registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Reiskostenvergoeding voor werknemers

Er is veel gedoe over het in de toekomst wel of niet belasten van reiskostenvergoedingen. Degenen die er nu een ontvangen steigeren. Heel begrijpelijk. Maar is het ook gerechtvaardigd? Er is namelijk ook een groep waar in het tumult met geen woord over gerept wordt: werknemers die voor hun werk wel reiskosten moeten maken maar daar helemaal geen vergoeding voor ontvangen. Dat geldt, voor zover ik weet en uit eigen ervaring kan bevestigen, voor ambtenaren. Wel kunnen zij onder bepaalde voorwaarden hun reiskosten gedeeltelijk aftrekken voor de inkomstenbelasting; dat betekent dus dat een bepaald deel van die kosten onbelast blijft. Maar toch hebben zij een veel ongunstiger positie dan degenen die hun reiskosten vergoed krijgen: hún inkomen lijdt niet onder de reiskosten. Zij krijgen, ook al wonen ze op 50 of 100 km afstand, evenveel loon als iemand die vlak bij zijn werk woont.
Naar mijn mening kun je vraagtekens zetten bij deze ongelijkheid. Een werkgever kan de door het bedrijf verstrekte reiskostenvergoedingen ongetwijfeld aftrekken als bedrijfskosten, de overheid zal zich dat veelal niet kunnen permitteren. Ergo: werknemers in de particuliere sector zijn beter af. Met reden?

gerechtvaardigd protest

Het protest mbt reiskostenvergoeding is gerechtvaardigd.

Er wordt heel specifiek 1 groep, notabene werkenden die zich flexibel opstellen, zwaar aangepakt. Gelijk een voorbeeld : een collega heeft berekend dat hij (rijd met priveauto) 250 euro _netto_ erop achteruit gaat als de werkgever niet tegemoet komt. Iemand die naast zijn werk woont hoeft niets in te leveren.

Het is vaak niet de eigen keuze in deze tijden van overnames, ontslag, reorganisatie wat je standplaats is en waar je werkt. Zalig zijn dezulken voor wie dat wel geldt.

Waarom vraag je je werkgever niet om een reiskosten tegemoet koming, daar kun je toch over praten. Ik ken mensen die voor de (semi) overheid werken die een vergoeding krijgen hoewel soms beperkt tot een openbaar vervoer regeling. Heb je dit al ter sprake gebracht?

Als je reiskosten kan aftrekken vd belasting, dan krijg je toch op een later moment als nog de onbelaste vergoeding. Als je de 19 cent (of minder?) onbelaste vergoeding ontvangt kan dat natuurlijk niet een 2e keer bij (dat lijkt me ook niet minder dan fair).

Tenslotte dekt de 19 cent onbelaste vergoeding niet de totale kosten van een auto. Mensen leggen altijd bij en zijn vaak veel tijd kwijt door hun flexibele opstelling. De 19 cent waar het over gaat bij prive rijders is niet hetzelfde als je totale reiskosten vergoed krijgen. Het is een tegemoetkoming. Zeker met de oplopende belasting en hoge brandstofkosten.

Werknemers in de particuliere sector zijn echt niet beter af.

Kijk eens naar het onslagrecht. Wanneer wordt dat eens aangepast zodat de ambtenaar de tucht van de markt aan den lijve gaat voelen?

Laatst was er weer een voorbeeld bij defensie nog een knuffel-machinatie rondom ambtenaren om hen te beschermen voor die tucht :
http://www.hrpraktijk.nl/nieuws/nieuws/defensiepersoneel-doorbetaald-na-ontslag.775842.lynkx

Strekking = Defensiepersoneel doorbetaald na ontslag
Medewerkers van defensie die na minstens 24 jaar dienst aan de slag gaan bij een andere werkgever krijgen tot hun pensioen nog een derde van hun jaarsalaris bij defensie overgemaakt.

Per persoon kan deze afscheidspremie tot tonnen oplopen, zo bericht De Telegraaf: hogere militairen kunnen zo elk jaar 20.000 tot 30.000 euro bovenop hun nieuwe salaris verwachten.

