaniteit verlaten. Telkens weer bewijst het de praktijk: wie in eigen land – ik heb het dus niet over zelfverdediging tegen een buitenlandse invaller - de trekker overhaalt om een politiek doel te bereiken, d.w.z. met geweld de macht te behouden of te veroveren, wordt een moordenaar, wekt daarmee wraakzucht op en ontketent meestal een escalerende reeks bloedbaden aan beide kanten, uiteindelijk een burgeroorlog.
Alleen een wettig door de meerderheid van het volk gekozen regering, die de mensenrechten van haar burgers – dus ook die van minderheden en politieke tegenstanders - respecteert, mag in noodsituaties geweld gebruiken om de orde te handhaven. Alle ander fysiek geweld is uit den boze en moet afgewezen worden.

In hoeverre Assad vóór de opstand bij zijn machtsuitoefening geweld gebruikt en mensenrechten geschonden heeft en daarmee de opstand feitelijk zelf uitgelokt heeft, is mij niet duidelijk. Zijn reputatie was niet al te best, maar er gingen toen geen berichten de wereld in over bloedbaden zoals die nu welhaast dagelijks door beide vechtende partijen aangericht worden. Daarom heb ik toch ernstige bedenkingen tegen het middel dat het zogeheten ‘vrije Syrische leger’ gekozen heeft om een omwenteling te bereiken. Mijns inziens is de prijs te hoog. Beter nog wat langer een benauwde vrede doorstaan dan mensen het leven ontnemen omdat zij bij het andere kamp horen.
» gouddelver's portal-blog | log in of maak een DSE-account aan om te reageren

wanneer geweld

Bijdrage van geert-jan op dinsdag 7 augustus 2012 om 08:51 uur
Een regime dat zich met geweld staande houd mag op enig moment zelf met geweld bestreden worden.

Ook de meeste landen in de westerse wereld hebben een dergelijke fase meegemaakt, ook nederland. Misschien is het wel goed dat iedereen moet weten dat als je mensen lang genoeg uitsluit en geweld toepast, dat dat geweld ook terug gaat komen. Gezien de menselijke historie is dat een normale reactie.

Belangrijkste Kenmerk van deze situaties is : het regime dat aan de macht is en deze macht misbruikt laat zich niet wegsturen en gaat gewoon door.


Je stelt:
> In hoeverre Assad vóór de opstand bij zijn machtsuitoefening geweld gebruikt en mensenrechten geschonden heeft en daarmee de opstand feitelijk zelf uitgelokt heeft, is mij niet duidelijk.

Dat is wel makkelijk. Nou de Baath partij heeft al tientallen jaren geweld toegepast op de Syrische bevolking, tot aan het uitmoorden van hele dorpen aan toe.

Voorbeeld : http://en.wikipedia.org/wiki/Hama_massacre
Waar minstens 10000 (ja: tienduizend) mensen over de kling werden gejaagd, maar mogelijk werden tot wel 40.000 mensen vermoord. Toegegeven, het was de papa vd huidige Assad, Hafez-el-Assad, maar hetzelfde regime. Assad heeft niets van verlichting ingebracht sinds zijn aantreden 10 jaar geleden.

Lijstje met gruwelijkheden vh regime:
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_massacres_in_Syria

De prijs van de opstand lijkt me alleen te hoog als er weer een intolerant en geweldadig regime voor in de plaats komt.

Tenslotte vind ik wel dat de opstand gruwelheden vertoond, die beide partijen moeten kunnen voorkomen. De fotos van de vermoorde kinderen waren schokkend.
» log in of maak een DSE-account aan om te reageren

Bedankt voor je informatie

Bijdrage van gouddelver op dinsdag 7 augustus 2012 om 11:23 uur
Met je eerste zin ben ik het wel eens, al ben ik blij dat je zegt 'mág' en niet 'moet'. Het is inderdaad een afweging: wanneer is de grens van het draaglijke bereikt? Ook ik zou waarschijnlijk in actie komen als mensen die mij dierbaar waren en die zelf geen geweld gebruikt hadden, gevangen, geslagen, gemarteld of gedood zouden worden.
Dat is ook de oorzaak - en mijns inziens de enige geldige reden - geweest van onze opstand tegen het Spaanse regiem, zo'n 450 jaar geleden, en later van de Franse en Russische revoluties. Alleen vind ik het nog steeds wrang, dat ook de opstandelingen toen hun blazoen besmeurd hebben door gruweldaden, zoals de ophanging van een stuk of twintig priesters en broeders in Gorinchem en de onthoofding van duizenden Franse burgers die, voor zover zij dat verdiend hadden, op een andere manier gestraft hadden kunnen worden. Ik bedoel: bloedvergieten is een exces en leidt tot andere excessen.

