Portal-blog van gouddelver

In één opzicht kunnen we op parlementair gebied van de Grieken wel iets leren: bij ons ontstond een kabinetscrisis eind april, maar onze partijen zagen geen kans om vóór eind juni, dus binnen twee maanden, verkiezingen voor een nieuwe Tweede Kamer te organiseren. De Grieken echter slaagden er in om de afgelopen zes weken al twee keer een parlementsverkiezing te houden: ze zijn dus wel armer, maar ook een stuk sneller dan wij.

Op het nippertje werd vóór koninginnedag tussen de vijf partijen die eerder instemden met de Kunduz-missie het lenteakkoord gesloten, met bezuinigingen die in 2013 ons begrotingstekort onder de 3% moeten houden. Anderhalve maand verder zijn dezelfde partijen, samen met die welke niet akkoord gingen, bezig het lenteakkoord af te breken, zodat er tegen de verkiezingsdatum niets meer van over is. En dan begint het circus opnieuw en pas echt.

Ja, het CDA gaat zijn Tweede Kamerfractie behoorlijk verversen en aan de weg timmeren. Eén van degenen die daar ongetwijfeld aan zal bijdragen is Sander de Rouwe. Hij zit al in de Kamer, maar komt veel hoger op de lijst. Hij zal waarschijnlijk opvallen door plastische beeldspraak. Verontwaardigd over de hoge kosten van de HSL zei hij vanavond in het NOS-Journaal tenminste over minister Schulz van

Op 8 juni zal Lau Kanen, auteur van ‘Schubert in het Nederlands’ – honderd liederen zingbaar vertaald in het Nederlands – liefhebbers en belangstellenden (nader) laten kennismaken met twee grote liederencomponisten, Franz Schubert en Robert Schumann.
Hij zal een aantal prachtige liederen van deze romantische componisten inleiden, toelichten en daarna – vanaf CD – laten horen. De teksten krijgt u zowel in het Duits als het Nederlands uitgereikt. En de toegang is gratis, dus laat deze kans op kennismaking niet lopen!

De geschiedenis heeft het bewezen: componisten voelen de tijdgeest goed aan en zijn met hun composities vaak hun tijd vooruit. Maar op dit moment doet dit mij huiveren.
Zojuist hoorde ik op Radio4 een stukje van een pianoconcert van Robin de Raaff. Wat moet ik er van zeggen? Hetzelfde als van veel moderne muziek, die van mensen als Pärt en Ten Holt uitgezonderd: het is knap maar niet mooi, integendeel krijsend en lelijk.

Er is veel gedoe over het in de toekomst wel of niet belasten van reiskostenvergoedingen. Degenen die er nu een ontvangen steigeren. Heel begrijpelijk. Maar is het ook gerechtvaardigd? Er is namelijk ook een groep waar in het tumult met geen woord over gerept wordt: werknemers die voor hun werk wel reiskosten moeten maken maar daar helemaal geen vergoeding voor ontvangen. Dat geldt, voor zover ik weet en uit eigen ervaring kan bevestigen, voor ambtenaren. Wel kunnen zij onder bepaalde voorwaarden hun reiskosten gedeeltelijk aftrekken voor de inkomstenbelasting; dat betekent dus dat een bepaald deel van die kosten onbelast blijft. Maar toch hebben zij een veel ongunstiger positie dan degenen die hun reiskosten vergoed krijgen: hún inkomen lijdt niet onder de reiskosten. Zij krijgen, ook al wonen ze op 50 of 100 km afstand, evenveel loon als iemand die vlak bij zijn werk woont.

In Egypte zien we momenteel hoe onbekend men daar nog is met het instituut 'onafhankelijke rechtspraak'. Rechters hebben daar ex-president Mubarak veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf, maar de bevolking stroomt massaal het Tahrirplein op en schreeuwt om de doodstraf. De taferelen doen mij denken aan de volkswoede waardoor in 1672 te Den Haag Johan en Cornelis de Witt werden gelyncht. De kans bestaat dat ook op de betreffende Egyptische rechters wraak genomen wordt.