Wederom een triest voorbeeld hoe een kleine groep belanghebbenden (ambtenaren bij defensie) zichzelf verzekerd van een zorgeloos leven ten koste van alle anderen, want die moeten meebetalen (ja het is echt ook hun financiele schuld hoor) aan deze privileges. De schulden van de (r)overheid zijn de mijne niet. Ben benieuwd hoe de Grieken gaan stemmen, lijkt me een mooi scenario voor 12 september!

Nuttige informatie

Geert-Jan,
Je reactie bevat een hoop nuttige informatie en die neem ik voorlopig voor kennisgeving aan, om er verder mijn gedachten over te vormen.
Ik waardeer ook je meelevende suggesties - ga eens met je werkgever praten -, maar ik verkeer in de omstandigheid dat dat voor mij niet meer mogelijk en nodig is: ik ben namelijk al gepensioneerd en moet lijdelijk ondergaan wat de overheid en de beurzen over mijn pensioen beslissen.
Maar ik kan je wel vertellen, dat toen ik nog werkte (bij een overheidsinstelling), er de eerste twee jaar een reiskostenvergoeding (tarief openbaar vervoer) gegeven werd, maar daarna niet meer. Dan werd je geacht verhuisd te zijn en kwamen de kosten voor je eigen rekening - wat ik overigens terecht vond -; over een langer doorgaande vergoeding viel niet te praten.
Voor ambtenaren geldt overigens geen markt: zij verkopen geen producten; zij verlenen diensten, waar burgers meestal, graag of niet, op aangewezen zijn. En in het bijzonder wat militairen betreft: die hebben een beroep met abnormale risico's. Als de overheid geen uitstekende arbeidsvoorwaarden biedt, - bijvoorbeeld nadat je door veroudering niet meer aan de fysieke functievereisten kunt voldoen en ontslagen moet worden - zullen er weinig jongelui zijn die er trek in hebben om toe te reden tot een organisatie die je het leven kan kosten. In zoverre werkt de markt ook voor overheidspersoneel weer wel.

Lau,Dank voor je tegenrea

Lau,

Dank voor je tegenreactie. Om je te helpen je gedachten te vormen en bovenstaande niet nodeloos tot enkel kennisgeving te laten zijn nog een bericht over de zelfs grotere impact:
http://www.nu.nl/economie/2828944/woon-werkmaatregel-treft-harder-dan-gedacht.html

En het gaat in de meeste gevallen om gewone werknemers met overeenkomstige salarissen.

> en moet lijdelijk ondergaan wat de overheid en de beurzen over mijn pensioen beslissen.

Ja, Lau, dat moet ik ook. Ondertussen moet ik ook steeds meer premie en belasting betalen en langer doorwerken. Zoals alle werkenden. Huizenprijzen zijn torenhoog en weinig concurrentie meer op de hypotheekmarkt. Ondertussen is de positie vd werknemers, oa onlangs nog met medewerking van linkse partijen in het arbeidsrecht, danig verzwakt. Heel veel zorgen voor heel veel gezinnen. Uiteindelijk ingredienten voor verder uiteendrijven van mensen. Wat is nu je punt? Ziet de SP deze ontwikkeling ook of reageert men daar alleen vanuit een links perspectief, vanuit de onderbuik? Zie je hoe dit in onze discussie werkt (onze levensfases verlopen in andere conjuncturen en met extra resonantie vd besluiten vd overheid en jouw en mijn positie in de arbeidsmarkt heeft dat tot gevolg dat onze perceptie vd werkelijkheid heel anders is)?

Wat je in elk geval moet weten is dat de huizenmarkt anno 2012 een heel andere is dan vroeger, zeg jaren 90. Eerder waren er zelfs premie a/b/c woningen, kopen met subsidie vd (r)overheid! Die uitgaven behoren nu ook tot de schulden van ruim 300 miljard van de overheid waarvan ik en mijn minderjarig kind (heeft nooit een huis gekocht, weet ik zeker) geacht worden deelgenoot te zijn. Daar ben ik het niet mee eens. Over de oorzaken daarachter en de manier waarop in ons bestuurlijk systeem de schuld wordt aangegegaan kan nog heel veel gediscussieerd worden. Ik hoop dat partijen fundamentele keuzes maken hoe we daar mee om gaan, want zo kan het niet langer.