registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Eindhoven herdenkt zijn bevrijding

Foto:Rien Valk

Foto:Rien Valk

Het was ouderwets druk bij onze bevrijdingsherdenking. Oud maar ook jong Eindhoven was aanwezig. Als het aan onze nieuwe burgervader ligt blijven we onze 18 september traditie in ere houden getuige zijn toespraak. Hieronder nog een zoekplaatje over het aansteken van het bevrijdingsvuur naar aanleiding van een artikel wat ik vanmorgen in onze krant las

Welk van de 2 is de echte ontsteking? Foto:Rien Valk

Welk van de 2 is de echte ontsteking? Foto:Rien Valk

Volgens mij is dat toch echt links terwijl het ED op de voorpagina rechts als het moment publiceerd :-)

Rob van Gijzel tijdens zijn toespraak Foto:Rien Valk

Rob van Gijzel tijdens zijn toespraak Foto:Rien Valk

Hier volgt een deel van die toespraak:

Het aantal mensen dat de bevrijding van onze stad zelf heeft meegemaakt, neemt ieder jaar af. Ook zien we steeds minder oud-strijders bij onze jaarlijkse herdenking. Dat is niet zo gek, want het is nu 64 jaar geleden dat we zijn bevrijd. ‘Waarom dan nog de bevrijding vieren?’, vragen sommige mensen zich af. ‘Het is al zo lang geleden. Kunnen we de geschiedenis niet beter laten rusten?’

Nee, in Eindhoven vinden we van niet.
Misschien zijn we daarin wel een beetje koppig, want Eindhoven is de enige Nederlandse stad die ook nog op een ándere dag dan op 5 mei, de Nationale Bevrijdingsdag, de bevrijding herdenkt. En dat blijven we doen.

Twee dagen geleden heb ik met de burgemeester van Bayeux, de stad van waaruit de bevrijding van Eindhoven is gestart, afgesproken dat Bayeux en Eindhoven de herinnering aan de bevrijding levend houden. Die afspraken hebben we vastgelegd op papier.

Waarom is dat belangrijk? Omdat veel mensen, vooral mensen die na de oorlog zijn geboren, denken dat vrede en democratie vanzelfsprekend zijn. Maar dat zijn ze niet. De vijandelijkheden tussen Rusland en Georgië hebben ons duidelijk gemaakt dat vrede iets is waarvoor je moet vechten. Iedere dag weer. Alleen: niet met vuurwapens, maar met de wapens van de democratie: het vrije woord en de kracht van de rede.

Dat vrede niet vanzelfsprekend is, wordt ook duidelijk als je goed kijkt naar de recente geschiedenis. Eigenlijk was er na de Tweede Wereldoorlog geen sprake van echte vrede. Duitsland capituleerde weliswaar, maar vervolgens stonden Amerika en Rusland als kemphanen tegenover elkaar en brak de Koude Oorlog uit. Die eindigde pas met de val van de Berlijnse Muur in 1989. Toen pas was er sprake van echt ontspanning. En nu, nog geen twintig jaar later, lijkt de relatie tussen Rusland en Amerika opnieuw te verkillen.


Laten we – ook vandaag nog – blij zijn met de vrede die ons 64 jaar geleden is gebracht. En laten we die vrede koesteren. Dat doen we – zoals elk jaar – in aanwezigheid van een afvaardiging van de stad Bayeux, maar dit jaar ook met drie Duitse oud-strijders die hier vanavond aanwezig zijn. Een Amerikaanse veteraan drukte het treffend uit: “Vrijheid is voor mij ook met Duitsers bevriend te kunnen zijn.”

Om stil te staan bij de bevrijding en de mensen die omkwamen bij de bevrijding te gedenken, heb ik het bevrijdingsvuur ontstoken; het is een prachtig symbool, dat door Eindhovense wielrenners van Bayeux naar Eindhoven is gebracht.

Foto:Rien Valk

Foto:Rien Valk

Bevrijding

Natuurlijk blijven we de bevrijding jaarlijks herdenken.
Geschiedenis is iets waar je van moet leren. Deze herdenking draagt bij aan het proces van leren en bezinning.
Prima, houden zo!

gerrit