Ik wil van het Assad-regiem niets goedpraten en dank je voor de informatie waarnaar je mij de weg hebt gewezen. Wel geeft het mij altijd te denken als er - zoals nu in Syrië - in een volk grote verdeeldheid heerst, met andere woorden als er naast opstandelingen ook veel mensen zijn die de bestaande toestand goed vinden en het regiem steunen. Daarbij is de onderliggende gedachte: als grote groepen mensen een bepaalde politieke richting steunen, moet daar een serieuze reden voor zijn; het is niet aannemelijk dat dat allemaal moordzuchtige idioten zijn. (Daarom moeten in het tegenwoordige Nederland zowel de PVV-ers als de SP-ers serieus genomen en niet verketterd worden.)
Als twee grote bevolkingsgroepen radicaal met elkaar van mening verschillen, dreigt er wel gevaar van verhitting en geweldsuitbarsting. Zowel in Libië als in Syrië heeft zich dat voorgedaan: de kruik is gebarsten en massa's mensen zijn daarvan het slachtoffer geworden.
» log in of maak een DSE-account aan om te reageren

wanneer geweld

Bijdrage van psimons op dinsdag 7 augustus 2012 om 11:29 uur
De zwakte van jouw redenatie zit toch wel in het 'macht misbruiken'. Immers dit is erg subjectief, iedereen geeft zijn eigen invulling hieraan. Degene die het gebruikt zal zeggen dat het geoorloofd is, degene tegen wie geweld wordt toegepast, zal zeggen dat het misbruik is. Degene die over de olie in de grond wil beschikken, zal zeggen dat het misbruik is. Degene die zijn export-producten aan het regime verkoopt, zal zeggen dat het geoorloofd is. En verder is gebruik van geweld geen zwart-wit verhaal, maar allerlei grijstinten. De politie mag geweld toepassen om de wet te handhaven, maar dat betekent niet dat alles geoorloofd is.
» log in of maak een DSE-account aan om te reageren

wanner geweld

Bijdrage van geert-jan op dinsdag 7 augustus 2012 om 18:19 uur
In de voorbeelden heb ik willen aangeven dat het wel erg duidelijk is dat het syrische regime ver doorslaat om haar privileges ten koste van levens van andere bewoners van syrie te handhaven. Moreel hebben die onderdrukte mensen dan het recht zich fysiek te verweren, ten koste van de onderdrukker.

Wat geoorloofd is en wat legitiem is inderdaad zeer moeilijk vast te stellen. Vaak blijkt als je gerichte vragen stelt er een heleboel zaken helemaal niet zo goed geregeld zijn en dat er eigenlijk onduidelijkheid heerst en dus mogelijkheden voor discussie en escalatie. Dit zien we dicht bij huis ook in relatie tot Europa (ESM: wat is goedgekeurd in de 1e/2e kamer en wat hebben de regeringsmalloten _later_ nog afgesproken mbt banken!) en in relatie tot de verdeeldheid van de 2e kamer. Ben zeer benieuwd hoe die verdeeldheid zal zijn op 13 september. Ik denk dat een 51% democratische meerderheid niet meer werkt, het opleggen van een minieme meerderheids dictaat. Over deze fundamentele bestuurszaken moeten we eens goed na gaan denken. Wat zijn de grenzen van het bestuurlijke systeem waarvan we geacht worden deel uit te maken en hoe verdelen we de lokale rijkdommen eerlijk?

Mbt jouw opmerking dat de politie geweld mag gebruiken om de wet te handhaven ben ik het niet eens. Recentelijk zijn er diverse incidenten geweest waarin de politie in nederland heeft laten zien niet een juiste inschatting te kunnen maken mbt het gebruik van geweld. Er zijn mensen die de politie zien als beulen/executeurs van een fout systeem. Zijn die mensen dan perse abuis? Mag de politie een deurwaarder met geweld bijstaan als iemand zijn huis, waar die persoon jaren voor gewerkt heeft, wordt uitgezet? Leg dat eens uit aan de persoon die wordt uitgezet. Of doet die dan niet meer mee in de discussie? Zo ja: waar staat dat dan geschreven?
» log in of maak een DSE-account aan om te reageren

staatsgeweld

Bijdrage van ron op woensdag 8 augustus 2012 om 09:19 uur
De spijker op de kop, Geert-Jan.

In Duitsland geeft het dictatoriale ESM aanleiding om het volk op te roepen zich, in overeenstemming met het grondrecht, tegen dat staatsgeweld te verzetten.

http://www.wissensmanufaktur.net/demokratischer-kapitalismus
» log in of maak een DSE-account aan om te reageren