Europese Unie weigert Arbeidsmigrantenverdrag te erkennen
Bijdrage van vnkessel op maandag 6 augustus 2012 om 00:30 uur
De landen van de Europese Unie weigeren tot nu toe om het VN-verdrag voor bescherming van werkende migranten en hun familie goed te keuren. Die weigering gaat zelfs zo ver dat de OESO evenmin meedoet, alleen Mexico wel. Het VN-verdrag bestaat al sinds 1990 en wordt door de politiek en diplomaten gewoon doodgezwegen. Het verdrag geldt overigens niet voor studenten, diplomaten, vluchtelingen, staatlozen. Alleen de landen die migranten uitsturen hebben het verdrag bekrachtigd. Dat zijn landen in West-Afrika (Marokko), enkele Balkanlanden, Turkije en de Oostkust van Latijns-Amerika (Mexico) en Oost-Azië.
Het VN-verdrag speelt ook in de regio van Brainport Eindhoven gezien het relatief grote aantal kennismigranten dat hier werkt.
De Europese Unie is de komende jaren ook niet van plan om het Arbeidsmigrantenverdrag te steunen, zo blijkt uit het Actieplan Stockholm. Dit plan beschrijft het beleid tot de verkiezingen van 2014 in de EU voor wat betreft harmonisatie van strafrecht, civiel recht, veiligheid, rampenhulpverlening en asiel- en migrantenrecht. Waarom de EU weigert blijkt eigenlijk nergens uit. Migranten zijn mensen uit een ander land die hier legaal werken, dat kunnen bijvoorbeeld seizoensarbeiders, grensarbeiders, zeevaartpersoneel, sommige werkers in de offshore of ZZP-ers in het buitenland zijn.
Een werknemer van de Shell in Nigeria is daar migrant. De migrant en zijn familie genieten daar dus wel alle bescherming die het verdrag biedt, Nigeria heeft het verdrag immers geratificeerd.
Blue Nile State
Op het plaatje enkele vluchtelingen uit Soedan die naar Ethiopië trekken om daar te gaan werken. De naam van de foto verwijst naar de Blauwe Nijl in dit gebied.
Het Arbeidsmigrantenverdrag geeft arbeidsrechten aan werkende migranten, ook al hebben zij nog geen erkende status als asielzoeker. Dit is geregeld in deel II en III van het verdrag. Een werkende migrant met een asielstatus verkrijgt weer meer rechten, dat is deel IV van het verdrag.
Een asielzoeker heeft nu eigenlijk al geen rechten, maar een werkende migrant in Nederland evenmin. Nederland heeft dit VN-verdrag immers niet bekrachtigd. De landen van de Europese Unie, het vrije Westen (OESO) en het Oostblok weigeren nu stelselmatig om rechten toe te kennen aan werkende migranten. In internationale diplomatie of in politieke verkiezingsprogramma's wordt er met geen woord over gesproken. In het Actieprogramma Stockholm van de Europese Commissie dat tot 2014 geldt, wordt het Arbeidsmigrantenverdrag met geen woord genoemd. Iedereen zwijgt in alle talen.
Het VN-verdrag speelt ook in de regio van Brainport Eindhoven gezien het relatief grote aantal kennismigranten dat hier werkt.
De Europese Unie is de komende jaren ook niet van plan om het Arbeidsmigrantenverdrag te steunen, zo blijkt uit het Actieplan Stockholm. Dit plan beschrijft het beleid tot de verkiezingen van 2014 in de EU voor wat betreft harmonisatie van strafrecht, civiel recht, veiligheid, rampenhulpverlening en asiel- en migrantenrecht. Waarom de EU weigert blijkt eigenlijk nergens uit. Migranten zijn mensen uit een ander land die hier legaal werken, dat kunnen bijvoorbeeld seizoensarbeiders, grensarbeiders, zeevaartpersoneel, sommige werkers in de offshore of ZZP-ers in het buitenland zijn.
Een werknemer van de Shell in Nigeria is daar migrant. De migrant en zijn familie genieten daar dus wel alle bescherming die het verdrag biedt, Nigeria heeft het verdrag immers geratificeerd.
Blue Nile State
Op het plaatje enkele vluchtelingen uit Soedan die naar Ethiopië trekken om daar te gaan werken. De naam van de foto verwijst naar de Blauwe Nijl in dit gebied.
Het Arbeidsmigrantenverdrag geeft arbeidsrechten aan werkende migranten, ook al hebben zij nog geen erkende status als asielzoeker. Dit is geregeld in deel II en III van het verdrag. Een werkende migrant met een asielstatus verkrijgt weer meer rechten, dat is deel IV van het verdrag.
Een asielzoeker heeft nu eigenlijk al geen rechten, maar een werkende migrant in Nederland evenmin. Nederland heeft dit VN-verdrag immers niet bekrachtigd. De landen van de Europese Unie, het vrije Westen (OESO) en het Oostblok weigeren nu stelselmatig om rechten toe te kennen aan werkende migranten. In internationale diplomatie of in politieke verkiezingsprogramma's wordt er met geen woord over gesproken. In het Actieprogramma Stockholm van de Europese Commissie dat tot 2014 geldt, wordt het Arbeidsmigrantenverdrag met geen woord genoemd. Iedereen zwijgt in alle talen.
