registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Overdrijving

De Franse en Europese leiders hadden wellicht, ondanks alle voorspellingen van het tegendeel, in Frankrijk toch nog een meerderheid vóór de Europese grondwet verwacht. In die zin zou je kunnen zeggen dat de overwinning van het Nee-kamp onverwacht groot is. Maar in het ED (30 mei) wordt overdreven: Met grote meerderheid hebben de Franse kiezers gisteren de Europese grondwet afgewezen. Ongeveer 56 procent stemde tegen, bij een opkomst van 70 procent.
Voor een normaal rekenend mens is 56 op de honderd wel een duidelijke maar toch niet meer dan een krappe meerderheid. Een percentage van 51 of 52 zou 'nipt' geweest zijn, maar van een 'grote' meerderheid spreek je naar mijn smaak pas vanaf ongeveer 70 procent. Wat ik met deze schoolmeesterigheid maar zeggen wil: laten we nuchter en een beetje exact blijven.

petit non en grand non

Een kwestie van goed je huiswerk voorbereiden. In Frankrijk zelf noemt men 51% nee een 'petit non'. 55% noemt men een 'grand non'. Een 'grote nee', te vertalen als 'grote meerderheid' voor wie de Franse taal niet beheerst. Je moet als journalist ook wel leesbare stukjes schrijven. En je kan een krant toch niet kwalijk nemen dat ze hun informatie vergaren uit het betrokken land zelf.

Als je de kaart bekijkt van Frankrijk met de uitslagen, dan zijn bijna alle departementen rood ingekleurd door het 'non', behalve delen van Parijs, Bretagne, Straatsburg en overzeese gebieden.
/~vnkessel/referendum.jpg



In 1992 stemde Frankrijk met 51% voor het Verdrag van Maastricht, een petit qui: een kleine meerderheid? De eerste versie van dat verdrag is ooit door Nederland opgesteld, maar werd door de regeringsleiders compleet weggehoond op de 'zwarte maandag'. De Nederlandse ambtenaren wilden meer macht afstaan aan Brussel, en de lidstaten zelf macht afnemen. Dat wilden grote landen als Duitsland en Frankrijk echter niet. Uiteindelijk heeft de bevolking in Frankrijk toch ingestemd. Denemarken niet, dat land kreeg enkele concessies.

Als in Nederland op 1 juni 60% van de kiezers tegen stemt, dan zou ik dat toch al een grote meerderheid willen noemen. Een uitslag die zeker GroenLinks en de PvdA te denken moet geven.

Flatterende kaart

Als je het kaartje bekijkt, kan ik me de kwalificatie 'grand non' wel voorstellen, al zou ik dat eerder met een 'algemeen nee' vertalen.
Bij een dichotome keuze (ja of nee, voor of tegen) krijg je per district/arrondissement altijd een meerderheid en als die in de meeste gevallen inhoudelijk gelijk is, krijgt de kaart duidelijk één overheersende kleur. Bij de verkiezingen in de VS zie je dat ook heel vaak.
Maar als per district en/of over het hele land de meerderheid de minderheid slechts met een gering percentage overtreft, geeft zo'n kaart toch een vertekend, i.c. flatterend beeld; want als het meerderheidspercentage gemiddeld 80 of 90 procent geweest zou zijn, zou de kaart daar geen greintje roder door geworden zijn.
Kennelijk is de krant vooral afgegaan op het kaartje ('grand non') en ik op het percentage, en dat laatste blijf ik niet indrukwekkend en de aanduiding 'grote meerderheid' niet waardig vinden. In dit geval had men kunnen schrijven: in de grote meerderheid der arrondissementen hebben de nee-stemmers gewonnen, maar dat is heel iets anders dan de nee-stemmers hebben in Frankrijk een grote meerderheid behaald.

kaartje

Het kaartje is samengesteld met gegevens van het Franse Ministerie van Binnenlandse Zaken, zo staat er ergens bij. Op de site van het ministerie kan je uitslagen per departement opvragen. Kennelijk denkt men toch in een soort districtenstelsel.

De onduidelijkheid in Nederland over stemmenpercentages en wat politieke partijen hiermee doen, die lijkt me veel groter. Zo heeft men als minimumnorm voor de opkomst 30% gesteld. De opkomst bij de Europese Verkiezingen is 30%, en dat wordt dan meteen als norm verheven.