Ongetwijfeld hebt u het ook gemerkt. Maar misschien vindt u het prima. Gisteren ongeveer is het begonnen, de massahysterie die ook wel 'oranjegekte' wordt genoemd. Vooral in de tv-reclame kun je er niet omheen: een grijze Ernst-Daniël Smid die zich in een supermarkt aanstelt als een grote kleuter, volwassen kerels die zich met rare poppetjes laten beplakken en HP/De Tijd dat zijn imago ingeleverd heeft voor een effen oranje omslag-met-leeuw.

Het proces is eindelijk afgelopen: de massamisbruiker Robert M. heeft achttien jaar cel en TBS gekregen. Een zware straf, bijna de maximale, maar volgens sommigen nog niet zwaar genoeg. Voorlopig zullen we echter over Robert M. niets meer horen.
Intussen zullen zijn slachtoffertjes, die nu nog kleuters zijn, opgroeien tot schoolkinderen en tieners. En onwillekeurig heb ik mij afgevraagd: hoe zullen zij tegen die tijd over hun aanrander denken? Zullen zij over tien of twaalf jaar dezelfde woede en wraakzucht voelen die de afgelopen jaren de Nederlandse bevolking beheerst hebben? Zullen ook zij dan blij zijn dat hij achter slot en grendel zit? Of zal er toch iets van medelijden die kinderzielen binnensluipen?

In het ED stond 14 mei een bericht als zou Eindhoven geen 'digitaal podium' hebben 'waarop Eindhovenaren hun gedichten kunnen publiceren en waarop iedereen ze kan terugvinden'. Daarop wil ik met onderstaande regels reageren.

Er was eens een stad in het zuiden des lands
Die zich heel trots de lichtstad noemde.
Maar hoor wat door de straten zoemde:
‘De dichters hebben hier te weinig kans.

Het verenigd Europa, met Brussel als feitelijke hoofdstad, speelt tegenwoordig een belangrijke rol in de nationale politiek en discussie. Velen voelen vanuit Brussel een zware ongewenste druk en zijn druk bezig om zich daaraan te ontworstelen en de 'moloch' te bestrijden. Ik geef hun gelijk, voor zover het gaat om het afweren van Europese machtsuitoefening over zaken waar ongelijkheid tussen landen geen onderlinge problemen oplevert. Maar het risico is, dat men doorschiet in 'geborneerdheid', d.w.z. zich alleen interesseert voor het leven binnen de eigen grenzen, het nationale belang, met voorbijzien van de mensen aan de andere kant van de grens. Daarom ben ik behalve Nederlander ook met overtuiging Europeaan.

Citaat: Het CDA maakt zich “kwetsbaar” als fractievoorzitter Sybrand van Haersma Buma lijsttrekker bij de verkiezingen wordt. Dat zei CDA-prominent en oud-minister Ab Klink tegenover NRC Handelsblad.
Hoewel ik geen CDA'er ben vind ik dit niet helemaal een frisse manoeuvre van de ene prominente CDA'er jegens de andere. Impliciet zegt Klink dat op twee na de hele Kamerfractie van het CDA 'kwetsbaar 'is ; en erger nog, ook tweederde van het CDA-ledenbestand, want zoveel hebben er indertijd op hun congres voor samenwerking met de PVV gestemd. Bovendien is dan natuurlijk de VVD, met Mark Rutte voorop, ook uiterst 'kwetsbaar'.

Foto: Rien Valk

Koninginnedag, stralende zon en een prachtige hemel, blauw en hel. Zo'n dag waarop Nederland een goed land is en waarop je onwillekeurig moet denken aan het prachtige lied van Franz Schubert: Im Frühling. Als je het niet kent, moet dat vandaag veranderen. Je hoeft maar te klikken op een van de vele youtube-sites waarop dit lied gezongen wordt, bijvoorbeeld: http://www.youtube.com/watch?v=KDbewVYch9g

Als nieuwsgierige taalliefhebber kon ik het nieuwe boekje van Friederike de Raat - 'Hoe bereidt je een paard?' - in de stationsboekhandel niet laten liggen. En ik moet zeggen: het beantwoordt aan mijn verwachtingen. Onder andere vond ik daarin de volgende ontboezeming over onnodig Engels, die in onze zeer internationaal geöriënteerde omgeving ruime bekendheid verdient.