registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Herinnering aan Philips

Op de werkvloer ben ik bij Philips maar eenmaal geweest: bij mijn vader op Strijp, waar hij werkte in de Philitefabriek. Maar ieder jaar kwam ik in de Bedrijfsschool aan de Kastanjelaan. Daar huisde dr. Balk, een buitengewoon opgewekte man. Bij hem moest ik, als middelbare scholier en later als student, mijn studieresultaten laten zien. Want dr. Balk vertegenwoordigde het Philips–Van der Willigenfonds, dat financiële steun bood aan Philipswerknemers die de opleiding van hun kinderen niet helemaal of helemaal niet zelf konden bekostigen. De uitgestoken hand en de jovialiteit waarmee hij je in zijn ruime lichte kamer ontving, zal ik nooit vergeten. In een kort gesprek vormde hij zich een oordeel over je vorderingen en daarna kon je, vergezeld van zijn aanmoediging, het enorme gebouw gerustgesteld weer verlaten. Het was een hele reis voor een eigenlijk uiterst simpele en summiere, maar toch bevredigende actie.
Het Philips-Van der Willigenfonds is voor mij altijd het sociale gezicht van het concern gebleven. Een van zijn extra pluspunten vind ik, dat het een open, niet selectief beleid voerde: als leerling op een rooms-katholieke priesteropleiding kreeg je evengoed steun als wanneer je een opleiding volgde op de eigen Philips Bedrijfsschool of ergens op een openbare HBS. Ook nu nog wil ik lof spreken van dit initiatief van Gerard Philips en zijn vrouw Johanna van der Willigen, naar wie het fonds genoemd is. Hun huwelijk was kinderloos gebleven, maar door bij het 25-jarig bestaan van het bedrijf, in 1916, dit fonds op te richten – mevrouw stortte daar toen f 100.000 in – hebben zij toch talloze kinderen een betere toekomst gegeven dan anders voor hen mogelijk was geweest.
De thans jubilerende Frits Philips schrijft in zijn autobiografie ’45 Jaar met Philips’ dat hij zich zijn tante herinnert als enigszins verlegen in de omgang met kinderen, misschien omdat zij zelf geen kinderen had. Maar ze hield wel van snoep en daarmee verwende ze ook de kinderen van haar zwager. Het is een klein, maar misschien toch wel typerend detail voor de prettige, sociale sfeer die in de familie Philips heerste en die zich daarbuiten ook in grote projecten op het gebied van onderwijs, cultuur en ontspanning ten gunste van het Philipspersoneel en de Eindhovense bevolking gemanifesteerd heeft.

Lucifersfabriek

Quote:
Ik ben er nog steeds dankbaar voor omdat het me de mogelijkheden heeft gegeven om verder te komen dan de Lucifer fabriek.

Ach de Lucifersfabriek, velen denken daar meet enig afgrijzen aan terug. De lage lonen en de oranje/rode haren van de arbeiders.

Waarom kwam jij tot deze ontboezeming?

http://www.ouwwoensel.nl