Sommige partijen vinden dat er dan 55% van de kiezers tegen moet zijn, andere 60%, en bij sommige partijen is het al bij 50+ een voldoende nee. Het CDA nuanceerde vandaag haar standpunt.

De peilingen in Frankrijk blijken vrij betrouwbaar te zijn. De foutenmarges zijn veel kleiner dan bij een verkiezing van meer partijen. Mijn inschatting is dan ook dat 60% in Nederland tegen zal stemmen, dat is namelijk de uitslag van de laatste peiling. Die 60% is verdiend als je kijkt hoe de regering en politieke partijen zijn omgesprongen met het publiek.

De nieuwste strategie is nu om nee-stemmers in Nederland gelijk te stellen aan het extreem-rechts Le Pen. Ik heb zelf trouwens niks met Groep Wilders te maken. Dat Wilders zo belachelijk veel aandacht krijgt voor zijn prietpraat, dat ligt aan de media. Het verbaast me ook dat dit soort lieden nog zo hoog scoren in peilingen.

De verwachting in Frankrijk was dat de uitslag rond 51% nee zou zijn, en juist omdat het hier doorheen schoot, sprak men over een 'groot nee'. Zelfs de correspondente van het NOS Journaal was duidelijk aangeslagen. Journalisten volgen over het algemeen het standpunt van de autoriteiten.
De ja-stemmers haalden in Frankrijk maar 45%, en dat is weinig als je bedenkt dat het regeringsstandpunt een ja-stem is.

Ik vind het tot slot vreemd dat er een aantal landen al zonder meer akkoord zijn gegaan met het verdrag. Dat lijkt me toch niet verstandig. Onderstaand kaartje is afkomstig van de Franse regeringswebsite over het referendum. De positie van Groot-Brittannie is interessant, omdat T. Blair eerder heeft aangekondigd af te zien van een referendum als men in Frankrijk tegen stemt. Het verdrag wordt dan voorlopig in de archiefkasten opgeborgen.
/~vnkessel/carte_ratification.jpg

Overweldigende meerderheid nodig

Ik vind dat een belangrijk document zoals een grondwet door een grote meederheid moet worden geaccepteerd, wil hij aangenomen worden.
Het zou heel fout zijn als hij met de helft +1 aangenomen zou zijn.
Ik hoorde ook een of andere politicus zeggen dat wat hem/haar betreft er altijd minstens 70% in beide kamers na elkaar nodig zou moeten zijn.

wijziging grondwet

Voor wijziging van de Nederlandse grondwet zijn twee stemrondes nodig in de Tweede en Eerste Kamer. Bij de tweede stemronde moet er in de Senaat tweederde meerderheid zijn.

Ik ben overigens van mening dat opheffing van de Eerste Kamer in alle landen een goede zaak zou zijn. De Senaat is niet meer dan een goede pensioenvoorziening voor uitgerangeerde bestuurders. Er zou wel een nieuwe kamer opgericht kunnen worden die zich bezighoudt met Europese Zaken, dan ben je die afgedankte politici toch nog ergens kwijt, voor iets wat meer nut heeft.

Het gaat hier echter bij de Europese Grondwet om een verdrag, dan is goedkeuring in Nederland bij gewone meerderheid voldoende. Overigens heeft de regering het verdrag al getekend. Het is echter niet ongebruikelijk dat verdragen al jarenlang getekend zijn, maar nooit worden bekrachtigd door het parlement.

Groot-Brittannie heeft als enige land in Europa geen grondwet. Er bestaat in dit gebied ook geen overkoepelende rechtspraak, zoals een Raad van State. Nederland heeft bijvoorbeeld geen rechtbank die zich uitspreekt over 'rechtmatigheid' van wetten, zoals het Hooggerechtshof in Karlsruhe. Ook voor oprichting van zo'n rechtbank moet je de Nederlandse Grondwet wijzigen. Over de recht- en doelmatigheid van de Raad van State (vertegenwoordigt het Koningshuis) zal ik hier maar zwijgen.

Nederland en vele andere landen worden nog steeds aangeklaagd voor schending van mensenrechten, en wel voor het Hof van Justitie in Straatsburg. Het zou veel geloofwaardiger zijn als de Nederlandse Staat wat zorgvuldiger met zijn burgers omgaat. Dan wordt het ook geloofwaardiger om een tekst over grondrechten in een Europees verdrag op te nemen.

