Het Brabants Orkest o.l.v. Jan Willem de Vriend m.m.v. Ronald Brautigam.
Bijdrage van gerrit16 op vrijdag 29 januari 2010 om 19:26 uur
Donderavond 28 januari 2010 naar het Muziekcentrum Frits Philips geweest waar het Brabants Orkest o.l.v. Jan Willem de Vriend en met aan de piano Ronald Brautigam een fantastische uitvoering verzorgden van werken van Fodor,Weber en Beethoven.
Piano is niet het juiste woord want er werd gespeeld op een “fortepiano”.
Dit instrument is een exacte kopie van Conrad Graf van een 18e eeuws instrument.
Het geluid is duidelijk anders dan van een moderne vleugel en de vaardigheid van Brautigam liet dit “oude “ instrument weer klinken zoals het 200 jaar geleden geklonken moet hebben.
Het concert begon met de Symfonie nr 3 van Antoine Fodor. Fodor is een Nederlandse componist en tijdgenoot van Beethoven. Hij werd geboren in Venlo in 1768 en overleed in Amsterdam op 22 februari 1846. Het publiek kwam (net als ik)naar het muziekcentrum voor de twee pianoconcerten en het werk van Fodor werd gezien als een soort voorprogramma of inleiding. Niets was echter minder waar. De derde symfonie van Fodor was een verrassend goed stuk wat onmiddellijk boeide en de bijna uitverkochte zaal in zijn greep kreeg. Dit was duidelijk te merken aan het geweldige applaus wat het Brabant Orkest en de dirigent ten deel vielen.
Tijden het korte changement, dat volgde , werd de prachtige fortepiano in stelling gebracht en na een klein aanloop probleempje volgde het “Konzertstuck voor piano en orkest” van Carl Maria Weber. In dit stuk kwam het historische geluid van de fortepiano en de virtuositeit van Brautigam goed tot zijn recht wat resulteerde in een fantastisch stuk muziek wat adembenemend door het publiek verzwolgen werd.
Na de pauze volgde nog een uitvoering van Beethoven’s pianoconcert nr.3 weer op dit oude instrument en weer bespeeld door Ronald Brautigam.
Ook dit stuk kon de waardering van het publiek krijgen en na afloop ging iedereen naar huis met het gevoel , “we hebben iets fantastisch meegemaakt”.
Wat mij betreft alle lof voor Brautigam. De Vriend en het Brabants Orkest die ons hebben getrakteerd op een heerlijk avondje fantastische muziek.
gerrit
Piano is niet het juiste woord want er werd gespeeld op een “fortepiano”.
Dit instrument is een exacte kopie van Conrad Graf van een 18e eeuws instrument.
Het geluid is duidelijk anders dan van een moderne vleugel en de vaardigheid van Brautigam liet dit “oude “ instrument weer klinken zoals het 200 jaar geleden geklonken moet hebben.
Het concert begon met de Symfonie nr 3 van Antoine Fodor. Fodor is een Nederlandse componist en tijdgenoot van Beethoven. Hij werd geboren in Venlo in 1768 en overleed in Amsterdam op 22 februari 1846. Het publiek kwam (net als ik)naar het muziekcentrum voor de twee pianoconcerten en het werk van Fodor werd gezien als een soort voorprogramma of inleiding. Niets was echter minder waar. De derde symfonie van Fodor was een verrassend goed stuk wat onmiddellijk boeide en de bijna uitverkochte zaal in zijn greep kreeg. Dit was duidelijk te merken aan het geweldige applaus wat het Brabant Orkest en de dirigent ten deel vielen.
Tijden het korte changement, dat volgde , werd de prachtige fortepiano in stelling gebracht en na een klein aanloop probleempje volgde het “Konzertstuck voor piano en orkest” van Carl Maria Weber. In dit stuk kwam het historische geluid van de fortepiano en de virtuositeit van Brautigam goed tot zijn recht wat resulteerde in een fantastisch stuk muziek wat adembenemend door het publiek verzwolgen werd.
Na de pauze volgde nog een uitvoering van Beethoven’s pianoconcert nr.3 weer op dit oude instrument en weer bespeeld door Ronald Brautigam.
Ook dit stuk kon de waardering van het publiek krijgen en na afloop ging iedereen naar huis met het gevoel , “we hebben iets fantastisch meegemaakt”.
Wat mij betreft alle lof voor Brautigam. De Vriend en het Brabants Orkest die ons hebben getrakteerd op een heerlijk avondje fantastische muziek.
gerrit
