registreren | inloggen
Gebruikersnaam Wachtwoord

Portal-blog van gouddelver

Neerwaarts schuivende cultuur.

/~gouddelver/plaatjes/bestoffest.jpg

Niet alleen de politiek heeft een regressieve beweging gemaakt, ook de beeldende kunst is teruggekeerd naar oude tijden, om meer precies te zijn naar de fin-de-siècle-stijl van voor de Eerste Wereldoorlog.

Veertig tattooshops

Gisteren begon Jos Kessels er over in het ED: tattoo’s. Hij schreef, onnavolgbaar plastisch, liggend (of gelegen hebbend) op een grasveldje bij een natuurbad,: ‘Mijn lelieblanke dochter wurmde haar grote handdoek tussen een mislukte Maori en een dwarsgebakken tijgerin, terwijl ik mijn kleine handdoek tussen een gedrogeerde dolfijn en een doffe hardrockdoodskop wrong.’

‘thuis - een kleurloze en rare naamsverandering.

Dit is de tijd van de fusies. Bedrijven fuseren, Nuenen wil fuseren, het Eindhovense Domein en de Veldhovense Woningstichting Aert Swaens zijn al gefuseerd. En hoe het fusiebedrijf van deze laatste twee gaat heten? U hoeft niet lang na te denken: de simpelste van alle simpele namen, echter allerminst passend bij een organisatie: ‘thuis. Jawel, met een kleine letter en een eenzame apostrof aan de voorkant.

Dikkepeerzagen

Op de achterzijde van het tijdschrift Onze Taal staan altijd grappige taaluitingen. Vorig jaar bijvoorbeeld deze van Marktplaats geplukte advertentie: ‘Bij deze bied ik 3 boormachines en 2 dikkepeerzagen aan.’
Lachwekkend natuurlijk, maar ons lachje is hooghartig. Feitelijk lachen we hier om een laaggeletterde. Iemand die waarschijnlijk uitstekend met boormachines en decoupeerzagen om kan gaan, maar niet goed raad weet met moeilijke woorden, vooral niet als ze praktisch ongewijzigd uit een vreemde taal overgenomen zijn.

Absurditeit neemt toe.

Er is wel iets gaande in de wereld, de onrust neemt toe. Begrijpelijk want ook de absurditeit neemt toe. Eerste voorbeeld - laten we maar dicht bij huis beginnen -: in Zuidoost-Brabant hebben gemeenten – dus gemeenteraden - het gepresteerd, om een deel van de mensen die zij vertegenwoordigen en die, net als anderen, belasting betalen, te discrimineren. Zij hebben namelijk glasvezelmaatschappijen toestemming gegeven, dat deel van hun bevolking dat niet in het centrum van de gemeente woont, een glasvezelaansluiting – en daarmee een pakket moderne digitale voorzieningen - te onthouden.

Jasmijn van VGZ weet het!

Vanmorgen moest ik even ziektekostenverzekeraar VGZ bellen. Dat viel niet mee. Eerst kreeg ik te horen: de wachttijd is 11 minuten. Toen ik het een kwartier later nog eens probeerde waren de 11 minuten gestegen tot 18. Er werd ook niet bij gezegd - wat ik hoopte - wanneer het waarschijnlijk minder druk zou zijn.
Dat vond ik te gortig en ik besloot daar via internet iets van te zeggen. Op de site van VGZ stond 'Jasmijn' uitnodigend te wachten: haar moest ik mijn vraag maar voorleggen. Zo gezegd zo gedaan. Ziehier mijn vraag en haar antwoord:

Immigratiewetten beletten samenwoning van gehuwden in Nederland

Toevallig zag ik 4 juni bij RTL4 het programma ‘Ik kan het niet alleen’. De inhoud, een maatschappelijk probleem, wordt als volgt omschreven: Frans Callenbach is vijf jaar geleden getrouwd met de Nigeriaanse Beauty. Beauty woonde bij haar familie in Nigeria toen mensenhandelaren haar benaderden. Ze zou in Nederland kunnen werken en daarmee geld verdienen voor haar familie. Wat Beauty niet wist, was dat de handelaren van plan waren haar in de prostitutie te laten werken. De reis zou 40.000 euro kosten, een schuld die Beauty tot op de dag van vandaag bij haar handelaren heeft openstaan. Eenmaal in Nederland komt Beauty in handen van de politie en wanneer zij in een asielzoekerscentrum zit, ontmoet zij Frans. De twee worden verliefd en trouwen. Een paar jaar later wordt hun zoontje geboren. Beauty is echter nog steeds illegaal in ons land. Ze heeft al diverse brieven gekregen die haar sommeren het land onmiddellijk te verlaten. Frans en Beauty leven elke dag in angst. Want wat moeten ze doen als Beauty op een dag écht terug zal moeten?

Het ‘etnocentrisme’ van de Radio1.