Tot nu toe zijn mensenrechten in de EU niet bepaald prioriteit geweest in het totaalbeleid. Kijk naar het asielrecht. Voor vluchtelingen gaat nu de allerslechtste behandeling gelden, voor de gehele Europese Unie. Men wil vluchtelingen al buiten de grenzen opvangen: ze kunnen dus gewoon in hun eigen dictatuur in een vluchtelingenkamp onderduiken. Zo springen Europese en Nederlandse politici dus om met de allerarmsten: grenzenloos vernederend.

De lat erg hoog

Principieel ben ik het er mee eens dat een meerderheid van 70 procent of meer voor een grondwet wenselijk is, praktisch zal het een hele kluif worden, zo'n hoog percentage te halen. Een tweederde meerderheid is al heel mooi.
Wat moet er allemaal gebeuren om over zo'n hoge lat heen te komen? Ik denk: allereerst de grondwet terugbrengen tot hoofdzaken en er een beknopt stuk van maken, van hooguit enkele tientallen pagina's. Verder zullen er behalve de bekende grondrechten, die er nu ook in staan, een paar bepalingen in moeten komen, die gewone mensen het vertrouwen geven, dat er van hun welvaart en sociale rechten geen uitverkoop gehouden zal worden. In de voorliggende grondwet is het liberaal-kapitalistische beginsel van vrije en onvervalste mededinging op de troon geheven en mijns inziens is het vooral dit beginsel waarvan de Fransen de verwoestende werking al ondervonden hebben en waar zij met hun 'non' nu tegen geprotesteerd hebben.
Natuurlijk, concurrentie leidt tot vernieuwing en hoge prestaties en Europa moet ook op economisch gebied geen afschrikwekkend, onneembaar fort worden, maar de economische verschillen binnen Europa en tussen Europa en sommige andere delen van de wereld zijn zo groot, dat het toelaten van 'vrije en onvervalste mededinging' zoiets is als het openzetten van sluizen of het doorsteken van dijken tussen aanzienlijk verschillende waterniveaus. Dat geeft verwoestende overstromingen. De verevening van de niveaus zal gefaseerd en gedoseerd plaats moeten vinden. De grondwet zal die bescherming moeten bieden, wil zij krediet verwerven bij de massa.
Ook de invoering van marktmechanismen in sectoren die van wezenlijk belang zijn voor het welzijn van de bevolking - gezondheidszorg en onderwijs - brengt grote risico's met zich mee: als de financiële pijlers onder dergelijke 'gebouwen' bestaan uit flitskapitaal kunnen ze wel eens erg onverwacht en ongelegen instorten. De meeste mensen hebben voor dit soort zaken als fundament liever een vaste, solide overheidsfinanciering.

buitenlands beleid en landbouw

Het referendum toont m.i. aan dat het buitenlands beleid in enkele landen niet de instemming heeft van de bevolking. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken is bij uitstek een ministerie dat in het geheim opereert, volledig eigendom is van ambtenaren.

Juist deze ministeries spelen een belangrijke rol bij de tot standkoming van internationale verdragen. Nu zijn er wel meer bolwerken in Den Haag, zoals het Ministerie van Landbouw, waar geen zinnig mens het pand verlaat. Landbouw is ook bij uitstek een ministerie dat grote Europese belangen heeft. De Europese inkomsten van Nederland kwamen lange tijd binnen via Europese landbouwsubsidies. Landbouw wordt bepaald in Brussel, zonder instemming van het Europees Parlement. De Europese Begroting bestaat voor de helft uit landbouw, en ook daar heeft het Parlement niets over te zeggen.
Ja, zullen de voorstanders van het verdrag zeggen: in de nieuwe Grondwet krijgt het Europees Parlement wel zeggenschap over de landbouwbegroting. Tja, maar dat verdrag is inmiddels verleden tijd.

Schreeuwen

http://www.internl.net/netiquette/elecomm.it
Gebruik enkel hoofdletters in uw berichten voor het benadrukken van een belangrijk punt of om een titel/header aan te geven. Het in hoofdletters schrijven van complete woorden, die geen titels zijn, wordt over het algemeen als onbeleefd beschouwd en betiteld als SCHREEUWEN!
Verder hoort deze reactie hier eigenlijk niet thuis die kun je beter
hier: http://www.dse.nl/node/view/265 neerzetten waar je eerder al iets over onze poll/enquête schreef