Als ik in de keuken iets moet doen, eten, afwassen, vanmiddag toevallig de keuken schrobben, luister ik graag naar Radio 1 omdat het een nieuwszender is. Maar wat krijg ik dan voorgeschoteld: politiek nieuws – prima -, maar ook iedere middag ‘Lunch’, een programma waarin journalisten en andere mediakostgangers gebeurtenissen in hun eigen wereld bespreken. En vanmiddag - iets later - een interview met Annemarie Jorritsma over de overheveling van de zorgtaken van het Rijk naar de gemeenten – prima, dat raakt ons allemaal -, maar daarna een uitvoerig gesprek met Humberto Tan over een nieuwe talkshow die hij gaat presenteren. Gisteren was hij hiermee trouwens ook al bij K&vdB.

Eindelijk weer eens een meikever!

Foto: Marcus Mitschack Wikimedia Commons

Foto: Marcus Mitschack Wikimedia Commons

In mijn lagere-schooljaren, vlak na de oorlog, vonden wij ze ieder jaar, meestal in beukenheggen. Wij deden ze in lucifersdoosjes en lieten ze, tot ongenoegen van de meester, soms los in de klas. Meikevers. Grote kevers met twee langwerpige bruine schilden - die tevens als vleugels dienden - en achter de kop een zwart schouderpantsertje.

Het Nederlandse woningmarktbeleid

De Europese Commissie heeft zich uitgesproken over het Nederlandse begrotingsbeleid voor 2014 en doet een reeks aanbevelingen, waaronder het sneller beperken van de hypotheekrenteaftrek. Nieuwe huizenkopers zijn sinds dit jaar verplicht om hun hypotheek af te lossen, als zij nog aanspraak willen maken op de renteaftrek.

Wat ruik ik daar voor cultureels?

/~nieuws/pics/mst.jpg

In onze provincie zijn de culturele bobo’s van de pot gerukt. Ze keken om en wat vonden ze? Mest. Oftewel stront. Ik geef toe: mest is gezonde stront, al hebben wij er in onze provincie soms teveel van. Maar als je een cultureel tijdschrift ‘Mest’ meent te moeten noemen, is je hoofd waarschijnlijk even leeg als je darmen.

Nieuwe Revu schaart zich bij de paparazzi die Diana de dood in joegen

Bericht dat vandaag bekend werd: Nieuwe Revu houdt zich niet langer aan de mediacode rond de koninklijke familie. De code werd in 2005 in het leven geroepen om de privacy van de Oranjes te beschermen. Afgesproken werd dat journalisten geen beelden meer maken van de leden van de koninklijke familie buiten officiële gelegenheden om. In ruil daarvoor worden journalisten een paar keer per jaar uitgenodigd voor fotosessies. Volgens Nieuwe Revu past de code niet in een moderne democratie.

Toch nog een koningslied?

Een goede vriend van mij, die de rellerij rond het 'koningslied' natuurlijk ook gehoord had, zei mij vandaag: "ik weet wel een koningslied dat iedereen mee kan zingen". Hij had de oude CD op zijn tafeltje liggen: Give peace a chance, decennia geleden geschreven door John Lennon en uitgevoerd door een hele batterij toen - en deels nu nog - beroemde popmuzikanten. Ik heb er vandaag een alternatief koningslied van gemaakt. Oordeel zelf of het op de Dam of het Meiveld gezongen kan worden. Ik geef eerst de tekst van John Lennon, daarna die van mezelf. Dank zij de componist is het in ieder geval een swingend nummer.

Het 'Koningslied'

Van meet af aan heb ik me afgevraagd, hoe iemand een enigszins serieus te nemen ‘Koningslied’ zou kunnen schrijven. Reden: het koningschap wás al merendeels een ceremoniële functie, de laatste tijd is het echter helemaal tot showbusiness en mediale poppenkast gedegradeerd. Volledig ingepikt door populistische publiciteitsgeile lichtgewichten die in dit dwaze land de kost kunnen verdienen met ouwewijvenpraat en/of geroddel in programma’s als RTL Boulevard, Hart van Nederland, Shownieuws en Blauw Bloed.
Het zojuist gelanceerde ‘Koningslied’ – zie hieronder en laat uw tranen de vrije loop - is daar dan ook volledig mee in overeenstemming. Premier Rutte zei zojuist in EenVandaag dat hij er geen verantwoordelijkheid voor heeft; hij mag zich gelukkig prijzen. Maar hoe de leden van het Nationaal Comité Inhuldiging - toch ook volwassen mensen - naar dit lied kunnen luisteren zonder zich de jas over het hoofd te trekken, is mij een raadsel.

De Tongelreep en de Swim Cup

Omdat ik geen doctoraal of masters diploma Engels heb, zal ik voorzichtig zijn. Maar ik heb wel mijn wenkbrauwen gefronst toen ik zag dat in Eindhoven momenteel gezwommen wordt voor de Swim Cup. Solliciteert de slimste stad van de wereld hiermee niet naar de titel 'Kampioen Steenkolenengels'?
XML-feed